ti guarda dal Grande Inquisitor

Macbeth in het Muntpaleis

Het had eigenlijk een herneming van de Warlikowski-productie moeten worden. Maar die paste niet in het Muntpaleis en daarom heeft de Munt aan Olivier Fredj gevraagd om een nieuwe Macbeth-productie op poten te zetten, die vrij geslaagd is.

Foto
foto's © Bernd Uhlig

Net zoals Warlikowski weet Fredj niets aan te vangen met het koor. De heksen verdwijnen in de coulissen. De rest van het koor zit op een tribune achter op het podium, vaak achter een wand. Vooral die wand is een probleem, zeker in de scène waarin Banco vermoord wordt. Een deel van de spanning komt van de dynamische kooreffecten, die in dit geval volledig afgevlakt worden.

Het koor mag toch één keer optreden. Tijdens "Patria oppressa" stromen ze langs alle ingangen de zaal binnen. Dat is bijna nooit een goed idee. Als je pech hebt, staat er een sopraan of een bas in je oor te zingen en heb je dus niets aan dat koor. Ik zat gelukkig voldoende ver verwijderd, zodat het koor toch enigszins homogeen klonk.

Als alle koorscènes koorloos zijn, betekent dit niet dat het podium gewoon leeg blijft. Ze worden vervangen door een compagnie dansers die te pas en te onpas verschijnen. De aanwezigheid van die dansers heeft wel als voordeel dat het ballet van het derde bedrijf voor een keer niet geknipt wordt.

Alles speelt zich af in een hotel. Rekening houdend met de beperkte toneelmachinerie in het Muntpaleis wordt het decor gevormd door witte generieke wanden die gemakkelijk herschikt kunnen worden. Op die wanden wordt voor elke scène een ander behang of achtergrond geprojecteerd. Zo speelt de eerste scène met de eerste voorspelling van de heksen zich af in de parkeergarage, de volgende scène in de lobby van het hotel, Banco wordt in de keuken vermoord. Voor de moord op de koning Duncan zien we de gangen van het hotel en verdwijnt Macbeth door één van de deuren van een hotelkamer. Enz.

Foto

Na de hitte van de vorige dagen, brak gisteren een stevige regenbui los boven het Muntpaleis net toen Paolo Carignani zijn eerste maatslag gegeven had... waardoor een groot deel van het eerste deel akoestisch in duigen viel. De rest van de voorstelling verliep beter, ondanks een paar bulderende Boeings en andere overvliegende Airbussen.

Drie van de protagonisten zijn dezelfde als zes jaar geleden. Scott Hendricks is een frustrerende Macbeth. Aan de ene kant hoor je allerlei Verdiaanse timbres in zijn stem. Maar tegelijkertijd drijft hij zijn dramatische inleving zo ver dat het ten koste gaat van zijn zanglijn. Een en ander kwam samen in zijn grote aria "Pietà, rispetto, amore" met legato-momenten afgewisseld met stokkende frasering.

De Banco van Carlo Colombara beviel me een stuk beter dan vorige keer. Ondertussen heeft hij zich het portamentogevoel eigen gemaakt. Zijn grote bas heeft warmte en stijl, maar ook een occasioneel intonatieprobleem. Andrew Richards zingt - ook vanuit de zaal - de tenorhit "Ah, la paterna mano" met goede slagkracht, maar zijn stem klinkt soms wat dof.

Béatrice Uria-Monzon is de nieuwe zangeres in het rijtje. Haar Lady Macbeth is een roldebuut. Het is niet zo uitzonderlijk om de Lady met een mezzo te bezetten. Uria-Monzon heeft de ruime stem voor de rol en voldoende vocale kleuren om alle aspecten van de rol uit te drukken. Maar haar stem heeft ook beperkingen. Haar lage noten - bijvoorbeeld in de briefaria - klinken verrassend zwak voor een mezzo. Anderzijds zijn haar hoge noten hard en hebben ze weinig glans. Haar beste moment was een spookachtige slaapwandelscène.

Publicatie: vrijdag 16 september 2016 @ 18:18
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen