ti guarda dal Grande Inquisitor

Les contes d'Hoffmann in Essen

Gisteren was de dernière van de Hilsdorf-productie van Les contes d'Hoffmann in Essen. Het is een iets oudere productie waarvan de première eind 2011 plaatsvond.

Foto
Olympia, Hoffmann (foto © Saad Hamza)

Op een volledig leeg podium zit Hoffmann eenzaam aan een tafeltje te schrijven, een fles wijn binnen handbereik. Na een paar maten van de ouverture staat iemand in het publiek recht - oh nee, niet weer zo'n enscenering - en de Muse begint haar betoog. Voor haar metamorfose tot Nicklausse ontdoet ze iemand in het publiek van zijn broek en vest en doet die aan. En zo gaat het voort. Het zaallicht blijft het hele bedrijf aan, koorleden wringen zich door de rijen van de zaal, er zijn entrées vanuit de zaal, de overgang tussen dialogen en muziek gebeurt niet erg vlot en, oh ja, Hoffmann kleedt tijdens zijn Kleinzach-aria een vrouw uit tot ze helemaal naakt wegvlucht. Het lijkt de verkeerde kant uit te gaan met deze prodcutie...

Maar de drie vertelligen zijn wel goed, vooral de Olympia- en Antonia-bedrijven. Johannes Leiacker heeft nu wel een sober decor ontworpen: twee muren, afgedekt met lange gordijnen, met een enkele deur of venster. De enscenering is compact gehouden. Olympia wordt rondgereden in een rolstoel. Antonia's moeder ligt in een doodskist, haar plaats wordt op het einde van het bedrijf ingenomen door Antonia. Giulietta is de "madame" van een groezelig bordeel met raamprostituees waar de dwerg Pitichinaccio rondparadeert met een buitenmaats geslacht.

Voor het laatste bedrijf zijn we weer waar we begonnen. Er is geen vierde zangeres voor Stella, maar de drie geliefden arriveren samen na de voorstelling van "Don Giovanni" en verlaten samen met Lindorf de zaal. Hoffmann probeert zelfmoord te plegen, maar de Muse heeft hem gered door de kogels uit zijn pistool te halen. Het doek valt terwijl de Muse en het koor "Des cendres de ton coeur" zingen...

Foto
Dr. Miracle, Antonia, mère d'Antonia

Twee jaar geleden hoorde ik Sébastien Guèze voor de eerste keer als Hoffmann in Bonn. Dat was geen echt succes. En voortgaand op zijn vertolking gisteren, ben ik ervan overtuigd dat deze rol te zwaar voor hem is. Al in het eerste bedrijf klinkt hij vermoeid met een overdreven nasaliteit. De hoge noten zijn er, maar klinken niet mooi. En ondanks zijn Franse afkomst is zijn Franse dictie vrij belabberd. De enige andere Franse zanger in de bezetting is Marie-Belle Sandis. Zij zingt een voorbeeldige Nicklausse. Ze heeft een interessante mezzo met een verleidelijk randje.

In tegenstelling tot de vorige "Contes" die ik gehoord heb, kregen we in Essen wel drie sopranen voor de drie Hoffmann-geliefden. Elena Sancho Pereg was weer een stralende Olympia (ze zong de rol een jaar geleden ook in Düsseldorf). Jessica Muirhead moet nog wat bekomen van haar Elsa. De hoge noten van Antonia zijn gigantisch, maar missen verfijning. Ze kreeg wel mooi repliek van Bettina Ranch (eerder dit seizoen zong ze hier Adalgisa) als haar moeder. Katrin Kapplusch was recent nog een overtuigende Ortrud, maar als Giulietta loopt ze wat verloren, met onder andere een totaal onverstaanbaar Frans.

Het Frans van Baurzhan Anderzhanov is ook niet perfect: er is een Slavische tongval hoorbaar, maar dat brengt zijn verstaanbaarheid niet in het gedrang. Voor mij is hij de ontdekking van de avond. Hij zingt een schitterende Lindorf met een mefistofelisch timbre dat een bas-baritonale beet heeft. Ik kan me hem zo als de Faust-duivel voorstellen en in de (hopelijk) verre toekomst een aantal van de Wagnerrollen.

Publicatie: zaterdag 21 januari 2017 @ 9:28
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Benjamin Appl in het Paleis der Academiën

Oorspronkelijk zouden Benjamin Appl en James Baillieu hun liedrecital in het Brussels Conservatorium geven. Maar de staat van de zaal is ondertussen zodanig dat zelfs de artiesten beginnen te klagen en dus werd uitgeweken naar het Paleis der Academiën.

Liedrecital, 24-2-2018 22:40
0 opmerkingen

Maart 2018

Maart is de maand van het klara-festival, waar onder andere een concertante Pelléas et Mélisande in pianoversie op het programma staat. De Munt brengt het bekendste operatweeluik Cav-Pag en Opera Vlaanderen herneemt de Gürbaca-productie van Parsifal.

Toekomstmuziek, 24-2-2018 9:29
0 opmerkingen

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen