ti guarda dal Grande Inquisitor

Daniel Behle in Schwarzenberg

Aan tenors is er deze Schubertiade geen gebrek. Na Mauro Peter, Christoph Prégardien en Piotr Beczala is Daniel Behle de vierde tenor deze week. Samen met pianist Alexander Schmalcz verzorgde hij het laatste liedrecital van deze Schwarzenberg-editie.

Foto
foto © Schubertiade Schwarzenberg

In het programmaboek van de Schubertiade staat achteraan een lijst met alle werken van Schubert. Daarbij wordt aangegeven wat al ooit opgevoerd werd en wat nog niet. Zo zijn er nog ettelijke liederen die de afgelopen 40 jaar nog nooit weerklonken op de Schubertiade. Met dit recital werden niet minder dan vier van die gaten gevuld.

Van sommige van die liederen is het te begrijpen dat ze nog nooit opgevoerd werden. An den Schlaf is waarschijnlijk een onafgewerkt lied. Met het jeugdwerk Die Schatten (D50) valt geen eer te behalen omwille van de vele hoge noten. Maar Der Entfernten heeft wel een zekere charme en zou niet misstaan in het repertoire.

Het is daarenboven verrassend dat Daniel Behle nog nooit mijn liedpad gekruist heeft: hij is al vooraan in de 40 en heeft ook al een behoorlijke lieddiscografie opgebouwd. Ik heb hem wel al een paar keer in opera gehoord, recent nog in de Brusselse Alcina. Hij heeft een lichte, slanke tenor met uistekende expressieve mogelijkheden. Net zoals de meeste zangers deze week stond er een pupiter voor zijn neus... enigszins begrijpelijk voor al die onbekende liederen, alhoewel de sopranen deze week - Karg, Kleiter en Rae - wel de moeite gedaan hadden om alles in te studeren.

Die onbekende liederen waren allemaal verzameld in de eerste helft van het recital. Het eerste lied was er één om snel te vergeten. De 14-jarige Schubert schreef Der Vatermörder (D10!) in grote operastijl met een kolkende pianopartij. Het ligt ongemakkelijk hoog met lange stukken in de passaggio-zone en met veelvuldige hoge la's... en hoger. Ideaal heeft de zanger daar iets meer opwarmingstijd voor nodig. Al die hoge noten kwamen dan ook piepend uit Behles keel. Ik vermoed dat hij er zo snel mogelijk vanaf wou zijn.

Der Flug der Zeit, met zijn wiegend barcarolle-ritme, was het enige minder onbekende lied van deze reeks dood- en graf-gerelateerde liederen, met uitzondering van Erlkönig dat ons warm moest maken voor het vervolg na de pauze. Behle was niet helemaal overtuigend in dit beroemde Goethe-lied. Hij begon wel goed, maar na verloop van tijd vervaagde het vocale onderscheid tussen de drie karakters. "Mein Vater, mein Vater, jetzt fasst er mich an" klonk bijvoorbeeld meer als de paniekerige vader dan de stervende jongen.

Na de pauze kwamen dan al de grote Schubertliederen met als hoogtepunt de twee Rückert-liederen. Na een letterlijk adembenemde Sei mir gegrüßt volgde een van de beste uitvoeringen van Du bist die Ruh die ik ooit gehoord heb. Hij begon mezza voce en houdt dat vier strofen vol. Voor de climax van de laatste strofe - "Dies Augenzelt ..." - verplaatst hij zijn stem om in de eerste doorgang crescendo op te bouwen tot "erhellt". In de herhaling doet hij het nog eens, maar zingt de eerste hoge noot van "(er)-he-ellt" piano en doet er voor de tweede noot nog een diminuendo bij. Ik heb het al veel zangers horen proberen, maar weinigen lukken. En als je het dan hoort: kippenvel !

Hierna waren Ganymed en Am Tage Aller Seelen een koud kunstje. Voor het laatste lied kregen ze het gezelschap van hoornist Ab Koster voor een uitvoering van Auf dem Strom die best nog wat meer repetitietijd had mogen hebben. Voor de bisnummers hielden ze het heel traditioneel met Heidenröslein (de vierde keer al deze week) en Die Forelle.

Publicatie: zaterdag 29 augustus 2015 @ 22:19
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
1 opmerking

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrč Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrč Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen