ti guarda dal Grande Inquisitor

Vier opera's in Berlijn

Het lange weekend van 1 november heb ik doorgebracht in Berlijn... een stad waar ik tot nu toe nooit geweest was en aangezien ze daar (voorlopig) nog altijd drie operahuizen hebben, valt er altijd wel iets te beleven.

Het begon echter allemaal op donderdagavond in het "alternatieve circuit" met de Neuköllner Oper. Dit operagezelschap bestaat dit jaar 25 jaar en elk jaar houden ze een compositiewedstrijd voor jonge operacomponisten. De prijs voor de winnaar bestaat uit 5555 euro en een hele reeks voorstellingen. De voorstelling die ik zag was de "generale" van de winnende opera Münchhausen - Herr der Lügen van de Roemeense componist Dan Dediu.

Het is niet echt eerlijk om commentaar te geven op een generale repetitie, maar toch een paar bemerkingen. Het werk is geschreven voor een kleine bezetting bestaande uit vijf zangers en vijf instrumenten. De regie van Boris von Poser kwam nogal amateuristisch over. Vocaal was het zo slecht nog niet, waarbij vooral de bariton Michael Hoffmann in de rol van Baron Münchhausen opviel.

Het serieuzere werk begon dan op vrijdagavond in de Deutsche Oper met een opvoering van Verdi's Messa da Requiem. Ze hadden het "briljante" idee om dit werk op te voeren in een regie van Achim Freyer, wat me enkel sterkt in mijn overtuiging dat een regie niet veel kan bijbrengen bij een werk als dit Requiem - dat op zich al zo dramatisch is.

De scene is opgedeeld in drie horizontale niveaus. Het koor bevindt zich op het onderste niveau. De bas en mezzo bewegen zich op het middelste niveau, samen met een ellenlange processie van figuranten die niet zouden misstaan in "The Ministry of Silly Walks". Op het bovenste niveau beweegt de sopraan samen met nog een paar figuranten.

Voor de solisten hadden ze ook namen bedacht: zoals "der weiße Engel" voor de sopraan of "Einsam" voor de tenor. Een en ander hangt samen hoe ze geportretteerd worden: de sopraan gaat gekleed als een witte engel en de tenor zit vastgemetseld in een soort schouw die vooraan de scene traag van links naar rechts beweegt.

Uiteraard zit het orkest in de orkestbak - wat wel enige mogelijkheden schept voor de zangers - maar waardoor de impact van bijvoorbeeld het "Dies irae" volledig teniet gedaan wordt. De zangers waren van variabele kwaliteit. Arutjun Kotchinian domineerde de scene met een gigantische basstem, zij het met soms vreemd klinkende a-klanken. Aan het andere eind van het spectrum zat de tenor Gabriel Sadé die niet om aan te horen was: zijn "Ingemisco" was ronduit pijnlijk. Daartussenin hebben we dan nog de twee vrouwen met de sopraan Iulia Isaev, die wel een mooie stem heeft maar haar hoge noten nogal voorzichtig benadert en niet echt door het orkest komt in de laagte. Mihoko Fujimura zong een degelijke "Der Tod-ist-die-Frau" (sic).

De eerste "echte" opera was Le nozze di Figaro in de Staatsoper unter den Linden. De regie van Thomas Langhoff houdt een beetje het midden tussen klassiek - dramaturgisch heb je niet echt veel bewegingsvrijheid - en modern. Afgezien van een uit zichzelf bewegend salontafeltje stoorde de regie niet echt.

Dé stem was zonder twijfel die van René Pape. Niet alleen speelt hij Figaro dat de stukken eraf vliegen, maar heeft hij ook een stem als een klok. In de rechtzaakscene bijvoorbeeld gebruikt hij ook zijn stem om te acteren door op een hilarische manier de stemmetjes van Don Curzio en Basilio na te doen... Maar het meeste valt er te genieten in zijn eigen grote aria's, die stuk voor stuk schitterend gekarakteriseerd worden.

De meeste andere zangers krijgen het moeilijk om op hetzelfde niveau te presteren. Roman Trekel zingt de Graaf met een nogal rauwe stem, maar doet het redelijk goed, alhoewel hij het einde van zijn grote aria "Hai gia vinta la causa" niet helemaal voldeed. Tatiana Lisnic was een traditionele Susanna die niet echt opviel en Patricia Rinsley klonk wat te nasaal naar mijn smaak voor Cherubino. Tenslotte was er Janice Watson die een ondermaatse Gravin zong... van "Porgi amor" liet ze zelfs het laatste deel vallen en "Dove sono" werd vermassacreert door het einde plots een octaaf lager te gaan zingen...

Zondagavond werd dan het Berlijnse weekend afgesloten in de Komische Oper. In de Komische Oper voeren ze alle stukken op in het Duits en dus kregen we Brittens Turn of the Screw in het Duits. Ik ben sowieso geen grote fan van Britten, maar eerlijk gezegd vond ik dat deze opera een stuk beter klinkt in het Duits dan in het Engels.

Het was ook de opera met veruit de beste enscenering die in handen was van Harry Kupfer. Om de verschillende werelden tussen werkelijkheid, droom en fantasie weer te geven was er een decor ontworpen dat bestond uit twee kubussen die in elkaar zaten en het Engelse landhuis moesten voorstellen. Dit alles stond dan op een draaiplatform dat bijna constant ronddraaide.

De zangers voldeden ruimschoots met Gun-Brit Barkmin als de gouvernante en Andreas Conrad als de Proloog/Quint.

Publicatie: woensdag 6 november 2002 @ 18:50
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen