ti guarda dal Grande Inquisitor

Un ballo in maschera in Essen

De opera van Essen herneemt Un ballo in maschera in een productie van Dietrich W. Hilsdorf. Het is een oudere enscenering uit 1999 en alhoewel Hilsdorf meestal een correcte regisseur is, weet ik niet wat hem deze keer bezielde...

Foto
foto © Saad Hamza

Tijdens de geënsceneerde ouverture komen we te weten dat de opera zich afspeelt in maart 1858 en Riccardo de koning van Napels is. Dit is vermoedelijk een stukje uit de Verdi-biografie toen Verdi in die maand Ballo aanbood aan de opera van Rome nadat de opera van Napels hem geweigerd had. Dat Riccardo een excentriekeling is die in een roeiboot slaapt of dat hij de nacht heeft doorgebracht met zijn page Oscar, is ook nog aanvaardbaar. En het idee om de eerste scène te ensceneren als een zonnekoninklijke "lever du roi" was wel leuk gevonden... met de samenzweerders in avondjurken om hun komisch karakter nog wat extra in de verf te zetten.

Maar op het moment dat de rechter binnenkomt - mét Ulrica (!) - hypothekeert dat de rest van de opera en wordt de hele Ulrica-scène zinloos. Nu, Hilsdorf lost dat op door met de boventitels een eigen verhaal te vertellen dat niet noodzakelijk iets met Verdi's Ballo te maken heeft. Zo wordt de waarzegster opgevoerd als entertainment, terwijl Riccardo en het hof verkleed zijn in witte monnikspijen (de samenzweerders dragen zwarte pijen). Het tweede en derde bedrijf verlopen redelijk normaal, zelfs traditioneel... als je tenminste niet de belachelijke boventitels leest en even vergeet dat de moord op Riccardo ook een in een scène gezette grap is.

Gelukkig wordt er behoorlijk goed gezongen. Ieva Prudnikovaite werd wel aangekondigd als koortsig, maar ze zong toch nog een redelijke Ulrica. Christina Clark begon zwak als Oscar met een kleinstemmige "Volta la terrea", maar herpakte zich met "Saper vorreste". Luca Grassi heeft de ideale stem voor Renato, al doet hij er te weinig mee. Zijn grote aria "Eri tu" begon hij met robuuste Verdi-klank. Maar het tweede cantabile-deel zingt hij op dezelfde manier weg.

Michael Wade Lee was een stralende Riccardo in "La rivedrà nell'estasi". Hij nuanceert goed en zingt met stijl. Maar naarmate de avond vorderde, zakte ook zijn stem waardoor "Ma se m'è forza perderti" te vaak net onder de toon zat. De ster van de avond was echter Katrin Kapplusch als Amelia. Ze heeft een grote stem met mooie spinto-kleuren. Interpretatief kan ze wel nog veel meer doen met haar grote galgenveldaria; de vermassacreerde hoge do op het einde van "Ma dall'arido stelo divulsa" was een spijtige smet op haar vertolking. Maar daar tegenover stond een magistrale vertolking van "Morrò, ma prima in grazia".

Publicatie: zondag 27 december 2015 @ 9:01
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen