ti guarda dal Grande Inquisitor

Manuel Walser in Schwarzenberg

Deze avond zou Luca Pisaroni een recital zingen in Schwarzenberg, maar hij heeft omwille van een verkoudheid afgezegd. Op zich was dat wel spijtig want hij had een heel mooi Mayrhofer-Heine-Goethe-programma voorbereid, wat met Wolfram Rieger aan de piano ongetwijfeld een feest zou worden. In de plaats kregen we de jonge bariton Manuel Walser... met dezelfde pianist... maar met een ander programma: Winterreise.

Foto
foto © Schubertiade Schwarzenberg

Nu, het is niet de eerste keer dat Manuel Walser op het podium van de Angelika-Kauffmann-Saal staat. Acht jaar geleden was hij hier ook al, zij het als deelnemer aan de master class van Thomas Quasthoff. Hij was toen nog een piepjonge, amper 18 jaar oude, bariton met een nog wat weke stem. Nadien is hij nog bij Quasthoff in Berlijn gaan studeren en heeft hij in 2013 diens Lied-wedstrijd gewonnen.

Sommigen zullen hem nog te jong vinden voor Winterreise, maar voor mij maakt dat het verschil tussen echte en occasionele liedzangers. Echte liedzangers wachten niet tot ze pakweg 45 jaar of ouder zijn om met Winterreise te beginnen en er dan een miserabele CD-opname van te maken... om een wereldberoemde tenor even niet te noemen.

Manuel Walser zingt een persoonlijke Winterreise, die rekening houdt met de huidige mogelijkheden van zijn stem. Hij laat zich bijvoorbeeld niet verleiden om in Frühlingstraum zijn stem geweld aan te doen om de hanen expressief te laten kraaien. Hij gaat uit van zijn sterke punten, zoals een warme en kleurrijke middenstem, een degelijke laagte en een fantastisch mooi mezza voce, ook in de hoogte.

Het enige waar hij nog niet over beschikt, is een echt fortissimo. Daardoor heeft het slot van Mut - "Sind wir selber Götter !" - nog niet de impact die hij graag zou hebben. Idem voor het tweeluik van Einsamkeit en Die Post, letterlijk halverwege de cyclus. Zoals bekend was Einsamkeit het slotlied van de oer-Winterreise toen de cyclus nog maar uit twaalf liederen bestond. De meeste zangers pauzeren daar even vooraleer aan het tweede deel te beginnen, maar Walser en Rieger brachten deze twee liederen in één boog met een uitputtend emotionele vertolking van Die Post als climax... en dan pas een korte pauze.

Het tweede deel begon dan met Der greise Kopf en dat "beginnen" kan zelfs letterlijk genomen worden. Op dat punt verwisselde Rieger zijn partituur om pas bij Die Nebensonnen terug over te schakelen naar zijn oorspronkelijke partituur. Vermoedelijk had Walser die liederen in een andere toonaard ingestudeerd dan wat Rieger toevallig in zijn valies had zitten.

Het pianospel van Wolfram Rieger heeft trouwens in grote mate bijgedragen aan het succes van deze Winterreise. Rieger is sowieso een van de weinige echte top-liedpianisten van het moment, maar deze keer overtrof hij toch zichzelf met alle details die hij weer in de pianopartituur vond, vaak op plaatsen waar je het niet verwacht.

De evocatie van de wind bijvoorbeeld in Die Wetterfahne krijgt bij "Der Wind spielt drinnen mit den Herzen" een haast spookachtig karakter. In Erstarrung hoor je de Wanderer zoeken "nach ihrer Tritte Spur", waarbij hij als het ware telkens weer een andere steen omdraait op zoek naar haar voetsporen. En aangezien elke steen anders is, klinken die ook allemaal anders in Riegers piano.

Zijn begeleiding van Das Wirtshaus was ronduit fenomenaal. Dat lied begint pianissimo en bouwt crescendo op tot het fortissimo slot. Het is gewoon verbluffend te horen hoeveel nuances Rieger ter beschikking heeft tussen die twee dynamische uitersten. Ik kan me zelfs voorstellen om Rieger een hele Winterreise te laten spelen zonder zanger... en waarbij je toch het gevoel krijgt dat je niets gemist hebt.

Publicatie: zondag 23 augustus 2015 @ 22:55
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen