ti guarda dal Grande Inquisitor

Chovanshchina in Antwerpen

Het Belgische publiek heeft midden de jaren 90 kennis kunnen maken met Mussorgsky's Chovanshchina in de Muntproductie van Stein Winge, wat ik nog altijd als één van de mijlpalen uit de Foccroule-periode beschouw. De productie van David Alden in Opera Vlaanderen moet daar nauwelijks voor onderdoen. Vooral muzikaal is het een sterke productie. Chovanshchina is dan wel een monumentaal werk, maar blijkbaar nog te onbekend om de zaal voor de première te kunnen vullen.

Foto
foto's © Annemie Augustijns

Dirigent Dmitri Jurowski begint meteen met een mooie transparante ouverture. Heel de voorstelling door bewaakt hij de balans met de solisten. De zangers worden nooit overstemd, ongetwijfeld mede te danken aan het decor van Paul Steinberg dat de stemmen letterlijk de zaal in katapulteert.

Het zijn in de eerste plaats de drie bassen van de drie concurrerende facties die indruk maken. Ante Jerkunica kennen we al van zijn Sarastro en Marke. Met zijn rijke bas schildert hij een bijwijlen aggressieve Ivan Khovanski. Alexey Tikhomirov heeft dan weer een nobele en machtige bas, waarmee hij als Dosifei kan ontroeren. Oleg Bryjak, eerder dit jaar nog ingevallen als Alberich in Bayreuth, zingt niet altijd even juist, maar heeft wel een indrukwekkende hoogte.

De reeks grote stemmen wordt vervolledigd met de Marfa van Julia Gertseva. De tenors zijn typische Slavische stemmen met een nasale klank. Dmitry Golovnin is een degelijke Andrei Khovanski. Vsevolod Grivnov heeft een weinig aangename stem, wat niet helemaal ongepast is voor Golitsyn.

Foto

Maar dé ster van de avond is het koor. Zij zorgen voor de meest aangrijpende momenten. De a capella klaagzang in het eerste bedrijf of de slotscène beklijven.

David Alden zorgt voor een goed uitgewerkte koorregie en slaagt erin om het redelijk complexe verhaal toch leesbaar te maken. Dit gebeurt in de eerste plaats via de onderscheiden kostuums. Je kan je wel vragen stellen bij de effectiviteit van de rode camouflagepakken van de Streltsy, maar ze contrasteren wel mooi met de zwarte kostuums en hoeden van de Oud-Gelovigen.

Alden heeft de actie een paar eeuwen verplaatst naar het communistisch Rusland. Twee gebogen wanden vormen telkens een nieuwe scènebeeld, terwijl laag geplaatste verlichting strak uitgesneden schaduwen werpen. In het algemeen is het een uitstekende productie, alhoewel voor de "verzoeningsscène" van de Streltsy met hun vrouwen voor de seksuele gemakkelijkheidsoplossing gekozen wordt. De Perzische danseressen worden gereduceerd tot één slavin, die dan ook nog eens Khovanski vermoordt.

Hoedanook vind ik deze voorstelling een eerste kandidaat voor de titel van productie van het seizoen.

Publicatie: zaterdag 1 november 2014 @ 15:28
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen