ti guarda dal Grande Inquisitor

Omo Bello en Christian Immler in Parijs

Gisteren stonden er weer twee liedrecitals op het programma van de "Biennale d'art vocal": één met Franse en één met Duitse liederen... allebei in het Amphithéâtre van de "Cité de la musique".

Foto

De bariton Christian Immler en pianist Kristian Bezuidenhout hadden hun programma de titel "An die Hoffnung" meegegeven, naar het gelijknamige lied van Beethoven. Dit lied begint met de vraag "Ob ein Gott sei ?" en dat is ook min of meer het thema van het recital: liederen met een goddelijke/religieuze/spirituele inslag.

Zo waren ze bijvoorbeeld het recital begonnen met de vrijmetselaarscantate Die ihr des unermesslichen Weltalls Schöpfer ehrt van Mozart. Dat is meteen een indicatie van een andere overeenkomst tussen de liederen. Het recital bestond grotendeels uit pre-Schubertiaanse liederen... Haydn zou ook nog voorbijkomen.

Maar Schubert mocht niet ontbreken. Met Prometheus kregen we een lied - eigenlijk ook meer een cantate - waarin de goden getrotseerd worden. Immler zingt met een veelkleurige bariton die qua timbre eerder naar een bas neigt. Zijn dictie is voorbeeldig en de tekstvertolking is meeslepend. Hij deelt Prometheus perfect in en wisselt de dramatische en eerder lyrische momenten mooi af. Na de Harfenspieler, Wer nie sein Brot mit Tränen aß, rondde hij het Schubertgroepje af met de hymne Die Götter Griechenlands, de Schilleriaanse versie van de Griekse goden.

Het terecht enthousiaste publiek kreeg nog twee Schubert-bisnummers. Na een expressieve vertolking van het Melodram Abschied von der Erde eindigden ze met Die Taubenpost.

FotoEen paar uur eerder stond de sopraan Omo Bello op het podium in wat een interessant programma had kunnen zijn met Faurés La bonne chanson en Chaussons Poème de l'amour et de la mer. Beide werken werden uitgevoerd in een versie voor piano en strijkkwartet: in het eerste geval een transcriptie van Fauré zelf, in het tweede geval van ene Franck Villard.

Omo Bello werd hiervoor omringd door de pianist Jérôme Ducros en solisten van het "Orchestre national d'Île-de-France". Deze jonge Frans-Nigeriaanse sopraan wordt omschreven als een "rising star". Ik vraag me af waarom, want ze heeft nog een lange weg te gaan. Haar intonatie gaat in alle richtingen... en niet zo maar af en toe, in elke frase zit ze wel één of meerdere keren naast de toon. Ze lijkt haar natuurlijk vibrato te onderdrukken, bij aangehouden noten duikt er een onstabiel vibrato op, melismen zijn nooit zuiver. Daarenboven is de helft van wat ze zingt onverstaanbaar. Aan interpretatie komt ze onder deze omstandigheden zelfs niet toe. Zéér ontgoochelend...

Publicatie: zondag 29 januari 2017 @ 9:06
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Carolyn Sampson - A Soprano's Schubertiade

Ik heb de sopraan Carolyn Sampson enkel nog maar live in oratorium gehoord, nog nooit als liedzangeres. Ze heeft de afgelopen jaren wel al een aantal mooie lied-CD's opgenomen, vooral met Franse muziek. Nu waagt ze zich voor de eerste keer aan Schubert, ook nu weer met haar vaste pianist Joseph Middleton. Een fantastische CD!

CD's, 16-6-2018 16:05
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in de Munt

Het afgelopen Muntseizoen was een seizoen van tweeluiken en ook de laatste productie bestond uit twee werken. Voor de pauze was dat Bartoks opera Hertog Blauwbaards burcht en na de pauze De wonderbaarlijke mandarijn... een pantomime-ballet, dat in de productie van Christophe Coppens meer pantomime dan ballet was waarbij de overacting niet geschuwd werd.

Opera, 14-6-2018 17:15
0 opmerkingen

Macbeth in Luik

De Luikse Opéra sluit het seizoen af met Macbeth in een nieuwe productie van Stefano Mazzonis di Pralafera. Paolo Arrivabeni dirigeert de gebruikelijke "Franse" versie, inclusief het totaal overbodig heksenballet, maar wel met het slot van de eerste versie.

Opera, 13-6-2018 15:29
0 opmerkingen

La clemenza di Tito in Antwerpen

Het kan toch nog, zelfs bij Opera Vlaanderen... een productie die er gewoon mooi uitziet. Mozarts laatste opera La clemenza di Tito heeft daarenboven een degelijke bezetting meegekregen, geleid door dirigent Stefano Montanari.

Opera, 2-6-2018 10:18
7 opmerkingen

Juni en juli 2018

Zowel Opera Vlaanderen als De Munt eindigen het seizoen met een opera die dateert uit het begin van de 20ste eeuw, respectievelijk De Speler van Prokofiev en Hertog Blauwbaards burcht van Bartok. Ondertussen komt Leo Nucci nog eens naar Luik, deze keer voor Macbeth. En het Brussels Mozartiade-festival begint de zomer met Cosi fan tutte.

Toekomstmuziek, 31-5-2018 19:28
0 opmerkingen