ti guarda dal Grande Inquisitor

Nabucco in Berlijn

De Deutsche Oper Berlin herneemt Nabucco in de productie van Keith Warner die twee jaar geleden het seizoen opende. De eerder gestileerde productie lijkt zich af te spelen in de 19de eeuw, maar wordt irrelevant naast de verbluffende bezetting, kundig in toom gehouden door Paolo Arrivabeni.

Foto

Dalibor Jenis zong twee jaar geleden zijn eerste Nabucco in de Vlaamse Opera. Zijn elegante bariton heeft meer focus gekregen, waardoor "Dio di Giuda" meer overtuigde. Verder geeft hij de nodige kleuren aan zijn waanzinscène. Jenis is eigenlijk "slechts" een correcte, mooi zingende Nabucco, die echter overschaduwd wordt door de kwaliteit van de rest van de bezetting.

Dat gebeurde in de eerste plaats door de Abigaille van de Oekraïense Liudmyla Monastyrska. Ze heeft een indrukwekkende stem - of eigenlijk stemmen - die misschien niet ieders smaak is, ik zou ze zelfs ouderwets durven noemen. Abigaille is één van die onmogelijke rollen waarvan je je afvraagt wat Verdi in godsnaam in gedachten had. Ze moet extreme gevoelens vertolken en daarbij telkens een andere expressie zoeken en vinden. Monastyrska deed dat op overweldigende wijze.

Haar meesterstuk is de grote scène van het tweede bedrijf. Eerst komt ze als een furie binnen nadat ze het document gevonden heeft waaruit blijkt dat ze niet Nabucco's dochter is. Al dat vuur komt tot uiting in "Ben io t'invenni, o fatal scritto", waarbij Monastyrska intervallen overbrugt van stralende hoge noten tot donderende keldernoten met een projectie waar een alt jaloers van zou worden.

Het grote contrast komt daarna met "Anch'io dischiuso un giorno". Ze schakelt over naar een andere stem waar tederheid, lichtheid en flexibiliteit de hoofdrol spelen. In die mate, dat ik zelfs zou kunnen geloven dat ze Lucia in haar repertoire zou kunnen hebben. Een vergelijkbare transformatie was eerder al te horen in het trio met Fenena en Ismaele in het eerste bedrijf. Ook daar zingt ze bijvoorbeeld "Io t'amava, il regno e il core" sotto voce met heerlijke piano topnoten.

Maar wat dat trio zo groots maakte, was de repliek die ze kreeg van Ronnita Miller als Fenena. Deze jonge Amerikaanse mezzo houdt moeiteloos stand naast Monastyrska, dankzij haar mezzo die qua kleur, timbre en slagkracht op de rand zit van een spinto-sopraan. In haar aria van het vierde bedrijf, "O dischius'è il firmamento", blijkt dat de hogere noten nog niet echt stevig genoeg zijn... maar het is wel een naam om in de gaten te houden. Bruno Ribeiro heeft een zonnige tenor met weinig nuance, waarmee hij een stralende Ismaele zong.

En tenslotte was er nog Hans-Peter König. We kennen hem vooral van zijn grandioze Wagnervertolkingen als Hagen, Hunding of Marke. Voor de nobele Verdi-rollen, zoals Zaccaria, is zijn rijke bas ook uitermate geschikt. Ik had er geen twijfel over dat hij het gebed "Tu sul labbro" prachtig zou zingen. Maar hij beschikt ook over de nodige uitstraling en zijn imposante stem heeft voldoende gewicht om overeind te blijven in de ensembles en tegenover het koor, en dat over het volledige bereik van zijn stem.

Publicatie: zondag 7 juni 2015 @ 9:16
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen