ti guarda dal Grande Inquisitor

Matthias Goerne in De Munt

Roman Trekel en Antonio Pappano zouden een liedrecital met Schuberts Winterreise geven in De Munt. Maar omwille van gezondheidsredenen had Roman Trekel afgezegd en werd hij vervangen door Matthias Goerne... pianist en programma bleven ongewijzigd.

In eerste instantie was ik enigszins teleurgesteld aangezien ik graag Trekels Winterreise gehoord had en aangezien ik niet echt onder de indruk was van de Winterreise die ik Goerne vroeger al had horen zingen. Maar uiteindelijk is het een van de meest krankzinnige interpretaties van Winterreise geworden die ik ooit gehoord heb.

Het begon nochtans redelijk rustig. In Gute Nacht doet hij niet echt veel... er komt nog geen sluimerende woede over de verloren liefde naar boven, alles blijft nog redelijk neutraal. Ook in de volgende liederen lijkt hij nog niet te beseffen wat hem overkomen is en loopt wat doelloos door het winterlandschap.

De "Wanderer" wordt een eerste keer opgeschrikt in Der Lindenbaum op het moment dat de twijgen ruisen; dan zie je de angst op Goernes gezicht en slaat hij bijna in paniek als de lindenboom hem wenkt. De stoppen slagen pas echt door bij Auf dem Flusse. Eerst herinnert hij zich nog gelaten de aangename momenten die hij met zijn geliefde gekend heeft tot hij op het einde beseft dat hij haar veloren heeft, alhoewel hij nog van haar houdt.

Na een gejaagde Rückblick wordt hij door het dwaallicht weggelokt en hier begint de cyclus de dimensies van een gigantische waanzinsscène aan te nemen. Een waanzin waarbij hij niet meer weet of hij moet wenen of lachen en die een eerste keer culmineert in een spottende Frühlingstraum.

Het tweede deel van de cyclus wordt in een grote boog uitgevoerd zonder adempauzes tussen de liederen. In Die Post toont Goerne plots omslaande gemoedstoestanden, gaande van het eerste herkennen van de posthoorn tot de bitterheid als hij zich herinnert dat die post uit de stad van zijn geliefde komt.

Het eerste levende wezen dat hij tegenkomt is Die Krähe en ook hier brengt Goerne weer die zelfspot tot uiting op het moment dat hij de kraai vraagt of hij op zijn lijk zit te wachten. Het kan hem blijkbaar niet veel meer schelen... Letzte Hoffnung wordt volledig vanuit die optiek gezongen. De woede flakkert nog even op om terug te bedaren in Der Wegweiser.

Het slot is verrassend. Als hij Der Leiermann ontmoet, zingt Goerne dat heel beschrijvend zonder veel interactie met de draaiorgelman. Hij lijkt wel medelijden te hebben met hem en biedt hem eerder troost aan. Voor mij is het een slot waarbij de "Wanderer" - weliswaar waanzinnig geworden - voorlopig nog overleeft.

Ondanks een aantal technische onvolkomenheden - een onorthodoxe benadering van de hoge noten, een zo goed als onbestaand forte-zingen of een samengebalde klank alsof hij zingt met een knoop in zijn tong - slaagt Matthias Goerne er toch in om je mee te slepen op zijn tocht naar de ultieme waanzin.

De bijdrage van Antonio Pappano moet zeker niet onderschat worden. Hij benadert de partituur eerder vanuit het oogpunt van een "pianist" dan van een "liedbegeleider". De verschillende effecten die Schubert voor de piano voorzien heeft, worden op een heldere manier duidelijk gemaakt. Het licht ruisen van de bladeren in Der Lindenbaum of eerder het losbarsten van de storm in Der stürmische Morgen of het subtiel geluid van tranen die in de sneeuw vallen... het is allemaal niet mis te verstaan.

Deze aangrijpende uitvoering wordt uitgezonden door Klara op 15 januari en op 8 december door Musique3.

Publicatie: donderdag 7 november 2002 @ 7:38
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen