ti guarda dal Grande Inquisitor

Alcina in Parijs

Een tweede herneming in Parijs - deze keer in het Palais Garnier - was Alcina in een regie van Robert Carsen.

Handel schreef deze "magische opera" voor Covent Garden. Het verhaal speelt zich af op het tovereiland van Alcina en leent zich uitermate voor spectaculaire scenewisselingen, transformaties en het gebruik van allerlei machinerieën. Maar veel sprookjesachtigs is er niet te beleven in de productie van Carsen. FotoIn plaats van magie zien we... drie witte muren, die verdacht veel lijken op het decor van zijn Rusalka. Morgana en Oronte - respectievelijk Alcina's zuster en generaal - worden gedegradeerd tot kamermeisje en huismeester. Het gebruik van al dan niet naakte mannen als Alcina's vorige slachtoffers zorgde in 1999 nog voor een rel, maar is ondertussen amper nog choquerend te noemen, hoogstens ongeďnspireerd.

Het was waarschijnlijk Carsens bedoeling om door al het feeërieke te verbannen, de aandacht op Alcina zelf te vestigen. Alleen is Luba Orgonasova niet spectaculair genoeg om die rol op zich te nemen. Vanaf het begin is ze al veel te triestig, alsof ze de bui al ziet hangen dat ze Ruggiero gaat verliezen. Vooral in de tragere aria's, zoals "Di cor mio", is ze overtuigend. Maar voor een spektakelstuk zoals "Ombre pallide", dat het tweede bedrijf met een ovatie zou moeten beëindigen, schiet ze te kort en kan ze me niet enthousiast maken... ook al is het allemaal mooi en correct en veel te braaf gezongen.

Voor spektakel en adembenemend vocaliseren moeten we bij Vesselina Kasarova zijn. Haar donkere stem heeft het perfecte timbre voor Ruggiero, Alcina's laatste verovering. Haar stem is wel niet echt homogeen - haar laagte klinkt beduidend anders dan de rest van haar stem. Maar elke aria heeft tenminste karakter en krijgt de juiste expressie mee. Dat kan spijtig genoeg niet gezegd worden van de andere mezzo... Vivica Genaux zingt een bleke Bradamante. Haar expressiemogelijkheden zijn heel beperkt. Ze heeft weliswaar een uniek timbre, maar met die ene kleur komt ze niet ver. Ook haar dynamisch bereik blijft beperkt tot een heel smalle band. Haar "techniek" om coloraturen te zingen is nog altijd even bangelijk als toen ze begin dit seizoen Marc' Antonio zong in de Munt.

De relatief kleinere rollen zijn wel degelijk bezet. Vooral Luca Pisaroni is een schitterende Melisso. En ook het koppel Morgana-Oronte - respectievelijk Patrizia Ciofi en Toby Spence - doet het goed. Ciofi klinkt soms wel wat ijl in de hoogte. Maar ondanks Carsens regie, Orgonasova's eenzijdige vertolking en Genaux's beperkingen was het toch een redelijk geslaagde voorstelling.

Publicatie: zaterdag 29 mei 2004 @ 21:27
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen