ti guarda dal Grande Inquisitor

Dorottya Láng en James Gilchrist in Oxford

Mijn laatste dag van The Oxford Lieder Festival was een Berlioz-dag. Overdag waren er weer lezingen in de Jacqueline du Pré Music Building. 's Avonds brachten Dorottya Láng, James Gilchrist en Julius Drake een recital met liederen van Berlioz, Liszt en Meyerbeer met Les nuits d'été als apotheose.

Foto

Láng en Gilchrist zongen afwisselend een lied, wat de continuďteit niet ten goed kwam. Maar Julius Drake hield het tempo erin en joeg hen op om wat sneller van plaats te verwisselen.

James Gilchrist zong op dezelfde frustrerende manier als een paar dagen eerder. Hij begon met Berlioz' La belle voyageuse, wat eigenlijk een Hosenrollen-lied is, met veel ongesteunde noten en een stem die alle richtingen uitging. Liszts Im Rhein kwam heel onvoorbereid over met veel pijnlijke passaggio-noten. Liszt heeft twee versies van dit lied geschreven, hij zong de eerste versie die gekenmerkt wordt door een continue waterstroom in de piano, die totaal niet kan tippen aan de Schumann-versie. En wat Meyerbeer gedaan heeft met Die Rose, die Lilie is te belachelijk voor woorden.

Na Gilchrist is Dorottya Láng een verademing, ze heeft een mooie mezzo met veel expressieve mogelijkheden. Van Berlioz' Zaďde maakt ze een halfzuster van Carmen met een onderscheidende donkere stem voor de koningin. Ook Liszts Die drei Zigeuner wordt een hele vertelling met kleurrijke vertolking. Ze heupwiegt sensueel door Meyerbeers Sicillienne, al is dat eerder een liedparodie met een onnozele pianobegeleiding.

Ik had gehoopt dat Láng de volledige Les nuits d'été voor haar rekening zou nemen, maar Gilchrist zong Villanelle en Au cimetičre met zijn fluistertenor. Absence was een uitzondering, voor de eerste keer kregen we een enigszins gesteunde stem te horen, die bij het minste forte uitdeint tot een flakkerend vibrato. Láng zette de zaak recht met een onwezenlijke mooie Le spectre de la rose en een extreem traag uitgebouwde laatste strofe, een ontroerende Sur les Lagunes en een breed gedragen L'Ile inconnue.

Als bisnummer zongen ze Schumanns duet Er und Sie. James Gilchrist komt later dit seizoen naar deSingel voor een recital: ik kijk er al naar uit... ahum...

Publicatie: zondag 25 oktober 2015 @ 11:11
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen