ti guarda dal Grande Inquisitor

James Gilchrist in Oxford

In het tweede Schubert-Fauré-recital stond La bonne chanson centraal, Faurés meest complexe liedcyclus (dixit Graham Johnson), op gedichten van Paul Verlaine. De Britse tenor James Gilchrist koppelde de Fauré-liederen aan Hölty-liederen van Schubert. Anna Tilbrook was de pianist.

Foto

De Schubert-liederen begonnen en eindigden met een maanlied, respectievelijk het eerder onbekende Klage an den Mond en An den Mond. Het Fauré-blok zou beginnen met Clair de lune, zodat op die manier een bruggetje gevormd werd.

Ik had hoge verwachtingen van James Gilchrist als liedzanger. Sommigen herinneren zich misschien nog zijn dramatische Evangelist in het PSK, ondertussen al tien jaar geleden. Als liedzanger zou ik hem eerder als een liedfluisteraar omschrijven... met een wollige klank en vallende tonen die voor geen meter projecteren, zelfs niet in de bescheiden ruimte van de Holywell Music Room. Ik moest constant denken aan de - uiteraard foutieve - bewering van Anna Russell dat liederen bedacht werden "for singers with tremendous artistry but no voice"...

Hij zingt wél met een aanstekelijk enthousiasme waarmee hij de vreugde voor het liedgenre op het publiek kan overbrengen. Af en toe gebruikt hij wel zijn volle stem, bijvoorbeeld in Prison, één van de andere Verlaine-liederen. Op die momenten wens je gewoon dat hij altijd zo zou zingen, want er valt wel degelijk veel te beleven in zijn interpretatie.

Fauré schreef La bonne chanson toen hij smoorverliefd was op zijn toenmalige maitresse Emma Bardac, een zangeres aan wie hij de cyclus ook opdroeg en die hem ook zou creëren. Het is een cyclus van een geïdealiseerde liefde, toen Verlaine nog dacht verliefd te zijn op Mathilde in de tijd voor hij Rimbaud ontmoette...

De ongebreidelde vreugde van deze cyclus weet Gilchrist bij momenten wel op te roepen met een exuberante "Nous a réunis dans la joie" op het einde van J'allais par des chemins perfides of de stralende 100% tenor "car voici le soleil d'or" in Avant que tu ne t'en ailles. Heel mooi was ook hoe hij in J'ai presque peur, en vérité "vous" subtiel laat overgaan naar "te" in "que je vous aime, que je t'aime" of de zachte, tedere glimlach waarmee hij Donc, ce sera par un clair jour d'été afsluit met "et les regards paisibles des étoiles bienveillamment souriront aux époux". Het zijn dit soort details die het recital moesten redden, maar ik kan enkel dromen van wat het had kunnen zijn.

FotoOp de middag was er het tweede pop-uprecital van het Festival in "The Divinity School" van de "Old Bodleian Library", mogelijk de meest spectaculaire locatie in Oxford waar je een concert kan geven.

De jonge Ierse sopraan Sinéad O'Kelly en de pianist Chad Vindin brachten er de twee Fêtes galantes-cycli van Debussy, ook op teksten van Verlaine. Vooraf en tussendoor werden andere gedichten van Verlaine voorgedragen. O'Kelly heeft een mooie, egale sopraan en ze zingt idiomatisch Frans. Ze beschikt ook over een goede diepte om bijvoorbeeld Le faune overtuigend te zingen. Haar opvallendste vertolking was echter Colloque sentimental waarbij de dialoog tussen de twee spookachtige geliefden treffend werd uitgebeeld, zowel vocaal als met haar gelaatsuitdrukking.

Publicatie: dinsdag 20 oktober 2015 @ 18:33
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen