ti guarda dal Grande Inquisitor

Un ballo in maschera in Malmö

Ik moest even raar opkijken toen ik - de eerste keer trouwens - de opera van Malmö binnenstapte. Een deel van het publiek liep gekostumeerd rond in 18de eeuwse kostuums, droeg pruiken en had maskers op. Dat is niet echt de gewoonte in Malmö, maar het was een "Dress Along"-voorstelling waarbij het publiek gevraagd werd zich uit te dossen in overeenstemming met de opera van de avond... in dit geval dus Verdi's Un ballo in maschera.

Foto
foto © Malin Arnesson

Bij sommige producties zou die verkleedpartij vreemde resultaten kunnen opleveren, maar in het geval van de productie van Leo Muscato blijft het allemaal vrij klassiek. Vorig jaar had ik al zijn armetierige Rigoletto gezien in Rome, maar deze Ballo ziet er toch iets luxueuzer uit met mooie decors en kostuums. Er is niets dat je je wenkbrauwen doet fronsen, al heeft elke solist wel een moment van overacting en zijn sommige danspasjes van het koor lachwekkend.

Ze hebben gekozen voor de "Zweedse" versie, waardoor Riccardo koning Gustavo wordt en Renato heet Anckarström... De vertolkers van deze twee rollen waren ook meteen de zwakkere schakel in de bezetting.

Thiago Arancam was een paar jaar geleden nog een beloftevolle Luigi in Lyon. Ondertussen is zijn stem gedegradeerd. Hij duwt van beneden door zijn passagio en de helft van zijn stem projecteert amper nog waardoor "La rivedrà nell'estasi" grotendeels onhoorbaar was. Zijn stralende hoogte is dof geworden en hij zingt met een slordige Italiaanse dictie. Zelfs het lyrischere "Di' tu se fedele" is zwoegen.

Anton Eriksson is een jonge bariton die tot nu toe vooral kleinere rollen gezongen heeft in Stockholm en Malmö en nu met Anckarström zijn eerste (?) grote rol zingt. Hij heeft een aantrekkelijke stem, met een mooie Verdiaanse donkerte. Alles gaat nog goed in "Alla vita che t'arride", maar als hij de hoogte moet opzoeken in "Alzati... Eri tu" wil zijn stem niet meer mee en kraakt hij consequent tot hij de rest van de voorstelling elke hoge noot omcomponeert. Het is spijtig want ik heb niet de indruk dat - in tegenstelling tot Arancam - er iets fundamenteels mis is met zijn manier van zingen.

Bij de vrouwen was het puur vocaal genot. Sofie Asplund is een leuke Oscar met parelende hoge noten, al struikelt ze net niet over haar woorden in "Volta la terrea". Ewa Wolak doet me denken aan die andere Poolse Ewa. Ze heeft een even unieke stem die nog het best te omschrijven is als een dramatische alt. Haar stem is gigantisch en ze schrikt er niet voor terug om ook haar borststem met overtuiging in te zetten, waardoor de laagste noten van "Re dell'abisso" moeiteloos over het orkest geraken.

En tenslotte is er de Amelia van Charlotta Larsson. Ze is een echte spinto-sopraan waarvoor zelfs een tutti orkest en koor geen hinderpaal zijn. Ze zingt haar hoge noten met autoriteit en ze blijft ook mooi klinken als ze fortissimo zingt. Dat combineert ze met de nodige nuance-mogelijkheden voor "Morrò, ma prima in grazia". Een zangeres om in de gaten te houden...

Publicatie: zondag 10 april 2016 @ 8:54
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen