ti guarda dal Grande Inquisitor

Idomeneo in Antwerpen

Sommigen herinneren zich misschien nog de "oude" productie van Idomeneo bij de Vlaamse Opera. De nieuwe productie van David Bösch slaagt er niet in om McVicar te doen vergeten, maar heeft toch een paar mooie beelden. Paul McCreesh dirigeerde een stevige uitvoering van de eerste versie van Idomeneo (gelukkig) zonder slotballet.

Foto
foto's © Annemie Augustijns

David Bösch heeft twee jaar geleden zijn entree gemaakt met Strauss' Elektra. Met Idomeneo maakt hij een bruggetje naar die eerdere productie. Elektra/Elettra is in Idomeneo vooral verliefd op Idamante en is woedend als hij met Illia trouwt. Bösch laat haar echter een bijl vinden op het strand en tijdens haar grote woedearia komt Orestes aandraven met diezelfde bijl... het moet niet altijd een kettingzaag te zijn. Elettra werd gezongen door Serena Farnocchia, weliswaar met veel wilde uitbarstingen waarbij ze af en toe het orkest kwijt geraakte. "D'Oreste, d'Ajace" was wel indrukwekkend en met correcte vocale controle.

FotoBösch schuwt het bloed niet en ook in deze productie is het koor gedrenkt in bloed nadat het zeemonster de helft van Kreta uitgemoord heeft. Tijdens de ouverture werd met een tekenfilm in het kort het verhaal al verteld. Die tekenfilmpjes komen terug tijdens de rest van de opera: de ene keer zorgen ze voor wat sfeer, meestal zijn ze overbodig. De stranding van Idomeneo voor een opbollend zeil is daarentegen wel mooi. Ook het donkere derde bedrijf met zwartgeblakerde kruisen en mooie belichting kon me overtuigen. Ik was echter minder overtuigd van het slot wanneer Idomeneo dronken het podium opkomt om zijn kroon over te dragen aan Idamante.

Roberto Saccà was op papier een ideale Idomeneo, in de praktijk iets minder. Hij zingt Idomeneo met mooie, dramatische tenor. Het is wel niet allemaal even Mozartiaans afgeborsteld als ik zou willen, met vooral een nogal ruwe vertolking van "Fuor del mar".

Renata Pokupic was een zwakke en kleurloze Idamante. Bij haar eerste aria "Non ho colpa" kon je nog opwarmingsproblemen aanvaarden. Maar de rest van de avond krijgt ze haar stem nooit in de juiste plooi en klinkt alles even monotoon. Ik heb wel genoten van de lyrische Ilia van Ana Quintans. Ze opent de voorstelling met "Padre, germani, addio" en dan heb je meteen zowat het beste van de hele avond gehoord. Maar ook "Se il padre perdei" of "Zeffiretti lusinghieri" zijn de pareltjes van deze productie.

Publicatie: zondag 1 mei 2016 @ 10:07
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen