ti guarda dal Grande Inquisitor

Blauwbaards Burcht in Parijs

Van Antwerpen tot Hamburg worden nieuwe concertzalen ingehuldigd. Parijs heeft met de Philharmonie sinds twee jaar ook een nieuwe zaal, gelegen naast het "Cité de la Musique" (dat herdoopt werd tot het saaie "Philharmonie 2"). Gisteren hoorde ik er een concertante uitvoering van Bartoks Blauwbaards Burcht.

Foto

De Philharmonie is een indrukwekkend gebouw, waarvan de bouwkosten uiteraard de pan uitswingden (van ca. 170 naar bijna 400 miljoen euro). En zelfs dan lijkt het gebouw nog altijd niet af te zijn. De foyerruimte op het parterre-niveau is een desolate vlakte... er is zelfs geen vestiaire, bar of toiletten.

Maar het gaat hem uiteraard om de concertzaal, genaamd "Grande salle Pierre Boulez". De zaal ziet eruit alsof de ontwerper tijdens een psychedelisch moment wat te lang in een lavalamp gestaard heeft. Het comfort van het publiek komt op de tweede plaats: de beenruimte is bemeten op een persoon kleiner dan 1m70. De akoestiek is wel mooi warm, maar de nagalmtijd lijkt me wat te groot te zijn voor opera-opvoeringen.

De eerste helft van het concert werd gevuld met twee relatief korte instrumentale stukken: de "San Francisco Polyphony" van Ligeti en "Stele" van Kurtág. Het "Ensemble intercontemporain" en het "Orchestre du Conservatoire de Paris" werden geleid door Matthias Pintscher. Maar het was mij uiteraard om Blauwbaards Burcht te doen.

Het werd een fenomenale uitvoering met twee kanjers van stemmen. John Relyea mag de opera openen met een gesproken proloog. Zijn resonante bas is wonderbaarlijk mooi. Zijn vertolking is een psychologisch meesterstukje waarin hij van de zelfverzekerde en arrogante Blauwbaard langzaam toegeeft aan Judith met als hoogtepunt zijn vergoeilijking van wat er zich achter de zevende deur bevindt. Judith werd even indrukwekkend gezongen door Michelle DeYoung. Ook zij komt op geen enkel moment in de problemen tegenover het machtige orkest. Ze leeft zich in in de rol en reageert op Blauwbaard als was het een semi-concertante uitvoering.

Een memorabele avond... ondanks de pijnlijke knieën.

Publicatie: zondag 29 januari 2017 @ 15:02
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen