ti guarda dal Grande Inquisitor

Un ballo in maschera in Mönchengladbach

Het Theater van Mönchengladbach speelt - net zoals Essen deze dagen - Un ballo in maschera. De productie van Andreas Baesler ging begin dit seizoen in première en is een vrij libretto-getrouwe weergave van Verdi's opera.

Foto

Dat betekent echter niet dat we een voorstelling in 18de eeuwse kostuums krijgen. Als het doek opengaat, zijn we in de "Oval Office" van het Witte Huis en Riccardo is de president van de VS in plaats van een gouverneur in Boston. Ulrica is een voodoo-priesteres die een seance houdt met de Cubaanse vlag op de achtergrond... waarschijnlijk de reden waarom ze aangeklaagd wordt door de "primo giudice", die zelf later één van de samenzweerders Tom blijkt te zijn. Het galgenveld wordt vertaald in een executiezaal met een elektrische stoel. Het zijn allemaal zinnige interpretaties die niets aan de essentie van het verhaal veranderen.

Het operahuis van Mönchengladbach is een relatief klein huis, al vormen ze een theatergemeenschap met Krefeld, en het is daarom des te indrukwekkender dat ze de opera volledig bezet hebben met zangers uit het eigen ensemble. Dat blijkt echter geen sinecure te zijn. Vooral de twee sopraanpartijen zijn problematisch.

Alhoewel Oscar waarschijnlijk een van de eenvoudigst te bezetten Verdipartijen is, heeft Sophie Witte toch problemen. Ze zingt een voorzichtige "Volta la terrea". In "Saper vorreste" kan ze een paar goede hoge noten laten horen, maar de rest van haar stem projecteert totaal niet. Amelia is daarentegen een van de lastigste Verdirollen, waarvoor Janet Bartolova eigenlijk niet de stem heeft. Ze heeft geen lage noten, haar monochrome hoogte is veel te schreeuwerig, staccato-noten worden een puree. Enkel "Morrò, ma prima in grazia" was enigszins aanvaardbaar.

Kairschan Scholdybajew heeft een gigantische tenor met veel squillo, waarmee hij een weinig subtiele Riccardo neerzet. Hij leek me ook niet echt voorbereid te zijn, met ritmische decalages ten opzichte van het orkest en hij moest ook teveel betrouwen op de souffleur... die je tot op het eerste balkon kon horen. Johannes Schwärsky zingt wel een heel mooie Renato met een strijdvaardige "Alla vita che t'arride" en een ontroerende "Eri tu", al heeft hij niet de slagkrachtige hoogte van een echte Verdi-bariton. Eva Maria Günschmann was tenslotte een indrukwekkende Ulrica, die met veel borststem "Re dell'abisso" tot een huiveringwekkend moment maakte.

Publicatie: woensdag 30 december 2015 @ 9:13
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen