ti guarda dal Grande Inquisitor

Stéphane Degout in de Munt

Het recitalseizoen ging vrijdag van start in de Munt met een Frans duo. Bariton Stéphane Degout en pianist Michael Guido brachten een Duits-Frans-Italiaans programma.

FotoWe kennen Stéphane Degout voornamelijk van zijn operavertolkingen in de Munt. En het is met deze ingesteldheid dat hij ook liederen zingt. Het was dan misschien geen al te grote verrassing dat weer Liszts Petrarca-sonetten opdoken aan het einde van de avond. Het zijn liederen waarin een operazanger zich eens kan laten gaan en dat deed Degout dan ook, met vooral een geslaagde Pace non trovo.

Aan het andere einde van de avond en het expressieve spectrum stond een selectie Mörike-Lieder van Hugo Wolf. Als hij effectief dit repertoire wil zingen, dan is er wel nog werk aan de winkel. Hij zingt vooral de noten, de tekst die erbij hoort verdwijnt naar de achtergrond. Zelfs in een lied als Der Jäger gebeurde totaal niets. Er werd geen spanning opgebouwd, geen verrassende "Gesunder Knall" of liefdevolle "und küss und hab' mich wieder". Auf ein altes Bild was marginaal beter, maar ik had niet de indruk dat hij het schilderijtje voor zich zag waarover hij zong. In Der Feuerreiter ontbrak dan weer de geheimzinnige sfeer.

Richard Strauss ligt hem beter. Geduld was bijvoorbeeld mooi opgebouwd en eindelijk was er ook enige frasering te horen. Maar die verdween dan weer bij Befreit of Allerseelen. De grote boog ontbrak en hij leek vooral van pauze naar komma te zingen. Het recital had de titel "Horizons" meegekregen, ongetwijfeld geïnspireerd op Faurés laatste liedcyclus L'Horizon chimérique. Misschien omdat het zijn moedertaal is, maar in het Frans repertoire weet hij veel beter te overtuigen dan in het Duitse. Om af te sluiten brachten ze nog twee bisnummers: Strauss' Traum durch die Dämmerung en Poulencs Hôtel.

Tenslotte vielen me nog twee tics op. Hij legt regelmatig zijn hand ín de piano - dat heb ik nog nooit gezien - alsof hij de vibraties van de pianosnaren wil voelen. Iets storender is het feit dat hij zich na elke lied wegdraait van het publiek en zich naar zijn pianist keert om naar de piano-naspelen te luisteren... Maar in een liedrecital het contact met het publiek verbreken is dodelijk.

Publicatie: zondag 14 september 2014 @ 19:51
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen