ti guarda dal Grande Inquisitor

Behle en Karg bij de Kissinger Sommer

Deze week begon de "Kissinger Sommer" met tijdens het eerste weekend een aantal liedrecitals die ik, op de terugweg van de Schubertiade Schwarzenberg, niet kon laten liggen...

Foto
foto © Marco Borggreve

De Kissinger Sommer heeft altijd een vrij indrukwekkend programma - met bijvoorbeeld dit jaar optredens van zangers als Olga Peretyatko, Klaus Florian Vogt of Waltraud Meier - grotendeels gespreid over de maand juli. De uitvalsbasis is het Noord-Beierse kuuroord Bad Kissingen, op een (stevige) boogscheut van Bayreuth. Er zijn echter ook een aantal concerten in de omringende dorpen en steden.

Het namiddagrecital van Daniel Behle en Sveinung Bjelland vond plaats in de Rossini-Saal van de Regentenbau in Bad Kissingen. Schumann is de rode draad doorheen de liedrecitals en Behle begon met Dichterliebe. Je voelt meteen dat hij de cyclus volledig in de vingers en in de stem heeft. Zijn vertolking met een stralend heldere tenorstem is doorleefd en geëngageerd. Bjelland is een virtuoze begeleider in bijvoorbeeld een spectaculaire Das ist ein Flöten und Geigen. Het piano-naspel van Die alten, bösen Lieder liet hij naadloos overgaan in de drie Klavier-Intermezzi Opus 117 van Brahms.

Maar het boeiendste deel van de namiddag was Schuberts Schwanengesang. In tegenstelling tot Dichterliebe lijkt dit nog een "work in progress" te zijn en haalde Behle zijn bril en partituur boven. Maar ondanks die pupiter gaf hij een verbluffende vertolking die, als hij het ooit op CD zet, misschien wel een referentie kan worden voor tenor-Schwanengesänge. In de Rellstab-liederen Aufenthalt en In der Ferne worstelt hij wel nog met de lage tessituur. Maar in een live-uitvoering kan dat gemakkelijk vergoeilijkt worden door zijn interpretatie. Daniel Behle brengt eenheid in de cyclus, die eigenlijk geen cyclus is.

De "Sehnsucht" is de kapstok waaraan hij schijnbaar vrolijke liederen als Ständchen ophangt. Dat wordt extreem doorgetrokken in de overgang van Der Doppelgänger naar Die Taubenpost, maar vooral in zijn benadering van Abschied. Nu, je moet weten dat Abschied in mijn geheugen verbonden is met Peter Schreier. Het was het allerlaatste bisnummer dat hij zong bij zijn afscheid op de Schubertiade en dat was toen een zeer opgewekt afscheid, uiteraard ingegeven door de omstandigheden. Maar een afscheid is ook altijd wat treurig en het is dat gevoel dat bij Daniel Behle constant aanwezig is... wat het tot de perfecte proloog tot Winterreise zou kunnen maken.

Na al die serieuze Schumann en Schubert verwachtte ik een iets lichter bisnummer, maar ik was wel verrast met de keuze van de schlager Kleine Möwe flieg nach Helgoland van ene Jim Cowler...

FotoVoor het recital van Christiane Karg en pianiste Liese Klahn moesten we naar Bad Brückenau, ongeveer 30 km ten noord-westen van Bad Kissingen. Het recital had de titel "Zwei Stars zu Gast bei König Ludwig und Lola Montez" meegekregen... verwijzend naar de König-Ludwig-I.-Saal van het Staatsbad. Lola Montez was de minnares van Ludwig. Ludwig I was trouwens de grootvader van Ludwig II, die beter bekend is bij muziekliefhebbers als Wagners geldschieter.

Schumann stond met Frauenliebe und -leben ook op het programma van dit recital. Karg gaf een opvallend vrolijke en optimistische uitvoering. Het is natuurlijk geen Dichterliebe, maar het laatste lied hangt wel als een sluier over de hele cyclus. En die melancholie ontbrak nog in haar vertolking. Anderzijds was er een groot probleem met de piano. Ik vond het al vreemd dat in het programma expliciet vermeld werd dat er op een Steingraeber-Konzertflügel E272 gespeeld werd, alsof dat iets speciaals is. Het kan zijn dat deze piano niet echt past in de al niet optimale akoestiek van de König-Ludwig-I.-Saal... maar de lage noten domineren alles waardoor Karg moest zingen tegen een modderige achtergrondklank.

De tweede "Star" uit de titel was klarinettist Sabine Meyer. Samen met Karg en Klahn opende ze het recital met Seit ich ihn gesehen, tevens het eerste lied van Frauenliebe, maar gecomponeerd door Franz Lachner. In tegenstelling tot de mijmerende Schumann-toonzetting schreef Lachner een exuberant lied, dat qua extase in de buurt komt van de "Kuss" van het Schubert-Gretchen. Een klassieker in deze constellatie met klarinet zijn de Sechs Deutsche Lieder Opus 103 van Louis Spohr, waarvan er vier uitgevoerd werden (een vijfde, Wiegenlied in drei Tönen, hielden ze als bisnummer achter de hand)... en natuurlijk het onvermijdelijke Der Hirt auf dem Felsen. Ook hier legde Karg weer de nadruk op het Frühlings-thema en liet ze de Sehnsucht iets teveel op de achtergrond.

Publicatie: zondag 26 juni 2016 @ 10:00
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Benjamin Appl in het Paleis der Academiën

Oorspronkelijk zouden Benjamin Appl en James Baillieu hun liedrecital in het Brussels Conservatorium geven. Maar de staat van de zaal is ondertussen zodanig dat zelfs de artiesten beginnen te klagen en dus werd uitgeweken naar het Paleis der Academiën.

Liedrecital, 24-2-2018 22:40
0 opmerkingen

Maart 2018

Maart is de maand van het klara-festival, waar onder andere een concertante Pelléas et Mélisande in pianoversie op het programma staat. De Munt brengt het bekendste operatweeluik Cav-Pag en Opera Vlaanderen herneemt de Gürbaca-productie van Parsifal.

Toekomstmuziek, 24-2-2018 9:29
0 opmerkingen

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen