ti guarda dal Grande Inquisitor

La damnation de Faust in Parijs

Berlioz' interpretatie van de Faustlegende staat weer op het programma van de Opéra Bastille. Het betreft de herneming van La damnation de Faust in een productie van Robert Lepage van 2001. Afgezien van Jennifer Larmore is het een volledig nieuwe bezetting met drie Amerikanen in de drie hoofdrollen.

De hoofdrol werd gezongen door Paul Groves. Hij is een goede Faust, die perfect Frans zingt. Zijn heldere voorwaartse stem draagt ook heel mooi. Maar hij heeft toch problemen met de zwaardere delen van de rol. Vooral "Nature immense" was op de rand en daarin kwam hij op de cruciale momenten kracht tekort. Maar afgezien van die paar mindere momenten, was het toch een voorbeeldige uitvoering.

Minder voorbeeldig was Jennifer Larmore. Haar Frans is behoorlijk, zonder uitzonderlijk te zijn, en bij momenten onverstaanbaar. Ze doet ook niets met de tekst. Er zaten nauwelijks nuances in haar "Chanson gotique". Als ze op het einde van dat lied inslaapt, merk je daar niets van. De herhaling van het begin, terwijl ze langzaam wegdommelt, wordt op dezelfde manier doorgezongen als het voorgaande. "D'amour l'ardente flamme" was even saai.

Samuel Ramey heeft van duivelsrollen zijn handelsmerk gemaakt... en Berlioz' Méphisto hoort daar uiteraard ook bij. Ik had Ramey nooit eerder live gehoord, maar ik heb toch de indruk dat zijn stem niet meer is wat ze ooit geweest moet zijn. Hij is nog altijd indrukwekkend, maar hij klinkt wat droog en bloeit nooit echt open. Er begint zich ook een wobble af te tekenen, waardoor zijn "Chanson de la puce" niet echt overtuigde. "Voici des roses" - volledig mezza voce gezongen - was dan weer wel geslaagd. En zijn vertolking ging crescendo met een schitterende "Sérénade".

La damnation de Faust zijn verschillende taferelen die geen echte dramatische lijn volgen en dat werd door Berlioz ook op die manier geconcipieerd. Dit fragmentarisch karakter werd ook doorgetrokken naar het scènebeeld. Een eenheidsdecor vult de volledige hoogte van de proscenium met een stelling van vier verdiepingen hoog. De vierkanten vakjes die zo ontstaan kunnen kamertjes voorstellen - zoals Fausts studeerkamer of Marguerites slaapkamer - of een doorlopend loopvlak voor bijvoorbeeld de Hongaarse Mars en de balletten.

Er wordt uitbundig gebruik gemaakt van videoprojecties. Soms zijn die zuiver illustratief: zoals een houten schutting die afbrandt tijdens "D'amour l'ardente flamme" of een herfstbos tijdens "L'invocation à la nature". Maar de videobeelden worden ook ingezet als onderdeel van de actie. De Hellenrit wordt uitgebeeld met schokkerige schaduwen van de paarden Vortex en Giaour, bereden door Faust en Méphisto... een beeld dat me aan de films van Muybridge deed denken. En bij de beelden van in het water springende en zwemmende figuren tijdens Fausts droomscène dacht ik spontaan aan "Five Angels for the Millenium" van Bill Viola.

De vraag is natuurlijk of dit allemaal "werkt"; wat mij betreft... niet echt. Ondanks het eenheidsdecor en de videobeelden die voldoende afstand scheppen om de geestelijke leefwereld van Faust te vertolken, kwam het net iets te versnipperd over.

Publicatie: vrijdag 28 mei 2004 @ 15:34
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen