ti guarda dal Grande Inquisitor

Béatrice et Bénédict in het Muntpaleis

De productie van Béatrice et Bénédict had een feestelijke heropening van de Munt moeten worden. Maar de uitlopende renovatiewerken maakten dat de Munt beslist heeft om uit te wijken naar het Muntpaleis op de terreinen van Tour & Taxis.

Foto
foto © Bernd Ulhig

Het Muntpaleis is een grote tent, min of meer vergelijkbaar met wat de Waalse Opéra als tijdelijk onderkomen gebruikte tijdens hun renovatieproject. Het Muntpaleis heeft onvermijdelijk dezelfde nadelen met een luidruchtige ventilatie en politiesirenes, helikopters en regen die akoestisch door het tentzeil breken. De akoestiek zelf is vrij hard met - toch op de plaats waar ik zat - soms vreemde echo's. De gerecupereerde zetels uit de Munt zorgen wel voor zitcomfort met extra beenruimte.

Berlioz' Béatrice et Bénédict is gebaseerd op het blijspel "Much ado about nothing" en daarmee vervult de Munt haar bijdrage aan het Shakespeare-jaar. Maar wie denkt dat een "blijspel" zich automatisch vertaalt in een komedie heeft buiten regisseur Richard Brunel gerekend. Een opera die minder bekend is én daarenboven vol dialogen zit, geeft een regisseur blijkbaar een vrijbrief om zijn goesting te doen met het werk.

De geënsceneerde ouverture is al een veeg teken. De opera begint normaal gesproken met de triomfantelijke terugkeer van de soldaten. Hier zijn we echter in het oorlogsgebied zelf in een grijs, kapot gebombardeerd gebouw met een fotowand van gesneuvelden. Het zet meteen een domper op de feestvreugde. Daar valt eventueel nog mee te leven, evenals de herschikking van een aantal aria's... maar de grootste ingreep is de rol van de kapelmeester Samarone. Hij is namelijk ook verliefd op Héro en verstoort haar huwelijk met Claudio door haar valselijk te beschuldigen van ontrouw. Héro en Claudio trouwen dus niet en de opera eindigt in mineur.

Nu, ik heb al veel meegemaakt, maar een regisseur die erin slaagt om een luchtige komedie om te buigen tot een tragedie slaat werkelijk alles. Het resultaat is een onsamenhangende voorstelling waarin alle logica ontbreekt. En dat is des spijtiger omdat de Munt een mooie bezetting heeft samengebracht... een volledig Franstalige, wat de tekstverstaanbaarheid van zowel aria's als dialogen ten goede komt.

De bezetting werd aangevoerd door de fantastische Stéphanie d'Oustrac als Béatrice. Ze zingt een doorleefde "Il m'en souvient" met een breed palet aan emoties. Sébastien Droy heeft een mooie homogene tenor en zingt een goede Bénédict al hebben de hoge noten van zijn bekende aria "Ah, je vais l'aimer" wat weinig glans. Anne-Catherine Gillet is een sprankelende Héro met een goede "Je vais le voir".

Publicatie: donderdag 31 maart 2016 @ 6:55
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen