ti guarda dal Grande Inquisitor

IMKEB 2004 - Finale, dag 1

Voor de finale van de Koningin Elisabethwedstrijd verhuist iedereen van het Conservatorium naar het PSK. Elke finaleavond bestaat uit twee delen. Voor de pauze zingen drie kandidaten barokmuziek, begeleid door The Academy of Ancient Music onder leiding van Paul Goodwin, met minstens één werk van Handel. En na de pauze zingen drie andere kandidaten werken van na 1750, waaronder minstens één opera-aria, met het Muntorkest en Marc Soustrot.

De Koreaanse bas Hye-Soo Sonn had de halve finale afgesloten en hij mocht de spits afbijten van de finale. In vergelijking met vorige week is zijn stem nog altijd even rampzalig en niet om aan te horen. En in zijn aria's van Bach en Handel was dat ook bijna letterlijk zo. Zijn stemt draagt niet echt, waardoor hij nauwelijks boven het orkest uitkwam. Alleen voor Purcells "What power art thou" was hij enigszins hoorbaar, omwille van de dunne orkestratie.

De Roemeense Teodora Gheorghiu blijft de frêle, breekbare sopraan met een verbazend homogene stem over haar volledige tessituur. Vooral haar uitvoering van "See, see, even the Night herself is here" uit The fairy Queen was zeer mooi, waarbij ze bijna één werd met het orkest. Technisch loopt alles van een leien dakje - ook in de openingsaria van de kantate "Jauchzet Gott in allen Landen" - maar ze mist wat warmte. Wel spijtig dat de Bach-aria ontsierd werd door de koperblazers die naarstig op zoek waren naar de juiste noten.

Shadi Torbey is een veel 'echtere' bas dan de Koreaan. Dat merk je meteen als hij het recitatief "For behold" piano begint. Je voelt meteen de reserve die hij nog achter de hand heeft en die hij beheerst loslaat in het vervolg "The people that walked in darkness" uit Messiah. Hij zong ook de aria uit King Arthur, maar met zo veel meer variatie en kleur dan de monochrome Sonn. Het klinkt allemaal natuurlijk... soms wat té natuurlijk, waardoor occasioneel slordigheden opduiken.

Aile Asszonyi had op de halve finale een grote indruk gemaakt, maar de verwachtingen werden niet volledig ingelost. Voor "Come scoglio" leek ze nog niet genoeg opgewarmd. Enkel de scene van Anne uit The Rake's Progress was boeiend, wel spijtig dat haar Engels benedenmaats is. Ze eindigde met een eveneens ontgoochelende "Si, mi chiamano Mimi". Vermoedelijk speelden de zenuwen haar parten, want ze kreeg na de eerste zin een blackout en begon opnieuw. Maar de onzekerheid bleef, waardoor ze nooit echt als Mimi klonk.

FotoJohannes Schendel is honderd procent de zanger van de zuivere lijn. Zowel "Bella siccome un angelo" als Leporello's Cataloogaria werden met een mooie heldere klank en legato gezongen. Het klinkt allemaal mooi, maar wat te gereserveerd. Ik hoor wel liever een lagere stem voor de Leporello. Aangezien hij eindigde met de drie liederen van Don Quichotte à Dulcinée bewijst nog eens dat het liedgenre zijn natuurlijk biotoop is. Met een perfecte Franse dictie werd voor elk lied de juiste spanning opgebouwd, alleen "Chanson à boire" mocht iets meer pit hebben. Het wordt uitkijken naar zijn Bachvertolkingen.

De Belg Lionel Lhote is helemaal het tegenovergestelde van Schendel. Hij is de zanger van het grote gebaar. Zijn stem is nog altijd ongestructureerd. Vooral in de tragere delen - zoals "Le spectre de la rose", waarmee hij begon - slaat zijn vibrato door waardoor zijn zanglijn alle coherentie verliest en zelfs het legato in het gedrang komt. En Posa's aria "Per me giunto" miste ook elke lijn, zeker elke Verdi-lijn, en was compleet stijlloos. Hij zong geen enkel portamento, het legato was er niet en de expressie ontbrak... tenzij luid zingen als expressie bestempeld wordt. Met Figaro's "Largo al factotum" maakte hij nog een en ander goed. Door de snelheid van de aria krijgt zijn vibrato nauwelijks de kans om zich te ontwikkelen, wat in zijn geval een goede zaak is. Hij corrigeerde op een bepaald moment wel een totaal gemiste noot. Maar het publiek vond al dat extrovert gedoe uiteraard schitterend... chauvinisme speelt misschien ook een rol.

Publicatie: donderdag 13 mei 2004 @ 0:22
Rubriek: Concert

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
0 opmerkingen

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen