ti guarda dal Grande Inquisitor

Robert Holl in Schwarzenberg

In deze jubileum-Schubertiade mag Robert Holl uiteraard niet ontbreken. Hij is één van de laatst overblijvende actieve zangers uit de beginperiode. Het eerst jaar, in 1976, was hij er nog niet bij, maar in 1977 was hij een van de vijf zangers in een concert met meerstemmige Schubert-liederen... er bestaat zelfs een plaatopname van. Gisteren gaf hij een recital met Andras Schiff.

Foto
foto © Schubertiade Schwarzenberg

Ze hadden het programma de titel "Unter goldnem Gezweig der Nacht und Sternen" meegegeven. Dat is een vers uit het oorlogsgedicht Grodek van Georg Trakl. Oorlogssituaties kunnen aanleiding geven tot heimwee en "Sehnsucht", twee typische Schubert-thema's. Maar ook de grens tussen leven en dood, in de romantiek gesymboliseerd door de avond en de nacht, is alomtegenwoordig. In Schuberts liedoeuvre is voldoende inspiratie te vinden om dit onderwerp verder uit te spitten. Dat deden ze met zes liederen voor en zes liederen na de pauze.

Ze begonnen met Das Heimweh - een lied over een "Gebirgssohn" die naar zijn "Heimat" verlangt (inhoudelijk verwant met Der Wanderer wat na de pauze kwam) - wat meteen de toon zette voor de avond. Het is waarschijnlijk ook geen toeval dat net dit lied gekozen werd: het heeft een, voor Schubert, ongebruikelijk lang piano-voorspel. Daarmee kon Andras Schiff meteen zijn piano voorstellen.

Hij had namelijk zijn eigen "Hammerflügel" meegebracht, een Brodmann uit 1820, die ooit nog eigendom geweest is van de laatste Hongaars-Oostenrijkse keizer Karl I. Het heeft een heel mooie klank, maar is zeer beperkt in volume. De Angelika-Kauffmann-Saal is dan wel Carnegie Hall niet, maar de balans was toch zeer problematisch. Zeker naast een zanger die nog altijd een stem met Wagneriaanse dimensies heeft.

Ik heb Robert Holl al een paar jaar niet meer gehoord, maar sinds zijn vorig optreden op de Schubertiade is zijn stem wel sterk achteruit gegaan. Zijn het de naweeën van de kanker die hij redelijk recent overwonnen heeft, of is het gewoon de leeftijd (hij werd dit jaar 68) waardoor de vocaal mindere dagen de overhand krijgen op de goede dagen ? Zijn stem kraakte een paar keer, in het eerste lied was zijn dictie niet altijd even duidelijk en er waren - vooral na de pauze - soms ook intonatieproblemen.

Hoedanook, Robert Holl is nog altijd een Schubertiaan in hart en nieren. Hij zingt Schubert zoals letterlijk niemand anders dat doet. Als hij Schubert zingt, dan lijkt het wel alsof hij op een andere planeet is. Als publiek heb je dan twee mogelijkheden: ofwel volg je hem op die reis... ofwel niet. In het eerste geval vraagt dat bijna evenveel inspanning van het publiek als van de uitvoerders. In het tweede geval hoop je op wat vrijblijvende Schubert-liederen, verveel je je te pletter en ga je na de pauze een pint drinken.

Het tweede lied van de avond, Glaube, Hoffnung und Liebe, is daarvan de perfecte illustratie. Het is een lied op een Bijbelse tekst, die later ook Brahms nog geïnspireerd heeft in Wenn ich mit Menschen uit de Vier ernste Gesänge. De drie centrale strofen behandelen de drie christelijke waarden geloof, hoop en liefde, maar het zijn de nuances in de twee buitenste strofen die respect afdwingen hoe hij die drie woorden zingt met een prachtig mooi mezza voce op "Liebe". Na de pauze zouden nog twee vergelijkbare religieuze, cantate-achtige liederen volgen met Hymne I en Der 13. Psalm.

Met Die Nacht kwamen we bij één van die lange Ossian-liederen waarop Robert Holl een patent heeft. Het is een lange beschrijving van de nacht met heel veel variatie en mogelijkheden tot vocale kleur. Maar ook de piano-partij leent zich tot uitgebreide klankschilderingen. En het is vooral in een lied als dit dat de 200 jaar oude piano te kleinschalig werkte. Hier verlangde ik echt naar de gebruikelijke Schubertiade-Steinway.

Naast de reeks onbekendere liederen stonden er ook een paar grote en bekende Schubertliederen op het programma, die toevallig allemaal tot mijn favorieten behoren. An den Mond in einer Herbstnacht is ook een reflectie over de eindigheid van het bestaan. In Der Wanderer was het Holls feilloze Schubertgevoel dat opviel. Voor het slot heeft Schubert namelijk de keuze gelaten om "das Glück" hoog te eindigen ofwel een octaaf lager. Holl koos terecht voor de hoge optie. Een helder gezongen "Glück" geeft, hoe contradictorisch dit ook mag klinken, een groter gewicht aan het belang van dat woord. De lage optie zou enkel een vocaal - ongetwijfeld indrukwekkend - effect zijn, maar iets dat niet bijblijft. Ze sloten af met het prachtige Der Winterabend waarin de innerlijke rust op ontroerende wijze overgedragen werd op het publiek. De stilte nadien kan enkel vergeleken worden met de stilte na een aangrijpende Winterreise.

Wat kan een zanger na een dergelijk programma nog zingen, zeker geen Forelle of Musensohn. Ik had eerlijk gezegd iets als Lied eines Schiffers an die Dioskuren verwacht. Maar ik was totaal niet voorbereid op het machtige Goethe-lied Grenzen der Menschheit of het troostende Das Zügenglocklein.

Publicatie: zaterdag 29 augustus 2015 @ 10:27
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen