ti guarda dal Grande Inquisitor

L'elisir d'amore in de Munt

De Munt begon haar seizoen met de kaskraker L'elisir d'amore in een wervelende productie. Omwille van de renovatiewerken in de Muntschouwburg, zijn ze moeten uitwijken naar het problematische Koninklijk Circus.

Foto
foto's © Karl und Monika Forster

De enscenering van Damiano Michieletto was eerder al in Madrid, Valencia en Palermo te zien en werd omgebouwd voor het Circus. De circusring werd volgestort met (kunst)zand voor een strand met palmbomen. Adina is de eigenares van een strandbar, Giannetta en Nemorino zijn haar werknemers die in de bar staan, met tafels sleuren, gasten van drankjes voorzien of de vuilbakken buiten zetten. De strandsfeer strekt zich uit tot in de orkestbak, waar Thomas Rösner een orkest in shorts en zomerjurkjes dirigeert. En zelfs de stoelen van de parterre krijgen een gestreepte strandovertrek. De tropische temperaturen eigen aan het Circus verplaatsen het publiek naar Ibiza.

Belcore is een macho matroos, Dulcamara is de charlatan die energiedrankjes verkoopt, maar in de marge ook wat met drugs rommelt... zo is het "elisir" niet de gebruikelijke fles bordeaux, maar een of ander dubieus pilletje dat opgelost wordt in een fles water. Hoedanook, deze productie heeft de nodige vaart en humor, maar vergeet ook niet om de ontroerende momenten hun plaats te geven en dan even de actie stil te leggen.

Ik hoorde gisteren de eerste bezetting. Dat was op zich een mooie selectie zangers, al zaten ze niet allemaal in de juiste opera. Daarenboven werden ze ook nog eens tegengewerkt door de akoestiek van het Circus. In deze omgeving is het onvermijdelijk dat letterlijk in alle richtingen gezongen wordt, maar dat betekent ook dat de zangers twee derde van de tijd met hun rug naar een deel van het publiek staan... en dan verdwijnt hun stem in het niets. Dat geldt trouwens ook voor het koor, uitgebreid met de jonge zangers van de Muntacademie. Afhankelijk van waar iemand staat, worden individuele zangers hoorbaar. Dat kan op zich wel interessant zijn, maar het is niet echt hoe een koor gewoonlijk klinkt.

Foto

Er waren gelukkig een aantal momenten waarbij dat niet gebeurde. Zo had de regisseur het uitstekende idee om Nemorino bovenop het dak van de strandbar te zetten voor dé aria waar iedereen op zit te wachten. Dat moet zowat de enige plaats zijn, waar een zanger het volledige publiek tegelijkertijd kan toezingen. Dmitry Korchak zong een heel mooie "Una furtiva lagrima" met lang legato en aangrijpende frasering. Korchak kennen we vooral van zijn Rossini-vertolkingen en alhoewel Donizetti en Rossini niet zo heel ver van elkaar liggen, zijn er toch een paar momenten die iets meer gewicht vragen dan wat hij momenteel kan leveren.

Olga Peretyatko was de zanger die het meeste probleem had met de akoestiek. Haar stem komt en gaat in vlagen. De momenten dat ze hoorbaar is, laat ze een mooie homogene sopraan horen met een opvallend grote hoogte. Maar als ze dan twee stappen opzij zet, dan wordt ze een soubrette-Adina. Desalniettemin zorgde ze met "Prendi, per me sei libero" voor het ontroerendste moment van de avond.

Ik had wel iets meer problemen met de twee lage mannenstemmen. Aris Argiris hebben we ook al eerder gehoord, weliswaar in het latere Italiaanse repertoire. Donizetti ligt ook niet zo heel ver van Verdi, maar een Belcore die klinkt als Puccini gaat wel te ver. Vooral in "Come Paride vezzoso" is er weinig belcanto te horen. Simón Orfila heeft op zich wel een interessante stem, maar zijn komische timing is niet perect, waardoor "Udite, udite, o rustici" af en toe platviel.

Publicatie: vrijdag 11 september 2015 @ 20:26
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen