ti guarda dal Grande Inquisitor

Les contes d'Hoffmann in Düsseldorf

Het feit dat Offenbach Les contes d'Hoffmann niet heeft kunnen afwerken, geeft regisseurs en dirigenten een alibi om er lustig op los te knippen. In Düsseldorf gaan ze echter totaal de andere richting uit.

Foto
foto's © Hans Jörg Michel

Deze productie moet zowat de meest volledige Hoffmann zijn die ik ooit gehoord heb. Met meer dan drie uur muziek, is het zelfs langer dan de Nagano-opname, die toch als één van de volledigste opnames beschouwd kan worden. Maar je kan je wel afvragen of een Giulietta-bedrijf dat meer dan drie kwartier duurt, veel bijdraagt tot de opera. Het blijft een onsamenhangend bedrijf, al is het wel interessant om al die onbekende muziek eens te horen.

Voor een werk van die dimensies heb je een Hoffmann nodig die dit alles kan dragen. Met Sergej Khomov was dat echter niet het geval. Hij zingt slordig Frans en is vocaal nogal wild. Er zit nooit een lijn in zijn frasering, waardoor de Kleinzach-aria en de rest van de avond het moesten hebben van zijn expressiviteit. Maria Kataeva was zijn Muse en bewaarengel Nicklausse. Haar Frans is ook niet fameus, maar haar stem is wel fantastisch... herinner ook haar recente Dorabella in de Vlaamse Opera.

De drie Hoffmann-geliefdes werden door drie sopranen gezongen, samen zongen ze de rol van Stella. De uitschieter was Anke Krabbe als een ontroerende Antonia, met een mooie genuanceerde "Elle a fui, la tourtelle" met hemelse piano's. Een van de mooiste momenten is de scène met haar moeder. Daarvoor hadden ze zomaar even Susan Maclean opgetrommeld om de overleden diva te zingen. Elena Sancho Pereg was een dartele Olympia die "Les oiseaux dans la charmille" zonder traditioneel stilvallen zong... ongetwijfeld een keuze van de regisseur. Morenike Fadayomi, de lokale spinto, was een aanvaardbare Giulietta, maar haalde niet het niveau van Krabbe of Pereg.

De meest overweldigende vertolking kwam van Simon Neal in de vier duivelsrollen. Indertijd hebben we nog Laurent Naouri en Philippe Rouillon in deze rollen kunnen horen in Antwerpen en Simon Neal komt heel dicht bij die ideale duivels. Zijn basbariton is groot met een goede hoogte, en zijn Frans is voorbeeldig. Maar het meest opvallend was hoe hij voor elke duivel in een andere huid kroop. Zijn Lindorf is een ander karakter dan Coppélius en voor de satanische Dr. Miracle of de kapitein Dapertutto vindt hij telkens weer andere kleuren en expressiemogelijkheden.

Foto

Ook scenisch heeft de opera van Düsseldorf alle registers opengetrokken. Christof Loy zorgde voor de regie, terwijl Herbert Murauer een indrukwekkend decor gebouwd heeft. Toen deze productie meer dan tien jaar geleden in première ging, was er heel wat controverse over en ook nu nog komt de enscenering met de waarschuwing "empfohlen ab 16 Jahren"... Ik heb geen flauw idee waarom.

De opera speelt zich af tegen de achtergrond van een voorstelling van Don Giovanni met Hoffmanns geliefde Stella. Tijdens de pauze vertelt hij in Luthers taverne over zijn drie eerdere geliefden. De stap om dit alles te verplaatsen naar de kantine van een operahuis is niet echt groot. Murauer heeft daarvoor twee verdiepingen van het Düsseldorfs operahuis nagebouwd. Op de bovenste verdieping - de enige die we in het begin zien - zien we een gang met de loges van drie zangeressen... die van Olympia, Antonia en Giulietta. Het is daar dat Lindorf zijn machinaties begint en dat de Muse met Audrey Hepburn-look transformeert naar Nicklausse in zwart pak.

Heel het decor schuift naar boven en op het lagere niveau zijn we in de kantine van het operahuis, waar het koor en Don Giovanni hun pauze nemen... en Hoffmann zijn verhalen vertelt. Het enige wat enigszins wringt, is de overgang naar het Olympia-bedrijf. De kantine verdwijnt weer onder het podium, de pop Olympia wordt uit de eerste loge gehaald en voert haar kunstjes op voor een toevallig publiek van gepensioneerden dat een rondleiding achter de schermen volgt.

Het Antonia-bedrijf speelt zich schijnbaar in dezelfde gang met drie deuren af, maar kleine details geven aan dat we in een hospitaal zijn waar Antonia verzorgd wordt. Frantz is een verpleger en Antonia's nieuwe geliefde tot Hoffmann terug in haar leven opduikt. Miracle is uiteraard de dokter. Voor het Giulietta-bedrijf en de epiloog wordt gebroken met dit scènebeeld. Een beschilderd gaas suggereert dat we in Venetië zijn, waar Giulietta een feestje geeft. Ik had halvelings verwacht dat de kantine terug zou opduiken, maar het slot speelt zich af voor het brandscherm: Hoffmann en de Muse blijven alleen achter terwijl "Des cendres de ton coeur" weerklinkt...

Publicatie: maandag 28 december 2015 @ 11:41
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Nabucco in Mönchengladbach

Ik kan begrijpen dat een klein stadstheater als dat van Mönchengladbach ook wel eens Nabucco wil uitvoeren. Maar als ze meer dan de helft van de rollen niet min of meer deftig kunnen bezetten, dan hadden ze misschien beter een andere Verdi-opera gekozen...

Opera, 24-6-2018 8:24
1 opmerking

Hans Heiling in Essen

Het is misschien nog wat vroeg om van een Marschner-revival te spreken na de verschillende producties van Der Vampyr in Koblenz, Berlijn of Genève de afgelopen seizoenen. De opera van Essen draagt er in alle geval toe bij om het gat tussen Freischütz en Holländer op te vullen met een nieuwe productie van Hans Heiling.

Opera, 23-6-2018 10:07
0 opmerkingen

Der Graf von Luxemburg in Duisburg

Het is nog eens tijd voor een streepje operette. Twee jaar geleden ging een nieuwe productie van Der Graf von Luxemburg in Düsseldorf in première en wordt dit seizoen hernomen in Duisburg.

Operette, 22-6-2018 10:11
0 opmerkingen

Der fliegende Holländer in Düsseldorf

De Holländer-productie van Adolf Dresen dateert al van 2000, maar ik had ze nog nooit gezien. Het is een tijdloze enscenering, ideaal voor een repertoirevoorstelling.

Opera, 21-6-2018 9:31
1 opmerking

Iris Hendrickx - French Opera Arias

De Belgische sopraan Iris Hendrickx heeft haar debuut-CD gelanceerd. Het is een collectie van Franse opera-aria's geworden, begeleid door Patrick Fournillier en het Orchestra Sinfonica di Milano Giuseppe Verdi.

CD's, 19-6-2018 21:05
4 opmerkingen

Ilker Arcayürek - Der Einsame

Als een jonge tenor zijn eerste Schubert-CD opneemt, dan is de verleiding groot om met Die schöne Müllerin te beginnen. De Weense tenor Ilker Arcayürek en de pianist Simon Lepper zijn iets origineler.

CD's, 18-6-2018 18:55
0 opmerkingen

Carolyn Sampson - A Soprano's Schubertiade

Ik heb de sopraan Carolyn Sampson enkel nog maar live in oratorium gehoord, nog nooit als liedzangeres. Ze heeft de afgelopen jaren wel al een aantal mooie lied-CD's opgenomen, vooral met Franse muziek. Nu waagt ze zich voor de eerste keer aan Schubert, ook nu weer met haar vaste pianist Joseph Middleton. Een fantastische CD!

CD's, 16-6-2018 16:05
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in de Munt

Het afgelopen Muntseizoen was een seizoen van tweeluiken en ook de laatste productie bestond uit twee werken. Voor de pauze was dat Bartoks opera Hertog Blauwbaards burcht en na de pauze De wonderbaarlijke mandarijn... een pantomime-ballet, dat in de productie van Christophe Coppens meer pantomime dan ballet was waarbij de overacting niet geschuwd werd.

Opera, 14-6-2018 17:15
0 opmerkingen

Macbeth in Luik

De Luikse Opéra sluit het seizoen af met Macbeth in een nieuwe productie van Stefano Mazzonis di Pralafera. Paolo Arrivabeni dirigeert de gebruikelijke "Franse" versie, inclusief het totaal overbodig heksenballet, maar wel met het slot van de eerste versie.

Opera, 13-6-2018 15:29
2 opmerkingen

La clemenza di Tito in Antwerpen

Het kan toch nog, zelfs bij Opera Vlaanderen... een productie die er gewoon mooi uitziet. Mozarts laatste opera La clemenza di Tito heeft daarenboven een degelijke bezetting meegekregen, geleid door dirigent Stefano Montanari.

Opera, 2-6-2018 10:18
7 opmerkingen

Juni en juli 2018

Zowel Opera Vlaanderen als De Munt eindigen het seizoen met een opera die dateert uit het begin van de 20ste eeuw, respectievelijk De Speler van Prokofiev en Hertog Blauwbaards burcht van Bartok. Ondertussen komt Leo Nucci nog eens naar Luik, deze keer voor Macbeth. En het Brussels Mozartiade-festival begint de zomer met Cosi fan tutte.

Toekomstmuziek, 31-5-2018 19:28
0 opmerkingen