ti guarda dal Grande Inquisitor

Thomas Oliemans in deSingel

Mijn twee favoriete liedcomponisten zijn Schubert en Wolf. En als die dan samen op een programma staan, is dat iets om naar uit te kijken... zoals in het recital vandaag van de Nederlandse bariton Thomas Oliemans en pianist Roger Vignoles. Zijn Wolf-vertolkingen waren degelijk, maar er is nog veel ruimte voor verbetering wat Schubert betreft.

Foto
foto © Marco Borggreve

Het grootste probleem met zijn Schubert-vertolkingen is het quasi-totaal gebrek aan interpretatie. Hij laat een indruk na dat hij de noten al ingestudeerd heeft, maar de diepere betekenis van de tekst nog niet verinnerlijkt heeft, laat staan in zijn stem ingewerkt heeft. Veel liederen zijn vermoeiend om naar te luisteren: Ganymed wordt opgejaagd zonder enige erotische context, hij doet niets met de herhalingen in Fischerweise.

De verleiding is groot om in liederen als An Schwager Kronos of Auf der Bruck de galopperende piano te overtreffen. Thomas Oliemans laat zich meeslepen, hij zet bij de hogere noten zijn stem en zijn intonatie onder druk en vergeet dat er een tekst moet overgebracht worden... wat vooral bij de Schulze-tekst spijtig is. Nachtstück was misschien het dieptepunt van de avond. Reeds in de eerste strofe als "... Luna mit Gewölken kämpft" klinkt het alsof Prometheus de goden aanpakt. Alles wat erna komt, begin hij al forte zodat er weinig ruimte voor ontwikkeling is. Maar dan plotseling komt Im Frühling. Hier is een lied waar hij wel perfect de melancholie van Schulze weet te treffen. Of nog... met Erster Verlust wordt het eenzaamheidsgevoel uit Schäfers Klagelied intelligent verdergezet. Het zijn een paar lichtpuntjes, maar onvoldoende.

Ik hoopte op beterschap met Wolf na de pauze. Die kwam er ook, tenminste in de buitenste groepen. Halverwege stonden de drie Harfenspieler-Lieder met weer veel forte en ongenuanceerd zingen. Maar de rest was wel goed verteerbaar. Na een mooie Verschwiegene Liebe, was er bijvoorbeeld ook Der Rattenfänger als een uitgewerkte ballade. De vier Mörike-Lieder waarmee hij het recital eindigde, was het meest samenhangend groepje met een wervelende Begegnung, een uitgepuurde Nimmersatte Liebe of een Fußreise met een opgewektheid die ik in het begin zo miste bij Der Musensohn. Een mooi gedragen Nacht und Träume was het enige bisnummer, waarmee hij nog maar eens aantoonde dat hij wel potentieel heeft, maar dat het er niet altijd uitkomt.

Publicatie: woensdag 16 november 2016 @ 23:16
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Der fliegende Holländer in Düsseldorf

De Holländer-productie van Adolf Dresen dateert al van 2000, maar ik had ze nog nooit gezien. Het is een tijdloze enscenering, ideaal voor een repertoirevoorstelling.

Opera, 21-6-2018 9:31
1 opmerking

Iris Hendrickx - French Opera Arias

De Belgische sopraan Iris Hendrickx heeft haar debuut-CD gelanceerd. Het is een collectie van Franse opera-aria's geworden, begeleid door Patrick Fournillier en het Orchestra Sinfonica di Milano Giuseppe Verdi.

CD's, 19-6-2018 21:05
4 opmerkingen

Ilker Arcayürek - Der Einsame

Als een jonge tenor zijn eerste Schubert-CD opneemt, dan is de verleiding groot om met Die schöne Müllerin te beginnen. De Weense tenor Ilker Arcayürek en de pianist Simon Lepper zijn iets origineler.

CD's, 18-6-2018 18:55
0 opmerkingen

Carolyn Sampson - A Soprano's Schubertiade

Ik heb de sopraan Carolyn Sampson enkel nog maar live in oratorium gehoord, nog nooit als liedzangeres. Ze heeft de afgelopen jaren wel al een aantal mooie lied-CD's opgenomen, vooral met Franse muziek. Nu waagt ze zich voor de eerste keer aan Schubert, ook nu weer met haar vaste pianist Joseph Middleton. Een fantastische CD!

CD's, 16-6-2018 16:05
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in de Munt

Het afgelopen Muntseizoen was een seizoen van tweeluiken en ook de laatste productie bestond uit twee werken. Voor de pauze was dat Bartoks opera Hertog Blauwbaards burcht en na de pauze De wonderbaarlijke mandarijn... een pantomime-ballet, dat in de productie van Christophe Coppens meer pantomime dan ballet was waarbij de overacting niet geschuwd werd.

Opera, 14-6-2018 17:15
0 opmerkingen

Macbeth in Luik

De Luikse Opéra sluit het seizoen af met Macbeth in een nieuwe productie van Stefano Mazzonis di Pralafera. Paolo Arrivabeni dirigeert de gebruikelijke "Franse" versie, inclusief het totaal overbodig heksenballet, maar wel met het slot van de eerste versie.

Opera, 13-6-2018 15:29
2 opmerkingen

La clemenza di Tito in Antwerpen

Het kan toch nog, zelfs bij Opera Vlaanderen... een productie die er gewoon mooi uitziet. Mozarts laatste opera La clemenza di Tito heeft daarenboven een degelijke bezetting meegekregen, geleid door dirigent Stefano Montanari.

Opera, 2-6-2018 10:18
7 opmerkingen

Juni en juli 2018

Zowel Opera Vlaanderen als De Munt eindigen het seizoen met een opera die dateert uit het begin van de 20ste eeuw, respectievelijk De Speler van Prokofiev en Hertog Blauwbaards burcht van Bartok. Ondertussen komt Leo Nucci nog eens naar Luik, deze keer voor Macbeth. En het Brussels Mozartiade-festival begint de zomer met Cosi fan tutte.

Toekomstmuziek, 31-5-2018 19:28
0 opmerkingen