ti guarda dal Grande Inquisitor

Götterdämmerung in Erl

De afsluiting van de Tiroolse Ring-cyclus met Götterdämmerung liet me wat op mijn honger zitten. Vooral de twee protagonisten hebben niet de vocale uitstraling om de opera te domineren.

Foto
foto's © Tiroler Festspiele Erl / APA-Fotoservice / Xiomara Bender

Een dag eerder hadden we nog een interessante Siegfried met Michael Baba. George Humphrey is alles behalve interessant. Hij speelt wel een grappige Siegfried, die met een brede Amerikaanse "smile" de naïviteit van Siegfried extra in de verf zet. Maar vocaal is hij eerder een lyrische Siegfried die in de eerste twee bedrijven zijn stem moeizaam de zaal in geprojecteerd krijgt. In het derde bedrijf transponeert hij zijn Hoiho-do, waarna zijn stem verder desintegreert tijdens zijn vertelling.

In vergelijking met de Walküre-Brünnhilde Bettine Kampp heeft Mona Somm wel alle noten voor de Götterdämmerung-Brünnhilde... alleen doet ze daar bijster weinig mee. In het eerste bedrijf klinkt haar stem nog dun. In het tweede bedrijf blijft ze ook op de achtergrond en wordt ze nooit de diva ballistica die je zou verwachten. Alles klinkt vooral technisch beredeneerd hoe ze elke noot moet plaatsen om het einde van de voorstelling te halen. Het lijkt wel alsof ze alles opgespaard heeft voor haar slotscène, die aanvaardbaar is maar ook niet de natuurlijke soevereiniteit heeft van bijvoorbeeld een Catherine Foster.

Foto

De scenische dominantie moest dan uiteindelijk van Hagen komen, iets waar Andrea Silvestrelli hopen van ter beschikking heeft. Eerder zong hij al de twee Fafners met een holle kelderbas. Aanvankelijk klinkt zijn Hagen meer als Baron Ochs, maar snel vindt hij zijn focus en zet hij een overdonderende Hagen neer met een pekzwarte basstem, die zo mogelijk nog zwarter klinkt dan die van Gottlob Frick of Kurt Moll. Zijn dictie blijft wel nog altijd wollig.

Bij de Gibichungen zong James Roser een kleurloze Gunther, maar Susanne Geb was een stralende Gutrune. Tenslotte wil ik nog eens Rena Kleifeld vermelden die na de Siegfried-Erda nu de eerste Norn zong met een van de mooiste stemmen van deze hele Ring.

Op vocaal vlak was dit zeker niet de beste Ring die ik ooit gehoord heb (dit was trouwens mijn tiende Ring, als ik de cinema-versie uit de Met meereken). Er waren wel een aantal namen die het onthouden waard zijn: Johannes Chum (Loge), Frederik Baldus (Donner), Vladimir Baykov (Walküre-Wotan), Michael Baba (Siegfried-Siegfried) of Rena Kleifeld, naast gevestigde waarden als Nancy Weissbach of Werner Van Mechelen.

Foto

Scenisch moet deze Ring rekening houden met de beperkingen van het Passionsspielhaus. Maar al heel snel wordt deze productie, die aanvankelijk semi-scenisch aanvoelt, een volwaardige enscenering. Het is trouwens verfrissend te zien dat er nog ensceneringen zijn die gewoon het verhaal vertellen zonder er allerlei regietheaterachtige spitsvondigheden aan toe te voegen.

Dirigent én regisseur Gustav Kuhn zet altijd de muziek centraal en doet dat soms letterlijk door muzikanten in de zaal te plaatsen. Zo waren er de aambeelden in de zaal tijdens Das Rheingold, voor de "Feuerzauber" van Die Walküre plaatste hij de zes harpen rond de rots van Brünnhilde en in Götterdämmerung weerklonken vaak hoorns vanuit verschillende hoeken van de zaal.

In deze Ring wordt het ook duidelijk welke dierentuin Wagner bedacht heeft. De vier opera's zitten vol slangen, padden, paarden, woudvogels, raven, beren en andere draken die regisseurs ongetwijfeld hoofdbrekens bezorgen en - als ze het fout doen - gegrinnik bij het publiek oplevert. Kuhn lost dit hier op door ze consequent voor te stellen als abstracte origami-dieren.

Maar de triomfator van deze Ring is ontegensprekelijk het orkest. Het opvallend jonge "Orchester der Tiroler Festspiele Erl" zorgt onder de bezielende leiding van Gustav Kuhn voor de mooiste muzikale momenten... al laten ze af en toe ook een paar individuele steekjes vallen. Hoedanook, volgend jaar wordt hij nog een keer hernomen, zij het maar met één cyclus, en de kaarten voor 2016 zijn nu al te koop...

Publicatie: maandag 27 juli 2015 @ 9:37
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen