ti guarda dal Grande Inquisitor

IMKEB 2014 - Finale, dag 2

Het gemiddelde niveau van de tweede finaledag lag beduidend hoger dan dat van de eerste dag... en op basis van de prestaties van de vorige ronden denk ik niet dat het nog beter gaat worden, een enkele uitschieter niet te na gesproken. Het orkest speelde deze keer ook minder overweldigend dan gisteren.

FotoSarah Laulan (mezzo, Frankrijk, 29 jaar) had - ondanks de beperkingen van de repertoirelijst - toch weer een eigenzinnig programma samengesteld, met een opvallend dramatisch eerste deel. Ze begon met een intense uitvoering van Ich hab'ein glühend Messer. Ze werd af en toe nog toegedekt door het orkest, maar in dit geval ligt dat meer aan Mahler dan Roland Böer. De monoloog van Waltraute uit "Götterdämmerung" is een onverwachte keuze voor een zangwedstrijd. Laulan bracht een spannende vertolking die een doordeweekse Brünnhilde zou kunnen overtuigen om de Ring toch op te geven. Ook Give him this orchid uit Brittens "The rape of Lucretia" is uitzonderlijk, waarbij ze weer haar slepende stijl bovenhaalt.

Het Wiegenlied uit Mussorgsky's "Liederen en dansen van de dood" is een atypisch wiegenlied. Het is inhoudelijk verwant met "Erlkönig", maar dan met een moeder die haar baby vruchteloos probeert te beschermen tegen de dood. Het lied is Laulan op het lijf geschreven. De verschillende karakters worden niet enkel visueel uitgebeeld (de klassieke truuk door het aandachtspunt telkens te verplaatsen), maar ook vocaal worden de lijzige dood en de paniek van de moeder magistraal gedifferentieerd. Voor mij was dit het hoogtepunt van de finale... tot nu toe.

Na al deze dramatiek, kwam Cruda sorte uit "L'Italiana in Algeri" als een verrassing. Maar met haar donker altregister beheerst ze ook dit repertoire en laat ze goede coloraturen horen. Haar stem is ook ideaal voor Carmens Habanera... eindelijk horen we het nog eens met verleidelijke kleur van een donkere mezzo.

FotoHyesang Park (sopraan, Korea, 25 jaar) bracht weer typisch wedstrijdmateriaal. Ze begon als opwarmertje met Strauss' Ständchen. Ze heeft ook in de eerste ronde en halve finale liederen van Strauss gezongen, telkens met overdreven opera-gebaren. Maar derde keer, goede keer... Eindelijk klonk een Strauss-lied als een lied, al liet ze af toe nog een toon vallen. In tegenstelling tot de vorige rondes, liet ze nu ook al haar acteerkunsten achterwege. Amina's Care compagne werd daardoor wel slaapverwekkend. Haar coloraturen kunnen ook nog beter, zeker als een staccatoloopje vervangen wordt door een portamento.

Ze zong Manons Cours-la-Reine-scène in degelijk Frans en ze liet een paar redelijk goede trillers horen. Ik kan me Park nog niet voorstellen in het derde bedrijf van "La traviata", maar de lange scène van Violetta E strano ... Sempre libera uit het eerste bedrijf doet ze wel goed. De verschillende delen kunnen wel nog meer onderscheiden worden en ze glijdt soms naar hoge noten in plaats van ze perfect in het midden te raken.

FotoDaniela Gerstenmeyer (sopraan, Duitsland, 29) is sinds de eerste ronde één van mijn favorieten. Net zoals Laulan komt ze ook met een origineel programma zonder flitsende coloraturen of aria's waarmee ze gemakkelijk het publiek op haar hand kan krijgen. We kregen een serieuze brok oratorium te horen en ook de twee opera-aria's zijn eerder van het intieme type... zoals Handels Piangerò la sorte mia uit "Giulio Cesare". Haar stem projecteert mooi in het PSK, waardoor haar recitatief aan duidelijkheid niets te wensen overliet. De aria wordt versierd met subtiele trillers. Na een opgewonden B-deel brengt ze fijne variaties in het da capo-gedeelte.

De sopraanpartij uit "Ein deutsches Requiem", Ihr habt nun Traurigkeit, bracht ze met goede frasering. Voor Zerfliesse mein Herze uit de "Johannes-Passion" kwamen de houtblazers naar voor en namen net achter haar plaats. Verder aangevuld met één cello zorgde dat voor de nodige intimiteit, zodat Bachs lange lijnen mooi tot hun recht kwamen. Pamina's Ach, ich fühl's was de tweede parel van de avond, na Laulans Mussorgsky-lied. Technisch benadert ze de perfectie met ook hoge noten die mooi binnen de dynamische lijn van de aria blijven. Ze eindigde met Höre, Israël uit Mendelssohns "Elias". Meteen met haar eerste woorden dwingt ze je om te luisteren. Haar expressieve tekstprojectie doet de rest.

Publicatie: donderdag 29 mei 2014 @ 23:34
Rubriek: Concert

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
0 opmerkingen

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen