ti guarda dal Grande Inquisitor

Faust in Amsterdam

De eerste productie van La Fura dels Baus die ik ooit zag, was La damnation de Faust in de Salzburgse Felsenreitschule. Vijftien jaar later regisseren ze de Gounod-Faust in Amsterdam. Het is uiteraard een moderne productie, maar één die toch goed leesbaar is. En met Marc Minkowski kregen we ook muzikaal een indrukwekkende voorstelling.

Foto
foto © Ruth Walz

Zoals gewoonlijk geven ze de productie een technologische inslag. Faust is nog altijd een (relatief jonge) wetenschapper, die tien jaar gewerkt heeft aan het Homunculus-project "at the Amsterdam high-performance computer center of the cell biology" zoals het in grote letters geprojecteerd wordt. Hij wenst de jaren die hij tijdens zijn onderzoek verloren heeft, terug te winnen. In zijn lab zien we zuilen met kabels en daarin menselijke gedaanten. Het zouden een soort incubators kunnen zijn waardoor Fausts experimenten een Frankenstein-trekje krijgen. Een deel van het vrouwenkoor bestaat dan ook uit Barbiepop-achtige creaties. De andere helft van het vrouwenkoor bestaat uit rondborstige matrones.

Regelmatig worden teksten geprojecteerd (om een of andere reden in het Engels) om een karakter aan te kondigen, zoals "Valentin, the underdog" of "Marguerite, the untouchable", wat me vrij overbodig lijkt. In de kathedraalscène scrollt dan weer de tekst "thou shall not commit adultery" voorbij, wat ook niet helemaal correct is.

Zoals vaak, is Méphistophélès de meest interessante rol. In deze productie evolueert hij naar het evenbeeld van de verjongde Faust... via een Christusfiguur in de kathedraal. Mikhail Petrenko is op zijn best in het diepe register van de duivel. Hij zingt een schitterende kathedraalscène, maar met "Le veau d'’or" zat hij aan de grens van zijn stem. In het algemeen zou iets meer Franse elegantie op zijn plaats zijn. Ter info: zijn bio vermeldt dat hij Dulcamara gaat zingen in de Vlaamse Opera...

De rest van de bezetting - die trouwens behoorlijk correct Frans zingt - bestaat allemaal uit nieuwe namen voor mij...

Michael Fabiano is een wisselvallige Faust. Voor de oude Faust gebruikt hij iets meer baritonale kleuren. Zijn stem projecteert goed, maar de hoge do van "Salut, demeure chaste et pure" was niet echt mooi. In het duet met Marguerite "O nuit d'amour, ciel radieux" liet hij een mooie voix mixte horen met een mezza voce dat wel niet altijd even stabiel is.

Irina Lungu wordt lichtjes overwelmd door het drama van de kathedraalscène, maar zingt voor de rest een sprankelende Marguerite met een uitstekende Juwelenaria. Marianne Crebassa was voor mij dé ontdekking van de avond als een Siebel met een mooie donkere mezzo. Florian Sempey stelde teleur als Valentin en dan vooral met "Avant de quitter ces lieux". Hij was beduidend beter in zijn sterfscène.

Publicatie: woensdag 14 mei 2014 @ 13:03
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen