ti guarda dal Grande Inquisitor

A streetcar named Desire in Koblenz

A streetcar named Desire is een opera die al een tijdje op mijn verlanglijstje staat om eens te zien. Gisteren ging een nieuwe productie in première in het Theater van Koblenz.

Foto
foto © Matthias Baus

De opera is uiteraard gebaseerd op het toneelstuk van Tennessee Williams en is waarschijnlijk het best bekend als de film van Elia Kazan uit 1951 met Vivien Leigh en Marlon Brando. De San Francisco Opera gaf de opdracht aan André Previn om er een operaversie van te maken. De creatie was in 1998 met Renée Fleming als Blanche DuBois en kreeg sindsdien verschillende heropvoeringen, vooral in de VS... maar ook een paar in Europa.

Alhoewel Previn op dat moment vooral ervaring had met film- en jazzmuziek, was dit zijn eerste opera... een opera met vier hoofdrollen en een paar bijrollen, maar zonder koor. Zoals veel Amerikaanse opera's heeft A streetcare named Desire goed in het oor liggende muziek. Ik vind het een hoofdzakelijk orkestrale opera. Het orkest kan zelfs niet in de kleine orkestbak van het Koblenzer Theater en wordt achteraan het podium geplaatst, achter een gaas waardoor de dirigent Enrico Delamboye toch zichtbaar is.

De vocale partituur is heel dicht op de prosodie geschreven (een beetje vergelijkbaar met Pelléas et Mélisande) en na een eerste beluistering komt ze daardoor vrij monotoon over, in tegenstelling tot de rijke en inventieve orkestpartituur. Er zijn wel een paar aria's, zoals Blanches slotaria "I can smell the sea air". Voor deze rol werd de Britse sopraan Kerrie Sheppard als gast aangetrokken. Ze is een zeer geëngageerde zangeres, die in de hoogte soms wat last heeft van het misthoorneffect.

Een van de beste momenten is het tweede bedrijf, met de grote liefdesscène tussen Blanche en Mitch. Juraj Holly is een tedere en zoetgevooisde Mitch. Stanley en Stella Kowalski worden respectievelijk vertolkt door Michael Mrosek en Irina Marinas. Marinas' lichte sopraan contrasteert mooi met die van Sheppard, al is ze niet altijd even goed verstaanbaar. Mrosek moet vooral de bullebak spelen en doet dat met een luide bariton.

Aangezien het orkest op het podium zit, ligt de orkestbak dicht en komt het podium tot op een paar meter van de eerste parterre-rij. Het realistische decor van Bodo Demelius bestaat uit twee niveaus: beneden het appartement van de Kowalski's en boven een balkon dat leidt naar dat van het Hubbell-koppel. Markus Dietze heeft een zeer libretto-getrouwe enscenering gemaakt... of zoals tijdens de inleiding tot de opera gezegd werd: "een kleurversie van de film".

Publicatie: zondag 15 mei 2016 @ 10:00
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen