ti guarda dal Grande Inquisitor

Christoph Prégardien in Schwarzenberg

Christine Schäfer zou gisteren een liedrecital zingen, maar haar annulatie zagen we al van ver aankomen. Ze heeft afgelopen augustus beslist om een sabbatical te nemen, omwille van persoonlijke redenen. Recent heeft ze dat voor onbepaalde duur verlengd. De invallers van dienst waren Christoph Prégardien en Malcolm Martineau.

Foto
foto © Schubertiade Schwarzenberg

Wie mij kent, weet dat ik Prégardien zoveel mogelijk probeer te vermijden. Maar aangezien hij Winterreise zou zingen, heb ik toch de stap gezet en ben ik met weinig verwachtingen naar de Angelika-Kauffmann-Saal getrokken. Maar tot mijn grote verbazing heeft hij, na al die jaren, eindelijk een betrouwbare methode gevonden om door zijn passaggio te geraken zonder te kraken... enkel de Mein-Herz-noten van Die Post waren nog even spannend.

De interpretatieve intelligentie van Prégardien staat uiteraard buiten kijf en is pas genietbaar als ik me geen zorgen moet maken of hij deze of gene noot wel zal halen. Het resultaat was een intense Winterreise gedomineerd door extreme contrasten.

Onze Wanderer werd net gedumpt door zijn geliefde en de liederen die zich in het nu afspelen zingt hij met veel woede en sarcasme. Anderzijds denkt hij ook vaak terug aan het verleden en dan is het een en al tederheid. Op die momenten vertragen ze ook beduidend het tempo. Dat heen en weer schakelen deed Prégardien ook uitstekend binnen een lied, zoals in Gute Nacht of Frühlingstraum.

Het keerpunt van al die conflicterende emoties komt pas bij Der Wegweiser als hij berust in zijn lot. Daarna volgde een heel trage Das Wirtshaus, de sereniteit van zijn gevoelens is compleet. In een geniaal vertolkte Mut vindt hij zijn zelfvertrouwen terug. Het is alsof er zich een dialoog afspeelt tussen een duiveltje en engeltje op zijn schouders. Als de ene hem influistert "wenn mein Herz im Busen spricht", dan wuift de andere dat weg met "sing' ich hell und munter". Enkel het verschijnen van Die Nebensonnen dreigen nog even roet in het eten te gooien, maar dan komt gelukkig Der Leiermann...

Deze Winterreise zou niet compleet zijn zonder de even inventieve bijdrage van Malcolm Martineau. Hij is helemaal mee met Prégardiens visie en ademt diens vertragingen en versnellingen perfect mee. Hij onderstreept dat met zijn eigen contrasten, onder andere met zijn pedaalwerk. Op onverwachte momenten breekt hij de toon zeer snel af, bijvoorbeeld op het einde van Gute Nacht. Op andere, eerder evidente, momenten laat hij de toon seconden lang doorklinken zoals in Das Wirtshaus.

Maar er zijn ook details, waarmee hij de tekst onderstreept met opvallende accenten. In Auf dem Flusse hoor je bij "In deine Decke grab' ich mit einem spitzen Stein" in de piano hoe de Wanderer hun namen in het ijs beitelt. Frühlingstraum besluit hij dan weer met een explosief arpeggio alsof de Wanderer opschrikt uit zijn droom. En met de korte arpeggio's in Der greise Kopf - "Doch bald ist er hinweggetaut" - lijkt de Wanderer wel zijn schouders op te halen... het komt zelfs humoristisch over.

Uiteraard geen bisnummers, maar wel een staande ovatie...

Publicatie: dinsdag 23 juni 2015 @ 14:47
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen