ti guarda dal Grande Inquisitor

Omo Bello en Christian Immler in Parijs

Gisteren stonden er weer twee liedrecitals op het programma van de "Biennale d'art vocal": één met Franse en één met Duitse liederen... allebei in het Amphithéâtre van de "Cité de la musique".

Foto

De bariton Christian Immler en pianist Kristian Bezuidenhout hadden hun programma de titel "An die Hoffnung" meegegeven, naar het gelijknamige lied van Beethoven. Dit lied begint met de vraag "Ob ein Gott sei ?" en dat is ook min of meer het thema van het recital: liederen met een goddelijke/religieuze/spirituele inslag.

Zo waren ze bijvoorbeeld het recital begonnen met de vrijmetselaarscantate Die ihr des unermesslichen Weltalls Schöpfer ehrt van Mozart. Dat is meteen een indicatie van een andere overeenkomst tussen de liederen. Het recital bestond grotendeels uit pre-Schubertiaanse liederen... Haydn zou ook nog voorbijkomen.

Maar Schubert mocht niet ontbreken. Met Prometheus kregen we een lied - eigenlijk ook meer een cantate - waarin de goden getrotseerd worden. Immler zingt met een veelkleurige bariton die qua timbre eerder naar een bas neigt. Zijn dictie is voorbeeldig en de tekstvertolking is meeslepend. Hij deelt Prometheus perfect in en wisselt de dramatische en eerder lyrische momenten mooi af. Na de Harfenspieler, Wer nie sein Brot mit Tränen aß, rondde hij het Schubertgroepje af met de hymne Die Götter Griechenlands, de Schilleriaanse versie van de Griekse goden.

Het terecht enthousiaste publiek kreeg nog twee Schubert-bisnummers. Na een expressieve vertolking van het Melodram Abschied von der Erde eindigden ze met Die Taubenpost.

FotoEen paar uur eerder stond de sopraan Omo Bello op het podium in wat een interessant programma had kunnen zijn met Faurés La bonne chanson en Chaussons Poème de l'amour et de la mer. Beide werken werden uitgevoerd in een versie voor piano en strijkkwartet: in het eerste geval een transcriptie van Fauré zelf, in het tweede geval van ene Franck Villard.

Omo Bello werd hiervoor omringd door de pianist Jérôme Ducros en solisten van het "Orchestre national d'Île-de-France". Deze jonge Frans-Nigeriaanse sopraan wordt omschreven als een "rising star". Ik vraag me af waarom, want ze heeft nog een lange weg te gaan. Haar intonatie gaat in alle richtingen... en niet zo maar af en toe, in elke frase zit ze wel één of meerdere keren naast de toon. Ze lijkt haar natuurlijk vibrato te onderdrukken, bij aangehouden noten duikt er een onstabiel vibrato op, melismen zijn nooit zuiver. Daarenboven is de helft van wat ze zingt onverstaanbaar. Aan interpretatie komt ze onder deze omstandigheden zelfs niet toe. Zéér ontgoochelend...

Publicatie: zondag 29 januari 2017 @ 9:06
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen