ti guarda dal Grande Inquisitor

Simon Boccanegra in Luik

De Waalse Opera sluit haar seizoen af met een van de absolute meesterwerken van Verdi... Simon Boccanegra.

Regisseur Petrika Ionesco heeft een heel traditionele enscenering neergezet. Voor de decors heeft hij half Genua nagebouwd, waardoor de scenewisselingen soms nogal lang duren. Hij probeert zelfs wat dynamiek in het koor te brengen en verder te gaan dan de traditionele Luikse koorregie van opkomen-stilstaan-zingen. Maar het Luikse koor blijkt niet echt uit acteurs te bestaan met soms onhandige bewegingen en botsingen tot gevolg. De enige originele toevoeging bestaat uit het opvoeren van Maria Fiesco, die in de proloog én het derde bedrijf als een zombie over de scéne waart.

Foto

Zoals gewoonlijk is Marcel Vanaud de Verdi-bariton van dienst. Er begint wel stilaan sleet op zijn stem te komen - stroef in de hoogte, hier en daar wat onnauwkeurigheden, een overdreven vibrato als hij forte zingt, ... Maar hij kan toch nog voor een paar mooie momenten zorgen, vooral in de duetten met zijn dochter. Maar ook als Doge straalt hij de noodzakelijke autoriteit uit en heeft nog voldoende vocale reserve om de 'plebe' en 'patrizi' tot de orde te roepen.

Die dochter wordt gezongen door Rossella Ragatzu, ook geen onbekende in Luik. Ze heeft niet de meest subtiele stem, waardoor "Come in quest'ora bruna" nogal gezwollen en zwaar overkomt. Ze wordt in die aria trouwens niet echt geholpen door het orkest, dat niet verder komt dan een opdringerige hoempapa-begeleiding... terwijl er nochtans veel meer inzit. Ragatzu moet het dus vooral van volume hebben en in de raadskamerscene klieft ze dan ook letterlijk door het orkest, wat wel een heel ander effect is dan dat ze haar 'pace' boven het orkest zou laten uitstijgen.

Valter Borin is Amelia's geliefde Gabriele Adorno. Hij zingt met twee stemmen... in de laagte en het midden klinkt het allemaal redelijk goed, maar in de hoogte krijgt zijn stem een genepen, lelijke klank. Zijn grote aria in het tweede bedrijf klinkt daardoor in het begin als luid geblaat, maar is in het tweede gedeelte redelijk aanvaardbaar. Goede Verdi-tenors zijn blijkbaar schaars.

Wojtek Smilek is de vaste bas in Luik, en hij krijgt dan ook de rol van Jacopo Fiesco toebedeeld. Alles bij elkaar was hij meest homogene zanger van de avond. Ook zijn aria "Il lacerato spirito" was goed gezongen, zonder echt diep te graven.

Kortom, een voorstelling die vooral degelijkheid uitstraalt zonder echt groots te zijn. De opvoering geeft ons ook de kans om Verdi te horen in een van zijn meest geïnspireerde composities... in afwachting dat een van de andere Belgische operahuizen ooit eens op het idee komt om Simon Boccanegra te programmeren.

Publicatie: woensdag 23 juni 2004 @ 10:05
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen