ti guarda dal Grande Inquisitor

Tannhäuser in Antwerpen

De Antwerpse première van Tannhäuser begon al meteen met een technisch defect: ze kregen de boventiteling niet aan de praat. Daarmee kregen we nog eens een ouderwetse voorstelling waarbij je effectief naar de zangers moet luisteren om te weten waarover het gaat en waarbij de zeer problematische dictie van de zangers opviel.

Foto
foto's © Annemie Augustijns

Alhoewel Tannhäuser een van de moeilijkst te bezetten rollen in het repertoire is, heeft Opera Vlaanderen toch een dubbele bezetting voorzien voor de twee hoofdrolspelers. In de eerste bezetting zong Burkhard Fritz de titelrol. Het is verdienstelijk dat hij het einde van de opera haalde zonder al teveel ongelukken. Maar hij is een zwakke heldentenor met een dunne hoogte die moeizaam projecteert.

Ooit debuteerde Annette Dasch in de Vlaamse Opera als Fiordiligi. Ondertussen heeft ze een onbegrijpelijke wereldcarrière, tegenwoordig zelfs in het jeugdige Wagnerrepertoire. Haar Elisabeth klinkt bij momenten uitgemergeld, waardoor ze bijvoorbeeld in het slot van het tweede bedrijf verdwijnt in het ensemble. In het echte leven is ze getrouwd met Daniel Schmutzhard, die hier Wolfram zong. Hij begon goed aan de avond met een bijtende bariton... maar tegen dat hij zijn Abendstern-aria moest zingen, zit hij op zijn tandvlees en is zijn stem volledig kleurloos geworden.

Het zijn dan de iets kleinere rollen, die de avond moeten redden. Ausrine Stundyte is een uitstekende Venus, al is ze totaal onverstaanbaar. Gelukkig is er nog Ante Jerkunica die met zijn prachtige bas reliëf geeft aan Landgraaf Hermann.

Foto

Een opera die begint met een bacchanaal, belooft niet veel goed als de regisseur van dienst Calixto Bieito heet. Maar Bieito zou Bieito niet zijn als hij geen eigen invulling zou bedenken. Venus wordt in zijn enscenering eerder een natuurkracht die tijdens het bacchanaal door het bos rent, met bomen knuffelt en takken streelt: meer een Diana dan een liefdesgodin.

Het contrast met de wereld van de Wartburg wordt uitgedrukt door een strak geometrisch decor. Daarbij is het onmogelijk om niet aan zijn enscenering van Lady Macbeth te denken. Ook in Tannhäuser hebben we de jonge vrouw Elisabeth die opgesloten zit in de verstikkende wereld van de Landgraaf en de minnezangers. Ze hoopt via Tannhäuser uit deze wereld te ontsnappen. Haar zelfmoordpogingen tijdens zijn afwezigheid leggen dit er nog eens vingerdik bovenop.

Dat idee zou kunnen leiden tot een klassiek einde, maar bij Bieito is het de natuur die triomfeert. De witte Wartburgconstructie werd tijdens Tannhäusers reis naar Rome overwoekerd door Venus' bos. Het slotbeeld - Venus staat centraal terwijl iedereen aan haar voeten ligt - is hiervan de logische apotheose.

Publicatie: maandag 5 oktober 2015 @ 17:33
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen