ti guarda dal Grande Inquisitor

Das Lied von der Erde in Parijs

De "Biennale de l'art vocal" werd gisteren afgesloten met Das Lied von der Erde in de concertzaal van de Cité de la musique. Mahlers buitenmaats "lied" werd voorafgegaan door Schönbergs Eerste Kamersymfonie, uitgevoerd door het Orchestre de chambre de Paris onder leiding van Douglas Boyd.

Foto
foto © Julia Wesely

De keuze van de Schönberg-symfonie was uiteraard geen toeval. Voor Das Lied von der Erde hadden ze namelijk ook voor de bewerking van Schoenberg gekozen. Ik heb al eerder gezegd dat ik orkestliederen een contradictio in terminis vind, aangezien de subtiliteiten van de liederen - zeker live - verloren dreigen te gaan in het orkest. Een reductie tot kamermuziekformaat is dan een goed compromis. In het geval van Das Lied von der Erde komen meer details aan het oppervlak, dialogen tussen individuele instrumenten of stemmen worden duidelijk.

Michael Schade zong de tenorpartij. Ik vind het meestal een vrij ondankbare taak om een hoop vrolijke drinkliederen over een orkest te brullen. Maar Schade vind voor elk lied een eigen karakter. Das Trinklied vom Jammer der Erde krijgt een stralende operetteswing mee. Von der Jugend is ongetwijfeld het lied met het meest Oosterse koloriet en zou niet misstaan in het "Land van de glimlach". En moest Baron Ochs een tenor zijn, dan zou hij mogelijk als Michael Schade klinken in Der Trunkene im Frühling.

Die Rosenkavalier-link had Bernarda Fink net ervoor opgeroepen met de laatste strofe van Von der Schönheit als ze een Marschallin-moment creëerde met "Und die schönste von den Jungfrau'n sendet lange Blicke ihm der Sehnsucht nach". Maar op emotioneel vlak zijn het de twee andere liederen waarmee Fink ontroert. Der Einsame im Herbst begint met één van die breekbare dialogen tussen de viool en de hobo. Fink beschikt nog altijd over alle mogelijkheden om bij "Ich weine viel in meinen Einsamkeiten" kippenvel te bezorgen. Der Abschied zit vol dergelijke momenten. Het meest magische moment kwam halverwege bij "die Welt schläft ein" terwijl een donker deken van fagot, basklarinet en contrabas de wereld instopt.

Deze biënnale had niet mooier kunnen eindigen...

Publicatie: maandag 30 januari 2017 @ 8:52
Rubriek: Concert

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen