ti guarda dal Grande Inquisitor

Diana Damrau in Schwarzenberg

De namiddagrecitals op de Schubertiade zijn meestal niet altijd even uitverkocht als de avondrecitals. Maar als een wereldster als Diana Damrau, met Helmut Deutsch als begeleider, nog eens naar Schwarzenberg komt, dan zit de Angelika-Kauffmann-Saal letterlijk stampvol.

Foto
foto © Schubertiade Schwarzenberg

Het enige nadeel van diva's van het kaliber als Damrau is dat ze geen tijd nemen om de liederen in te studeren. Ze stond het hele recital voorovergebogen over haar pupiter, haar ogen geraakten niet los van de partituur. Het publiek zat er voor spek en bonen bij terwijl Damrau een CD-opname maakte in plaats van een liedrecital te zingen.

Voor sommige liederen kan ik die partituur wel begrijpen. Het is de bedoeling om dit en volgend jaar alle Schubertliederen te zingen en dat betekent dat er ook heel wat onbekende liederen passeren. Wie zou bijvoorbeeld het Frühlingslied op een tekst van ene Aaron Pollak kennen ? Maar ook het overbekende Frühlingsglaube kreeg ze niet zonder partituur gezongen.

En een fantastisch lentelied - het thema begint waarschijnlijk wel duidelijk te worden - als Das Lied im Grünen leek ze ter plaatse te ontdekken. Ze zag waarschijnlijk af en toe een woord waarmee ze iets wou doen, maar tegen die tijd was de piano al weer verder. Je zou al die vertragingen kunnen verkopen als rubato, maar daarvoor waren ze iets te onregelmatig.

Der Hirt auf dem Felsen hoort ook thuis in de reeks lenteliederen, al is het maar omwille van het onstuimige slotdeel. Daarvoor kregen ze het gezelschap van klarinettist Paul Meyer. Dit was zo ongeveer het beste van de hele avond, want het moet gezegd... technisch is ze ronduit verbluffend en ze zingt met een bangelijke perfectie.

Vooral in het middendeel "In tiefem Gram verzehr' ich mich" vertraagt ze het tempo dramatisch. Al het lijden en al de Sehnsucht van de herder worden schrijnend tastbaar zonder dat ze daarvoor concessies moet doen door bijvoorbeeld extra ademmomenten in te lassen. Een gelijkaardige vertolking had ze in petto voor de drie Walter Scott-liederen, bekend als Ellens Gesänge, met een uitgepuurde lijn voor Raste Krieger of een lang legato voor het bekende Ave Maria.

Hoedanook, een dergelijk eenzijdig recital maakt vooral duidelijk dat liedrecitals in de eerste plaats communicatie zijn tussen een zanger en het publiek. Ook een groot deel van het publiek leek, al dan niet bewust, aan te voelen dat ze "in 't zak gezet" waren, want het applaus achteraf was een stuk lauwer dan ik zou verwachten. Er kwamen toch nog twee bisnummers, Geheimes en An die Musik, uiteraard ook volledig gezongen met een partituur... zucht.

Publicatie: zondag 21 juni 2015 @ 22:22
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen