ti guarda dal Grande Inquisitor

Sophie Karthäuser in Oxford

Het eerste avondrecital in de "Holywell Music Room" was volledig in lijn met het thema van het Oxford Lieder Festival dat opgebouwd is rond de dichters. In dit recital waren dat Eduard Mörike en Paul Eluard. Ze hadden daarvoor "onze" Sophie Karthäuser en de pianist Eugene Asti uitgenodigd.

Foto

Sommige dichters zijn bijna onlosmakelijk verbonden met bepaalde componisten, denk maar aan Heine-Schumann of Rückert-Mahler... of Mörike-Wolf. Paul Eluard was bevriend met Francis Poulenc die dan ook de belangrijkste Eluard-componist is. Zijn cyclus Tel jour, telle nuit was de afsluiter van de avond.

Een paar weken geleden schitterde Sophie Karthäuser nog in Die Schöpfung in het PSK en ik was dan ook benieuwd hoe het momenteel gesteld is met haar liederkwaliteiten. Het is heel spijtig dat ze heel afhankelijk was van de partituur, zeker als haar pupiter zo hoog opgesteld was dat ze bijna onzichtbaar werd. Vocaal was ze gisteren ook niet altijd in even goede doen. Mogelijk had ze last van een opkomende of nawerkende verkoudheid, regelmatig keerde ze - gewapend met een zakdoek - haar rug naar het publiek. Het waren vooral haar piano hoge noten die eronder leden: aanvankelijk waren ze een stemloos gefluister en als ze dan toch iets meer steun kregen, kraakten ze lichtjes. Maar de rest van haar stem was prachtig.

De Poulenc-cyclus werd voorafgegaan door drie andere Eluard-liederen met een opmerkelijke Tu vois le feu du soir. De strofe "Tu vois un bel enfant" kreeg een ontroerende innigheid mee, gevolgd door een expansie die herinneringen oproepen aan Poulencs enige opera. Er was nog zo'n Dialogues-moment op het einde van Une roulotte couverte en tuiles ("Ce mélodrame nous arrache la raison du coeur"), het vierde lied van Tel jour, telle nuit, dat afgebroken wordt als kwam er een guillotine aan te pas. Dit werd gevolgd door een energieke vertolking van A toutes brides. De cyclus kende zijn hoogtepunt met Figure de force brûlante et farouche. De eerste strofe was een vocale uitbarsting en werd gevolgd door een strofe met gedragen autoriteit om uit te monden in een forte gezongen strofe waarbij Karthäusers stem constant mooi bleef klinken. En uiteraard is haar Frans onder alle omstandigheden perfect verstaanbaar.

Eugene Asti heeft ook een aantal teksten van Eluard getoonzet, al zijn de dimensies bescheidener. Onze Haï-Kaïs zijn elf miniatuurtjes in een lyrische, Poulenc-achtige sfeer die Asti op maat van Karthäuser gecomponeerd heeft. Elk lied omvat een haikai, een Japanse dichtvorm waarvan de haiku een bekende ondervorm is. Het slotlied heeft bijvoorbeeld als tekst:

Une plume donne au chapeau
Un air de légèreté
La cheminée fume.

Voor de pauze stonden dus Mörike-liederen op het programma, hoofdzakelijk van Wolf, maar ook Schumann heeft een aantal Mörike-liederen geschreven. Maar het probleem van de Schumann-versies is dat Wolf zo dominant is dat als je de tekst van Das verlassene Mägdlein of Der Gärtner hoort, je er automatisch de muziek van Wolf bijhoort.

De Wolf-vertolkingen van Karthäuser haalden wel niet het niveau van haar Poulenc. Maar ze lenen zich wel meer tot expressieve interpretaties, zoals een charmante uitvoering van Der Knabe und das Immlein. Vertedering was alomtegenwoordig in Elfenlied en alhoewel Bei einer Trauung vaak als een humoristische afsluiter gezongen wordt, bracht zij het met een onverwachte serieux. Voor het enige bisnummer bleven ze bij Wolf met Wiegenlied im Sommer.

Publicatie: zondag 18 oktober 2015 @ 10:39
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Benjamin Appl in het Paleis der Academiën

Oorspronkelijk zouden Benjamin Appl en James Baillieu hun liedrecital in het Brussels Conservatorium geven. Maar de staat van de zaal is ondertussen zodanig dat zelfs de artiesten beginnen te klagen en dus werd uitgeweken naar het Paleis der Academiën.

Liedrecital, 24-2-2018 22:40
0 opmerkingen

Maart 2018

Maart is de maand van het klara-festival, waar onder andere een concertante Pelléas et Mélisande in pianoversie op het programma staat. De Munt brengt het bekendste operatweeluik Cav-Pag en Opera Vlaanderen herneemt de Gürbaca-productie van Parsifal.

Toekomstmuziek, 24-2-2018 9:29
0 opmerkingen

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen