ti guarda dal Grande Inquisitor

Simon Boccanegra in Luik

De Waalse Opera sluit haar seizoen af met een van de absolute meesterwerken van Verdi... Simon Boccanegra.

Regisseur Petrika Ionesco heeft een heel traditionele enscenering neergezet. Voor de decors heeft hij half Genua nagebouwd, waardoor de scenewisselingen soms nogal lang duren. Hij probeert zelfs wat dynamiek in het koor te brengen en verder te gaan dan de traditionele Luikse koorregie van opkomen-stilstaan-zingen. Maar het Luikse koor blijkt niet echt uit acteurs te bestaan met soms onhandige bewegingen en botsingen tot gevolg. De enige originele toevoeging bestaat uit het opvoeren van Maria Fiesco, die in de proloog én het derde bedrijf als een zombie over de scéne waart.

Foto

Zoals gewoonlijk is Marcel Vanaud de Verdi-bariton van dienst. Er begint wel stilaan sleet op zijn stem te komen - stroef in de hoogte, hier en daar wat onnauwkeurigheden, een overdreven vibrato als hij forte zingt, ... Maar hij kan toch nog voor een paar mooie momenten zorgen, vooral in de duetten met zijn dochter. Maar ook als Doge straalt hij de noodzakelijke autoriteit uit en heeft nog voldoende vocale reserve om de 'plebe' en 'patrizi' tot de orde te roepen.

Die dochter wordt gezongen door Rossella Ragatzu, ook geen onbekende in Luik. Ze heeft niet de meest subtiele stem, waardoor "Come in quest'ora bruna" nogal gezwollen en zwaar overkomt. Ze wordt in die aria trouwens niet echt geholpen door het orkest, dat niet verder komt dan een opdringerige hoempapa-begeleiding... terwijl er nochtans veel meer inzit. Ragatzu moet het dus vooral van volume hebben en in de raadskamerscene klieft ze dan ook letterlijk door het orkest, wat wel een heel ander effect is dan dat ze haar 'pace' boven het orkest zou laten uitstijgen.

Valter Borin is Amelia's geliefde Gabriele Adorno. Hij zingt met twee stemmen... in de laagte en het midden klinkt het allemaal redelijk goed, maar in de hoogte krijgt zijn stem een genepen, lelijke klank. Zijn grote aria in het tweede bedrijf klinkt daardoor in het begin als luid geblaat, maar is in het tweede gedeelte redelijk aanvaardbaar. Goede Verdi-tenors zijn blijkbaar schaars.

Wojtek Smilek is de vaste bas in Luik, en hij krijgt dan ook de rol van Jacopo Fiesco toebedeeld. Alles bij elkaar was hij meest homogene zanger van de avond. Ook zijn aria "Il lacerato spirito" was goed gezongen, zonder echt diep te graven.

Kortom, een voorstelling die vooral degelijkheid uitstraalt zonder echt groots te zijn. De opvoering geeft ons ook de kans om Verdi te horen in een van zijn meest geïnspireerde composities... in afwachting dat een van de andere Belgische operahuizen ooit eens op het idee komt om Simon Boccanegra te programmeren.

Publicatie: woensdag 23 juni 2004 @ 10:05
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen