ti guarda dal Grande Inquisitor

Spanisches Liederbuch in Parijs

Het aantal keren dat ik het Spanisches Liederbuch van Hugo Wolf al live gehoord heb, kan ik nog altijd op de vingers van één hand tellen. Gisteren kwam er één uitvoering bij, dankzij het slotrecital van de Convergences-reeks in het Amphithéâtre van de Bastille.

Foto

De meest voor de hand liggende reden waarom het zo zelden uitgevoerd wordt, is uiteraard het feit dat je er twee zangers en een pianist voor nodig hebt. Bij voorkeur zijn dat twee doorwinterde liedzangers die vertrouwd zijn met Wolfs idioom. Ook de pianist moet zijn mannetje staan, aangezien Wolf in dit liedboek een breed spectrum vraagt van pianistieke virtuositeit over Wagneriaanse breedsprakerigheid tot subtiele intimiteit. De Braziliaanse pianist Marcelo Amaral deed dit op indrukwekkende wijze, net zoals de twee zangers.

Birgid Steinberger is relatief nieuw op de internationale liedscène. Ik heb deze Beierse sopraan vorig jaar voor de eerste keer gehoord op het Oxford Lieder Festival. Ook nu maakte ze indruk met haar perfecte dictie en haar sprankelend timbre, maar vooral omwille van haar intelligente tekstinterpretatie. Ze beweegt vlotjes van een piano-vertolking van het bekende In dem Schatten meiner Locken tot een overweldigende Wehe der, die mir verstrickte.

Foto
foto © Internationale Hugo-Wolf-Akademie

De bariton Roman Trekel moet niet meer voorgesteld worden. Hij is al jaren een sterkhouder in het liedgenre. De laatste jaren was hij vocaal wat aan het zwalpen als liedvertolker. Maar hij is nu in volle glorie terug. Hij zong wel alle liederen met de partituur binnen oogbereik, maar met zijn gebalde bariton gaf hij een stevige vertolking van Wolfs liederen. Het piano-zingen was niet zo evident als bij zijn sopraancollega, maar toch waren er pareltjes als Nun wandre, Maria.

Het Spanisches Liederbuch stelt ook een praktisch probleem. Het is een lang werk, dat weliswaar uit twee delen bestaat. Maar de 34 profane liederen duren drie keer zo lang als de 10 geestelijke liederen. Ze losten dit op door de profane liederen in twee groepen te verdelen. Tussen deze twee liedgroepen werden dan de geestelijke liederen uitgevoerd (er waren dus ook twee pauzes). Gezien de toch eigen sfeer van de geestelijke liederen, zorgde dit voor contrast op het niveau van het volledig recital. Elke groep liederen werd opgebouwd met de nodige aandacht voor afwisseling op het vlak van sfeer en expressie, en zodanig dat ook de zangers telkens afwisselden... met dank aan Wolfgang Holzmair voor de volgorde van de liederen.

Publicatie: zondag 25 mei 2014 @ 15:11
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen