ti guarda dal Grande Inquisitor

Sarah Connolly in Oxford

Voor het formele openingsrecital nodigt The Oxford Lieder Festival traditioneel een grote naam uit. Dit jaar is dat de Britse mezzo Sarah Connolly, met Graham Johnson aan de piano.

Foto

Voor de gelegenheid waren ze uitgeweken naar het iets grotere Sheldonian Theatre... één van de eerste ontwerpen van Christopher Wren, die later in zijn carrière nog St Paul's in Londen zou ontwerpen. De Sheldonian wordt onder andere gebruikt voor de proclamatie-ceremonies van de universiteit, maar ook voor concerten. De zitbanken zijn net iets te hoog om ergonomisch verantwoord te zijn, maar de zaal heeft wel een aangename akoestiek.

De andere avondrecitals die nog zullen volgen, passen allemaal in het thema van het Festival waarbij de dichters centraal staan. Het openingsrecital vormt hierop een uitzondering met een eerder thematisch programma rond gebeden, avond- en slaapliederen van Schubert, Brahms en Wolf.

De volledige eerste helft van het recital bestond uit Schubert-liederen, met een paar vrij onbekende liederen. Zo begonnen ze met Verklärung van de 16-jarige Schubert die nog onder de invloed van Salieri een cantate-achtig lied schreef. Vooral in de tweede helft gaf Connolly een indrukwekkende vertolking van een majestueus gedragen hymne. Op dezelfde manier ging ze verder met bijvoorbeeld het Ammenlied. En dat is eigenlijk een probleem, want hun keuze van opeenvolgende nachtliederen creëren een zekere monotonie die pas onderbroken werd met Die junge Nonne.

Op puur vocaal vlak doet Sarah Connolly alles correct. Haar stem is groot en homogeen, ze volgt meticuleus de partituur en haar Duits is perfect verstaanbaar. Maar toch... ze beschikt niet over datgene wat een zanger een grote liedzanger maakt. Noem het bezieling of inleving, noem het beheerste emotionaliteit. Dat alles ontbrak om de luisteraar mee te trekken in het lied dat ze vertolkt. Als ze er bijvoorbeeld niet in slaagt om me met de drie Ellens Gesänge - waaronder het beroemde Ave Maria - te ontroeren, dan blijf ik echt op mijn honger zitten.

Haar expressie veranderde enigszins met Die Unterscheidung of Die Männer sind méchant, twee liederen met een humoristische ondertoon waarbij ze iets meer kan acteren. Een grote mezzo-stem en Brahms is altijd een goede combinatie en liederen als Die Mainacht en het onvermijdelijke Von ewiger Liebe liggen haar een stuk beter. Ook de Wolf-versie van Kennst du das Land vraagt bij momenten een gigantische stem die moeiteloos over de fortissimo piano-akkoorden van Graham Johnson geraakt. Maar ze eindigden met een intiem bisnummer, Die gute Nacht van Clara Schumann.

Publicatie: zaterdag 17 oktober 2015 @ 10:17
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen