ti guarda dal Grande Inquisitor

Un ballo in maschera in de Munt (1/2)

Als laatste productie voor de renovatie brengt de Munt een nieuwe productie van Un ballo in maschera. Het is ondertussen al twintig jaar geleden dat ik deze opera - die ik tot de top-5 der Verdi-opera's reken - nog eens in de Munt gehoord heb. De nieuwe productie is van La Fura dels Baus.

Foto
foto's © Johan Jacobs

Er zijn twee bezettingen voorzien. Ik hoorde gisteren de tweede bezetting (de eerste volgt later nog), die grotendeels benedenmaats bleef. Het grootste probleem is de tenor Riccardo Massi die Gustavo (ze kozen voor de Zweedse versie) zong. Zijn legato is meestal ver te zoeken. Alle noten vanaf zijn registerovergang klinken geforceerd en regelmatig ook net naast de toon. Bij elke aankomende hoge noot hield ik mijn hart vast; het is een kwestie van tijd voor hij kraakt, vrees ik...

De rol van Amelia wordt gemakkelijk onderschat, maar vraagt een volle spinto sopraan. Monica Zanettin kan slechts beperkt voldoen aan die eis. Haar stem is ruim, maar haar lage noten zijn totaal onhoorbaar en ze heeft maar twee dynamische standen: luid en stil, en haar hoge noten zijn altijd forte. Dat maakt dat haar grote aria "Ma dall'arido stelo divulsa" te weinig textuur heeft om boeiend te zijn en ze totaal niet ontroert met "Morrò, ma prima in grazia". Nu, het moet waarschijnlijk niet eenvoudig geweest zijn om een adequate tweede Amelia te vinden, nadat ze Tamar Iveri aan de deur gezet hebben na het beruchte Facebook-debacle...

Scott Hendricks is daarentegen aanvaardbaar als Renato. Persoonlijk vond ik zijn vertolking van "Alla vita che t'arride" te sarcastisch. "Eri tu" was dan wel redelijk geslaagd al was zijn expressieve inleving in het voorafgaande "Alzati"-recitatief op het randje van de aanvaardbare Verdi-stijl. Ik was daarentegen wel volledig tevreden met de twee andere vrouwenrollen. Ilse Eerens zingt een sprankelende Oscar en Marie-Nicole Lemieux moet geen moeite doen om de lage noten van Ulrica prachtig te laten resoneren.

Foto

De enscenering van Alex Ollé blijft redelijk trouw aan het libretto, al is het uiteraard een moderne productie. Iedereen draagt wel van in het begin maskers, die slechts af en toe afgezet worden - bijvoorbeeld in de Ulrica-scène of in het liefdesduet van Amelia en Gustavo. Alfons Flores heeft een efficiënt decor bedacht van grauwe structuren dat snel omgebouwd kan worden. Ik heb enkel wat bedenkingen bij de vrouwelijke Oscar die zich wulpse vrijheden veroorlooft tijdens "Volta la terrea"... of de samenzweerders die op het einde gasmaskers opzetten en ook de rest van Gustavo's hofhouding vergassen.

Publicatie: donderdag 14 mei 2015 @ 9:03
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen