ti guarda dal Grande Inquisitor

Wolfgang Holzmair in Oxford

Alhoewel Wolfgang Holzmair al sinds 2014 zijn agenda aan het uitdunnen is, blijft The Oxford Lieder Festival een jaarlijkse afspraak. Gisteren stond hij - mogelijk voor de laatste keer - met Imogen Cooper op de planken van de Holywell Music Room voor een liedrecital.

Foto

Ik heb Holzmair altijd een fantastische liederzanger gevonden, maar om een of andere reden heeft hij mijn pad niet meer gekruist sinds zijn recitals van 2000 in de Munt en deSingel. Ik was benieuwd hoe hij tegenwoordig zou klinken. Zijn laatste CD's, waaronder een verscheurende Wunderhorn-opname en een interessante CD met Klopstock-liederen, laten een vrij versleten stem horen. Maar Holzmair heeft één van die vreemde stemmen die op CD - en dat was vroeger ook al zo - nooit helemaal een correct beeld geven van de live-Holzmair. Dat bleek gisteren ook zo te zijn.

De eerste reeks liederen van Clara Schumann toonden inderdaad een "rijpe" stem, soms wat droog, die meer neigt naar Sprechgesang dan naar mooie lyrische lijnen. Zijn dirigeerbewegingen zijn nog meer geprononceerd dan vroeger. Maar zijn stem zit nog goed en zijn intelligente vertolkingen zorgden voor een aangrijpend recital. Frank Martins Jedermann-Monologe is een monumentaal werk dat hem op het lijf geschreven is. Hij zingt een hartverscheurende Jedermann in een overwegende recitatiefstijl met Ist als wenn eins gerufen hätt als ontroerend kantelpunt.

Na de pauze stonden Schumanns Kerner-Lieder op het programma en daarmee trad de lyrische Holzmair op de voorgrond. Het ene lied was nog opmerkelijker dan het andere. Stirb', Lieb' und Freud' viel op in de voorlaatste strofe als hij veel kopstem door zijn stem mengt om de stem van het Mägdlein uit te drukken: "Zur Nonne weiht mich arme Maid". Na een opgewekt Wanderlied volgde een eerste kippenvelmoment met een mezza voce Erstes Grün.

Maar het emotionele hoogtepunt van de cyclus was de opeenvolging van Stille Liebe, Frage en Stille Tränen die in één allesomvattende boog gezongen werden. Na de twee intense slotliederen volgden twinting seconden stilte... en dan een ovatie. Ook Imogen Cooper was zichtbaar aangedaan. Daarna volgden nog twee bisnummers, Liebst du um Schönheit (de versie van Clara Schumann) en Mondnacht.

FotoNa een dergelijke emotioneel uitputtende avond was het bevreemdend om nog naar een "late-night" recital in de stemmige Ante-Chapel van New College te gaan. Het programma van dat recital kon moeilijk meer verschillend zijn. De Belgische sopraan Sophie Junker, die we al een paar keer in de opera van Luik gehoord hebben, bracht er Engelstalige liederen op teksten van Walt Whitman.

Met Walt Whitman van Charles Ives, dat naadloos overging in Beat ! Beat ! Drums !, werd ik langzaam uit de wereld van Schumann getrokken en binnengevoerd in die van Kurt Weill. Met Dirge for two veterans zorgde Junker ook voor een ontroerend moment.

Maar het recital had de titel "Apparition" meegekregen... uiteraard naar het gelijknamige werk van George Crumb. In een ver verleden heb ik Apparition voor de eerste keer gehoord in deSingel met niemand minder dan Christine Schäfer. Het is nog altijd een fascinerend werk, waarbij de pianiste Deirdre Brenner niet alleen "gewoon" piano speelt maar ook de pianosnaren rechtstreeks moet bespelen. Sophie Junker gaf een opvallend lyrische uitvoering waarbij de lichte nagalm van de kapel een extra dimensie gaf aan dit unieke werk.

Publicatie: zaterdag 24 oktober 2015 @ 10:28
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen