ti guarda dal Grande Inquisitor

Véronique Gens in Parijs

Wie eind vorig seizoen in de Munt was, herinnert zich ongetwijfeld het briljante recital van Véronique Gens en Susan Manoff. Gisteren lieten ze het Auditorium van het Musée d'Orsay vollopen voor het tweede recital in de cyclus "Drôles de dames", na dat van Hermine Haselböck twee dagen eerder.

FotoIn deze cyclus worden de avondrecitals voorafgegaan door een korte toelichting. Gisteren sprak Richard Martet, de hoofdredacteur Opéra Magazine, over "Mozart et ses muses"... en dan vooral over Aloysia Weber en onder andere de beruchte concertaria Popoli di Tessaglia met zijn stratosferisch hoge sollen die Mozart schreef voor zijn 19-jarige pupil.

Na een dergelijke inleiding mocht Mozart uiteraard niet op het programma ontbreken, al was het zeer beperkt met slechts drie nummers. An Chloe was het enige Duits dat Gens zong, haar Duits is bijna even goed als haar Frans. Daarna kwamen Dans un bois solitaire en Voi che sapete. Als je dat ziet in het programma, dan denk je: "Ha, twee leuke en bekende melodieën om het eerste deel voor de pauze af te sluiten". Maar bij Véronique Gens is er niets zomaar leuk.

In Dans un bois solitaire wordt een geliefde getroffen door een pijl van Cupido, die hem opdraagt om zich weer aan de voeten van Sylvie te werpen. Een monkellachje lijkt nooit ver weg, maar Véronique Gens bouwt het lied systematisch op waardoor het een grootse aria van Gluck lijkt te worden. Hetzelfde doet ze met Voi che sapete. Vaak horen we een Cherubino met een broek vol goesting. Gens legde echter meer de nadruk op de Herzschmerz van de wanhopig verliefde page. Twee definiërende vertolkingen waardoor ik nooit meer op dezelfde manier naar deze liederen zal luisteren.

Het recital was in dezelfde sfeer begonnen met Haydn. Zijn Londense Canzonettas doken een paar jaar geleden overal op, zowel in recitals als op CD. Die rage lijkt nu even over te zijn. Maar liederen als The mermaid's song of het aangrijpende She never told her love blijven geniaal in hun eenvoud. Véronique Gens bleef hier wel nog enigszins op de achtergrond, misschien omdat ze voor deze liederen nog iets teveel aan haar partituur gekluisterd bleef.

Na de pauze werd de 18de eeuw ingeruild voor de Parijse salons van de Belle Epoque met Ernest Chausson en Reynaldo Hahn. Chausson horen we niet zo heel vaak in een recital, maar zijn Sept mélodies (opus 2) bevat zijn minst onbekende liederen. Een hoogtepunt was de immens ontroerende vertolking van La dernière feuille. Het is me wel een raadsel waarom ze maar zes liederen zongen en het bekendste lied - Le colibri - achterwege lieten. In het Hahn-blok stonden drie liederen - Lydé, Tyndaris en Pholoé - uit zijn Etudes latines centraal. Maar toen lag ik al in puin na een hartverscheurende Trois jours de vendange en een hemelse A Chloris.

Voor de bisnummers schakelden ze over naar Poulenc. In het hilarische Nous voulons une petite soeur toonde Gens haar perfect gevoel voor timing. Les chemins de l'amour was de perfect afsluiter om te blijven neuriën terwijl je op de métro staat te wachten...

Publicatie: vrijdag 27 maart 2015 @ 8:40
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen