ti guarda dal Grande Inquisitor

Götterdämmerung in Bayreuth

Na drie producties van Frank Castorf verwachtte ik voor Götterdämmerung geen al te grote verrassingen meer. Een groot decor op een draaiplateau is de vaste waarde in deze Ring en een paar al dan niet briljante invallen zijn ook niet te vermijden.

Foto

Eén van die invallen komt meteen in de Proloog met de drie Nornen. Ze worden uitgebeeld als een soort voodoo-priesteressen met kaarsen en dode kippen die de toekomst lezen in de spetters van het bloed dat ze tegen de muur gooien. Het lijkt wat goor, maar het is nog niet zo gek ver gezocht.

Het plateau draait en we zijn bij Brünnhilde en Siegfried, die nu in de Nibelheim-caravan wonen. Ze kamperen voor een groot gebouw dat volledig ingepakt is ala Christo. Zo heeft Castorf meteen een groot scherm voor zijn video's. Bijvoorbeeld in de Waltraute-scčne wordt Wotans hoofd levensgroot geprojecteerd terwijl hij neerkijkt op zijn twee dochters als alternatief voor zijn alziende raven.

Het slot van Siegfried indachtig, was ik wel teleurgesteld dat de Woudvogel daar niet ergens rondhing om wat echtelijke spanningen te creëren. Maar niet getreurd... het vergeet- en liefdesdrankje dat Siegfried van de Gibichungen te drinken krijgt, is straf spul. Meteen duwt hij Gutrune tegen de caravan en trekt haar rok omhoog voor een vluggertje. Zo kennen we hem weer !

Maar de echte ontgoocheling kwam toen Lance Ryan begon te zingen. Zijn eerste woorden - "Mehr gabst du, Wunderfrau, als ich zu wahren weiss: nicht zürne, wenn dein Lehren mich unbelehret liess" - blijken profetisch te zijn. Hij moet inderdaad nog veel leren. Hij krijgt geen twee noten na elkaar correct gezongen, zijn stem is lelijk en vaak naast de toon, zijn registers liggen in duigen... net zoals de rest van zijn stem.

De uitschuivers die we aan het einde van Siegfried hoorden, was nog klein bier bij zijn huidige toestand. Dit is de Bayreuther Festspiele of eender welk operahuis onwaardig. Als ik aan het uiteinde van een rij zou gezeten hebben, dan zou ik na de Proloog de voorstelling verlaten hebben. Nu heb ik deze kwelling nog uitgezeten tot de eerste pauze...

Publicatie: vrijdag 1 augustus 2014 @ 21:30
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen