ti guarda dal Grande Inquisitor

Lohengrin in Essen

Tatjana Gürbaca zet haar triomftocht met Wagnerproducties verder. Na Parsifal en de recente Der fliegende Holländer in de Vlaamse Opera, ensceneert ze een zeer geslaagde Lohengrin in Essen. De Essense chef-dirigent Tomás Netopil stond in de orkestbak.

Foto
foto's © Forster

Deze Lohengrin is verwant met Gürbaca's productie van Parsifal. Ook hier krijgen we een geënsceneerde ouverture met huiselijke tafereeltjes van Ortrud, Telramund en de jonge Elsa en Gottfried. Ook hier krijgen we een ingesloten ruimte - decor van Marc Weeger - bestaande uit een steile trap, gevangen tussen twee muren die een soort trechter vormen. Het grootste deel van de voorstelling wordt maar een derde van het podium gebruikt, pas op het einde van de voorstelling draait de wereld letterlijk om nadat Elsa de naam van de zwaanridder vraagt.

De gevaren van een trapdecor zijn bekend, maar Gürbaca gaat er goed mee om. Het gevaar bestaat namelijk dat een gigantisch koor er wat statisch en bijeengepakt bijstaat. Het eerste opvallende beeld is dan ook de aankomst van Lohengrin. Hijzelf staat beneden aan de trap, terwijl de Gottfried-zwaan (een kind in onderbroek, hemd en witgeverfd haar) over het koor naar beneden wandelt. Hij is - net zoals Lohengrin - de verlosser, een soort messiasfiguur die een gelukzalige glimlach achterlaat op de gezichten van de mensen die hem aanraken.

Die neerwaartse beweging geeft dynamiek aan het koor. Dezelfde "truuk" gebruikt ze ook in het tweede bedrijf. Elsa heeft net haar diepste zieleroerselen "Euch Lüften, die mein Klagen so traurig oft erfüllt" toevertrouwd aan haar dagboek. Ortrud neemt het dagboek af, scheurt er een paar bladzijden uit (die later door Telramund opgepikt worden) en het dagboek ondergaat eenzelfde reis doorheen het koor. Een opwaartse beweging krijgen we met de bruidssluier van Elsa op het einde van het tweede bedrijf.

De rol van Gottfried is centraal in deze productie. Hij is altijd in de buurt van Lohengrin, zelfs tijdens de huwelijksnacht, en neemt deel aan de actie. Het meest opvallend is dat in de strijd met Telramund. Het lijkt een pistoolduel te worden, waarbij je je afvraagt hoe dat in godsnaam goed gaat aflopen voor Lohengrin. Maar dan heft Gottfried een hand op en Telramund kan het pistool niet meer op Lohengrin richten en draait hij al een windroos in alle richtingen. Aanvankelijk lijkt het een gemakkelijkheidsoplossing, maar het geeft wel extra gewicht aan Telramunds latere beschuldiging dat Lohengrin enkel door magie kon winnen.

FotoEr zitten ook wel een paar mindere momenten in de voorstelling... en dan vooral de Ortrud-Telramund-scène van het tweede bedrijf met stereotiep gekruip over de grond of zangers die tegen de muur staan te zingen.

De Zweedse tenor Daniel Johansson maakt met deze productie zijn Lohengrin-debuut. Hij zingt hoofdzakelijk een lyrische Lohengrin (hij was eerder al een uitstekende Hoffmann in Bregenz), voorlopig nog zonder heldentenorale kracht maar wel met mooi timbre en moeiteloze hoogte. Hij lijkt onvermoeibaar tot op het einde van het derde bedrijf, al blijft zijn vertolking van "In fernem Land" vrij eendimensionaal.

Jessica Muirhead maakte ook haar roldebuut als Elsa. Dat ze over de mogelijkheden beschikt om iets dramatischere rollen aan te kunnen, was al te horen toen ze de Faust-Marguerite zong in Essen. Ze begint heel mooi aan de rol met Elsa's droom "Einsam in trüben Tagen" met warme middenstem en een goed laag register. Maar daar staat tegenover dat de hoge noten aan glans hebben moeten inboeten. Vooral als ze forte zingt, krijgen ze teveel schetterkwaliteit.

Katrin Kapplusch was eerder een overweldigende Amelia in Essen. Ook haar Ortrud heeft de nodige slagkracht en dramatische inkleuring. Heiko Trinsinger is al jaren een vaste zanger in Essen. Hij zingt Telramund met een massieve bronzen klank en voegt daarmee een nieuwe geslaagde rol toe aan zijn lijst. Minder overtuigend was Almas Svilpa. Hij is geen echte bas en mist daardoor wat vocale autoriteit als Heinrich. Martijn Cornet was een degelijke Heerrufer en is op zijn best als hij forte kan zingen.

Of, zoals Michelin het zou zeggen: "vaut le voyage".

Publicatie: zaterdag 31 december 2016 @ 9:44
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen