ti guarda dal Grande Inquisitor

Thomas Oliemans in deSingel

Mijn twee favoriete liedcomponisten zijn Schubert en Wolf. En als die dan samen op een programma staan, is dat iets om naar uit te kijken... zoals in het recital vandaag van de Nederlandse bariton Thomas Oliemans en pianist Roger Vignoles. Zijn Wolf-vertolkingen waren degelijk, maar er is nog veel ruimte voor verbetering wat Schubert betreft.

Foto
foto © Marco Borggreve

Het grootste probleem met zijn Schubert-vertolkingen is het quasi-totaal gebrek aan interpretatie. Hij laat een indruk na dat hij de noten al ingestudeerd heeft, maar de diepere betekenis van de tekst nog niet verinnerlijkt heeft, laat staan in zijn stem ingewerkt heeft. Veel liederen zijn vermoeiend om naar te luisteren: Ganymed wordt opgejaagd zonder enige erotische context, hij doet niets met de herhalingen in Fischerweise.

De verleiding is groot om in liederen als An Schwager Kronos of Auf der Bruck de galopperende piano te overtreffen. Thomas Oliemans laat zich meeslepen, hij zet bij de hogere noten zijn stem en zijn intonatie onder druk en vergeet dat er een tekst moet overgebracht worden... wat vooral bij de Schulze-tekst spijtig is. Nachtstück was misschien het dieptepunt van de avond. Reeds in de eerste strofe als "... Luna mit Gewölken kämpft" klinkt het alsof Prometheus de goden aanpakt. Alles wat erna komt, begin hij al forte zodat er weinig ruimte voor ontwikkeling is. Maar dan plotseling komt Im Frühling. Hier is een lied waar hij wel perfect de melancholie van Schulze weet te treffen. Of nog... met Erster Verlust wordt het eenzaamheidsgevoel uit Schäfers Klagelied intelligent verdergezet. Het zijn een paar lichtpuntjes, maar onvoldoende.

Ik hoopte op beterschap met Wolf na de pauze. Die kwam er ook, tenminste in de buitenste groepen. Halverwege stonden de drie Harfenspieler-Lieder met weer veel forte en ongenuanceerd zingen. Maar de rest was wel goed verteerbaar. Na een mooie Verschwiegene Liebe, was er bijvoorbeeld ook Der Rattenfänger als een uitgewerkte ballade. De vier Mörike-Lieder waarmee hij het recital eindigde, was het meest samenhangend groepje met een wervelende Begegnung, een uitgepuurde Nimmersatte Liebe of een Fußreise met een opgewektheid die ik in het begin zo miste bij Der Musensohn. Een mooi gedragen Nacht und Träume was het enige bisnummer, waarmee hij nog maar eens aantoonde dat hij wel potentieel heeft, maar dat het er niet altijd uitkomt.

Publicatie: woensdag 16 november 2016 @ 23:16
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen