ti guarda dal Grande Inquisitor

IMKEB 2004 - Halve finale, dag 5

We zijn aanbeland bij de voorlaatste dag van de halve finale, en nog 12 kandidaten te gaan... te beginnen met twee sopranen en iets baritonachtigs...

Foto

De Canadese sopraan was de tweede kandidaat die "Verklärter Herbst" zonder partituur zong, kwestie van toch met iets indruk te maken. Haar Franse en Duitse dictie laat veel te wensen over, af en toe valt er een valse noot te noteren en in de hoogte klinkt ze metaalachtig. Ze zong uiteraard ook "Ach, ich fühl's" wat qua interpretatie wel in orde was. Om een of andere reden zong ze ook "Una voce poco fà"... misschien om haar veelzijdigheid te tonen ? Het is niet alsof er een tekort aan virtuoze aria's is in het sopraanrepertoire, dat ze moet gaan grasduinen bij de mezzo's. Als ze dan ook nog de lage noten voor die aria zou hebben, zou het nog te begrijpen zijn... maar dat was dus niet het geval.

De Poolse Iwona Sobotka had aanvankelijk wat tijd nodig om opgewarmd te geraken en dan gebruikte ze iets teveel niet-gesteunde parlandotechnieken. Maar eenmaal door haar eerste werken heen, kwam er een mooie sopraanstem te voorschijn met ook een heel mooie dictie, zowel in het Frans als in het Duits. Haar interpretatie van "Ach, ich fühl's" sloeg al een stuk beter aan dan die van de Canadese... al is het maar omdat ze tenminste te verstaan was. Haar slotaria - Manons Cours-la-Reine-scene - was heel indrukwekkend... ook stilistisch zat alles op zijn plaats. Daarenboven had ze ook het grote voordeel van de uitstekende Inge Spinette aan de piano te hebben.

De Syrische bariton Nabil Suliman is meer de spreekwoordelijke bas-bariton... die geen bas, noch bariton is. Hij heeft wel een heel expressief gezicht, maar hij produceert geen mooie, goed klinkende klank... wat vooral opviel in een Mozartaria als "Un bacio di mano".

Op de avondsessie hoorden we twee mezzo's en een sopraan:

Foto

De Engelse sopraan heeft een grote, indrukwekkende stem die wat hard klinkt in de hoogte. Zij zingt "Verklärter Herbst" ook zonder partituur, maar heeft in alle talen een afgrijselijke dictie... zelfs in haar eigen Engels. In een grotere zaal komt haar stem misschien tot haar recht, maar ik denk niet dat we dat volgende week zullen meemaken.

Lien Haegeman heeft een dramatisch gekleurde mezzostem, die ze efficiënt inzet voor Verdi en waarmee ze ook ontroert met de aria van Gounods Sapho. Anderzijds leent haar stem zich evengoed om de spanningsboog van "Von ewiger Liebe" op te bouwen. Nadien veranderde ze totaal van kleur voor twee van de drie "Chansons de Bilitis". Maar met Mozart weet ze geen blijf... Dorabella's aria gaat dan ook compleet de mist in.

Diana Axentii heeft een veel rondere en lyrischere mezzo dan Haegeman en ligt daardoor ook beter in het oor. Ze begon met een lange scene van Varvara uit de mij onbekende opera Ne tolko liubov van de even onbekende Rodion Shchedrin. Ik heb geen flauw idee waar het over ging, maar ze trok een hele batterij emoties, kleuren en klanken open. Ze had meteen het publiek op haar hand... ook omdat ze zo'n ongekunstelde, eenvoudige stijl heeft - al mag ze iets minder met haar armen zwaaien - en er tegelijkertijd nog schattig uitziet ook. Het lied "Lob des Leidens" van Strauss was dan weer het ander uiterste... een uiterste waar ze beter wegblijft. Maar haar aria van Charlotte (uit Werther) is haar op het lijf geschreven. Zij kreeg ook Dorabella's "Smanie implacabili" te zingen. Door het contrast met Lien Haegeman was het meteen duidelijk hoe het wel moet. Spijtig dat ze de blunder maakte om te eindigen met "O, don fatale"; voor Eboli is het nog wat te vroeg.

Publicatie: woensdag 5 mei 2004 @ 0:30
Rubriek: Concert

Recent RSS feed

Emöke Baráth in het Conservatorium

Wie herinnert zich Emöke Baráth nog ? Vier jaar geleden was ze finaliste van de Elisabethwedstrijd, maar ze viel niet in de prijzen. Gisteren was ze terug in Brussel voor een barokconcert in de vrij frisse concertzaal van het Brussels Muziekconservatorium.

Concert, 17-1-2018 17:24
0 opmerkingen

Tobias Berndt in het PSK

Oorspronkelijk zou Thomas E. Bauer gisteren een Bach-concert zingen in het PSK. Wegens ziekte moest hij afzeggen en werd hij vervangen door de bariton Tobias Berndt. Christoph Spering dirigeerde "Das Neue Orchester". Het programma bleef ongewijzigd met twee van de bekendste Bach-cantates voor solo-bas, en tussendoor Bachs Orkestsuite nr. 1 (BWV 1066).

Concert, 14-1-2018 8:59
0 opmerkingen

Hommage aan Alberto Zedda in Antwerpen

Alberto Zedda zou deze week 90 jaar geworden zijn. Het verjaardagsfeestje van Opera Vlaanderen werd een eerbetoon aan de vorig jaar overleden dirigent door negen zangers, het operakoor en dirigent Donato Renzetti. Voor de gelegenheid weken ze uit naar de Koningin Elisabethzaal.

Concert, 7-1-2018 10:17
2 opmerkingen

Januari 2018

De Munt opent het nieuwe jaar met een origineel tweeluik - Il prigioniero en Das Gehege - in een regie van Andrea Breth. Opera Vlaanderen speelt Falstaff in Gent. In Luik brengen ze een nieuwe productie van Carmen. In 2018 zijn er "ronde" verjaardagen van Gounod, Rossini, Debussy en Bernstein. De kans dat we veel Porpora of Lecocq te horen zullen krijgen, lijkt me dan weer vrij klein.

Toekomstmuziek, 1-1-2018 10:39
0 opmerkingen

Yevgenij Onegin in Dortmund

Yevgenij Onegin is één van mijn favoriete opera's. Voor mijn laatste voorstelling van 2017 keek ik dan ook uit naar de nieuwe productie in Dortmund... een slabakkende dirigent Gabriel Feltz gooide echter roet in het eten.

Opera, 31-12-2017 9:10
0 opmerkingen

Hamlet in Krefeld

Hamlet van Ambroise Thomas behoort tot de zelden opgevoerde Franse opera's. De opera van Krefeld brengt een mooie nieuwe productie van Helen Malkowsky met een middelmatige bezetting.

Opera, 30-12-2017 9:58
0 opmerkingen

Maria Stuarda in Duisburg

De Rheinoper van Duisburg brengt een nieuwe productie van Maria Stuarda in een regie van Guy Joosten. Het is niet zijn meest geïnspireerde creatie geworden...

Opera, 29-12-2017 9:45
0 opmerkingen

Rigoletto in Luik

Dit jaar geen eindejaarsoperette in Luik, maar een herneming van Rigoletto in de negentiende eeuwse enscenering van Stefano Mazzonis di Pralafera.

Opera, 27-12-2017 9:37
1 opmerking

Dialogues des Carmélites in de Munt

Dialogues des Carmélites behoort tot het Franse standaardrepertoire van de twintigste eeuw. Het was dan ook verrassend om te ontdekken dat de opera niet meer opgevoerd werd in de Munt sinds de Belgische creatie in 1959. Maar met de productie van Olivier Py en onder de muzikale leiding van Alain Altinoglu brengt de Munt meteen één van de beste Muntproducties van de afgelopen tien jaar...

Opera, 20-12-2017 16:58
11 opmerkingen

Falstaff in Antwerpen

Opera Vlaanderen haalt voor de eindejaarsperiode het ultieme meesterwerk van Verdi boven. De nieuwe productie van Falstaff is interessant, maar op vocaal vlak rammelt er vanalles.

Opera, 14-12-2017 8:38
13 opmerkingen