ti guarda dal Grande Inquisitor

Ariane et Barbe-bleue in Straatsburg

Toen Mortier in 2007 Ariane et Barbe-bleue programmeerde in de Bastille zat ene Olivier Py in de zaal. Sinds toen is hij op zoek naar een operahuis waar hij zijn visie op Dukas' opera kon tonen. Uiteindelijk was het Marc Clemeur die toehapte en een nieuwe productie bestelde voor de Opéra national du Rhin.

Foto
foto © Alain Kaiser

"Nieuw" is misschien wat overdreven. Het lijkt erop alsof Py in 2007 zijn enscenering reeds in gedachten had. Wie één van zijn oudere producties gezien heeft, zoals Roméo et Juliette of Mathis der Maler, zal veel kenmerken terugvinden in deze Ariane.

Er lopen honden over de scène, er is een figurant met zwarte vleugels en dansers met hondenkoppen, de dominante kleuren zijn zwart en grijs. En op het moment dat de vijf vrouwen van Blauwbaard de buitenwereld terugzien, schijnen felle lichten recht de zaal in. En uiteraard is er een overvloed aan vrouwelijk en mannelijk naakt, waardoor de voorstelling de waarschuwing meekreeg "spectacle déconseillé aux moins de 14 ans".

Pierre-André Weitz heeft een decor ontworpen met twee niveaus: beneden een vervallen kelderverdieping waar het grootste deel van de opera zich afspeelt, boven de fantasiewereld van Blauwbaard met telkens wijzigende decorelementen met muren, bomen of cellen. Maar aangezien het besteplaatsalgoritme van de ticketwebsite mij een plaats op een van de eerste rijen van de parterre had toegewezen, was ongeveer de helft van wat zich op dat bovenste niveau afspeelt onzichtbaar voor mij.

De voorstelling begint met een gure wind die door de zaal weerklinkt, wat herhaald werd tussen elk bedrijf (de voorstelling was zonder pauze). Ariane en haar Nourrice komen door een muur gekropen en openen een voor een de zeven deuren - telkens dezelfde deur die los van de rest van het decor vooraan op de scène opgesteld staat - en valt glitterconfetti naar beneden.

In het tweede bedrijf verschijnen dan de vijf vrouwen, in eerste instantie zijn dat vijf naakte danseressen. Die worden dan plotseling vervangen door vier aangeklede zangeressen, met uitzondering van de stomme rol van Alladine die wel regelmatig uit de kleren gaat. Maar alles bij elkaar is het geen slechte productie, als je abstractie maakt van de recyclage van Py's oudere standaardideeën.

Oorspronkelijk zou Jeanne-Michèle Charbonnet de hoofdrol zingen, maar ze is onlangs ziek gevallen en werd vervangen door Lori Phillips. Ze heeft een grote stem, zingt degelijk Frans, maar brengt weinig nuance. Sylvie Brunet-Grupposo was een uitstekende Nourrice. Bij de andere vrouwen moet Aline Martin vermeld worden die Sélysette zong met een mooie, ronde mezzo. Marc Barrard zong de handvol maten die Dukas voor Barbe-bleue voorzien heeft.

Deze productie werd ook via internet gestreamd en is nog een jaar te herbekijken via culturebox.

Publicatie: donderdag 7 mei 2015 @ 9:03
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Ilker Arcayürek - Der Einsame

Als een jonge tenor zijn eerste Schubert-CD opneemt, dan is de verleiding groot om met Die schöne Müllerin te beginnen. De Weense tenor Ilker Arcayürek en de pianist Simon Lepper zijn iets origineler.

CD's, 18-6-2018 18:55
0 opmerkingen

Carolyn Sampson - A Soprano's Schubertiade

Ik heb de sopraan Carolyn Sampson enkel nog maar live in oratorium gehoord, nog nooit als liedzangeres. Ze heeft de afgelopen jaren wel al een aantal mooie lied-CD's opgenomen, vooral met Franse muziek. Nu waagt ze zich voor de eerste keer aan Schubert, ook nu weer met haar vaste pianist Joseph Middleton. Een fantastische CD!

CD's, 16-6-2018 16:05
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in de Munt

Het afgelopen Muntseizoen was een seizoen van tweeluiken en ook de laatste productie bestond uit twee werken. Voor de pauze was dat Bartoks opera Hertog Blauwbaards burcht en na de pauze De wonderbaarlijke mandarijn... een pantomime-ballet, dat in de productie van Christophe Coppens meer pantomime dan ballet was waarbij de overacting niet geschuwd werd.

Opera, 14-6-2018 17:15
0 opmerkingen

Macbeth in Luik

De Luikse Opéra sluit het seizoen af met Macbeth in een nieuwe productie van Stefano Mazzonis di Pralafera. Paolo Arrivabeni dirigeert de gebruikelijke "Franse" versie, inclusief het totaal overbodig heksenballet, maar wel met het slot van de eerste versie.

Opera, 13-6-2018 15:29
0 opmerkingen

La clemenza di Tito in Antwerpen

Het kan toch nog, zelfs bij Opera Vlaanderen... een productie die er gewoon mooi uitziet. Mozarts laatste opera La clemenza di Tito heeft daarenboven een degelijke bezetting meegekregen, geleid door dirigent Stefano Montanari.

Opera, 2-6-2018 10:18
7 opmerkingen

Juni en juli 2018

Zowel Opera Vlaanderen als De Munt eindigen het seizoen met een opera die dateert uit het begin van de 20ste eeuw, respectievelijk De Speler van Prokofiev en Hertog Blauwbaards burcht van Bartok. Ondertussen komt Leo Nucci nog eens naar Luik, deze keer voor Macbeth. En het Brussels Mozartiade-festival begint de zomer met Cosi fan tutte.

Toekomstmuziek, 31-5-2018 19:28
0 opmerkingen