ti guarda dal Grande Inquisitor

Le Pré aux Clercs in Parijs

De huidige intendant van de Opéra Comique had met Zampa in zijn eerste seizoen reeds een opéra comique van Ferdinand Hérold opgevoerd. Voor zijn laatste seizoen haalt hij Le Pré aux Clercs vanonder het stof. Deze opéra comique van Hérold kende in de 19de eeuw een onwaarschijnlijke populariteit met meer dan 1600 opvoeringen tussen 1832 (het jaar van de creatie) en 1949 (de laatste opvoering in Parijs).

Foto
foto © Vincent Pontet

De vraag is of die populariteit te begrijpen is ? Le Pré aux Clercs is even vaag gebaseerd op de "Chronique du règne de Charles IX" van Mérimée als Les Huguenots. Het speelt 10 jaar na de Bartholomeusnacht en is een stuk braver. Het verhaal heeft eigenlijk niet veel om het lijf...

De protestantse Mergy staat tegenover de katholieke Comminge met Isabelle de Montal ertussenin. Isabelle houdt van Mergy, maar zou met Comminge moeten trouwen. De koningin Marguerite de Valois bedenkt een complot zodat Isabelle met Mergy kan trouwen, daarbij geholpen door haar petekind Nicette die tegelijkertijd trouwt met haar Girot, een herbergier op de Pré-aux-Clercs (een soort flaneerweide op de linkeroever van de Seine, tegenover het Louvre). In het laatste bedrijf is er ook nog een duel tussen Mergy en Comminge op de Pré-aux-Clercs, dat Comminge uiteraard niet overleeft. Regisseur Eric Ruf brengt dit alles verzorgd in beeld met een librettogetrouwe, traditionele productie.

Op muzikaal vlak bevat het werk wel een paar mooie momenten. Mijn favoriet was het samenzweerderstrio op het einde van het tweede bedrijf. Maar ook individuele aria's vallen op. In de eerste plaats is er de romance van Mergy "O ma tendre amie", die in het voorafgaand recitatief reeds uitgesponnen versieringen vereist. De aria zelf brengt de tenor meteen in de buurt van hoge do's en verder... en dat allemaal op een nuchtere maag bij zijn entrée. Michael Spyres was de tenor van dienst die dit moest volbrengen. Alle hoge noten waren er, stilistisch correct genomen met een zachte voix mixte en stijvolle coloraturen, maar je voelt dat hij al die noten minutieus moet voorbereiden waardoor de aria niet echt vloeit.

Isabelle heeft een gelijkaardige aria "Jours de mon enfance" in het begin van het tweede bedrijf. Marie-Eve Munger bezingt met stralende sopraan haar liefde voor Mergy en voegt ook een fijne melancholie toe. Nicette werd gezongen door Jaël Azzaretti. Haar rondo "A la fleur du bel âge" is een van die typische aria's waarvan de melodie in je oor blijft zitten. Maar ik was het meest gecharmeerd van de Marguerite de Valois van Marie Lenormand, die met haar licht-donkere mezzo perfect contrasteert met de twee sopranen. Ze heeft weliswaar geen grote aria waar het publiek wild van wordt... maar de manier waarop Lenormand subtiel complotteert en ook in de dialogen natuurlijk overkomt, maakte dat zij - naar mijn gevoel - de eigenlijke hoofdrol speelt.

Het was een leuke voorstelling met een paar charmante aria's, maar ik ben niet overtuigd dat dit nu dé opéra comique is die dringend hernomen moest worden. Wie zelf wil oordelen, kan op 11 april afstemmen op France Musique voor de uitzending tijdens Samedi soir à l'opéra.

Publicatie: donderdag 26 maart 2015 @ 9:12
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen