ti guarda dal Grande Inquisitor

Chovanshchina in Amsterdam

In het Amsterdams Muziektheater ging gisteren Chovanshchina in première. Het is een ietwat sfeerloze productie geworden, maar wel met een weergaloze bezetting.

Foto
foto's © Monika Rittershaus

De Nederlandse Opera heeft zeer homogene, grotendeels Russische, bezetting samengebracht. Zelfs de kleinere rollen zijn uitstekend bezet. Zo zingt Andrei Popov een opvallend lyrische klerk, zonder een zweem van karaktertenoriaal gepiep, en Olga Savova is een Susanna met een klok van een stem. Met Kurt Streit en Maxim Aksenov zijn de twee tenorpartijen van Golitsyn en Andrei meer dan behoorlijk bezet.

De bassen vormen een vocaal contrasterend trio. Gábor Bretz zingt Shaklovity met een vilaine kleur. Dmitry Ivashchenko werd wel aangekondigd met een verkoudheid, maar daar was niets van te merken. Zijn Ivan heeft beet en autoriteit. Orlin Anastassov zingt daarentegen Dosifei met een ronde bas, die wel iets meer uitstraling zou mogen hebben.

Maar de ster van de avond was ontegensprekelijk de Marfa van Anita Rachvelishvili. Telkens als ze haar mond opendoet, tilt ze eigenhandig de voorstelling nog een paar stappen hoger. Haar wulpse en kleurrijke mezzo heeft een onvoorstelbaar dynamisch bereik. Ze eigent zich het eerste deel van het derde bedrijf volledig toe met ontroerende piano's en een dominerend forte in haar talloze confrontaties. Ze kreeg terecht een - zelfs naar Nederlandse normen - overweldigende ovatie.

Foto

De recente Otello in Antwerpen speelde in een zwarte doos. Voor Chovanshchina heeft Johannes Leiacker een witte doos gebouwd... Het openingsbeeld begint met een tableau vivant van koor en solisten tegen de achtergrond van een levensgrote reproductie van De executie van de Streltsy. Tegen het einde van de ouverture trekken ze hun kostuums uit, de rest van de voorstelling dragen ze moderne kostuums. Na de collectieve zelfmoord van de Oud-Gelovigen gebeurt het omgekeerde. Het is een mooi beeld, maar vrij zinloos.

Het schilderij van Surikov verdwijnt snel en laat een zwart gapend gat achter, soms opgevuld met een witte muur of zilveren glittergordijn. De leegte domineert het scènebeeld... enkel opgefleurd met een tafeltje, een stoel, een dood paard (!) en een houten kar. Christof Loy maakt goed gebruik van dat lege podium tijdens de grote koorscènes, maar voor de rest lopen de zangers wat verloren. Ook de choreografie van de Perzische slavinnen was weinig opwindend. De verdienste van Loy is dat hij geen gekke dingen doet en een degelijke handwerk aflevert, maar mij niet altijd wist te boeien.

Publicatie: zondag 28 februari 2016 @ 10:20
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Benjamin Appl in het Paleis der Academiën

Oorspronkelijk zouden Benjamin Appl en James Baillieu hun liedrecital in het Brussels Conservatorium geven. Maar de staat van de zaal is ondertussen zodanig dat zelfs de artiesten beginnen te klagen en dus werd uitgeweken naar het Paleis der Academiën.

Liedrecital, 24-2-2018 22:40
0 opmerkingen

Maart 2018

Maart is de maand van het klara-festival, waar onder andere een concertante Pelléas et Mélisande in pianoversie op het programma staat. De Munt brengt het bekendste operatweeluik Cav-Pag en Opera Vlaanderen herneemt de Gürbaca-productie van Parsifal.

Toekomstmuziek, 24-2-2018 9:29
0 opmerkingen

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen