ti guarda dal Grande Inquisitor

Prins Igor in Kinepolis

Prins Igor is één van die Russische opera's die buiten Rusland nauwelijks opgevoerd wordt. Het was dan ook een goed idee van de Met om Borodins opera na bijna een eeuw terug op te nemen in het repertoire én hem ook wereldwijd te vertonen in de cinema. De keuze van Dmitri Tcherniakov als regisseur was dan weer een minder goed idee.

Foto

Zoals gewoonlijk maakt Tcherniakov er weer een zootje van. De ouverture wordt geknipt, na de proloog komt meteen het tweede bedrijf. Het eerste bedrijf komt dan na de eerste pauze, waarbij de eerste twee scènes van plaats verwisseld werden. Het derde bedrijf werd grotendeels geknipt (wat op zich wel tot de traditie schijnt te behoren). Enkel de scène tussen Vladimir en Konchakovna wordt gerecupereerd en ingevoegd in het vierde bedrijf, na het lamento van Yaroslavna.

Tcherniakov denkt hoogstwaarschijnlijk dat hij het verhaal daarmee duidelijker maakt. Hij dwaalt. De logica van de oorspronkelijke opera gaat verloren, de opeenvolging van de scènes roepen allerlei inconsistenties op, de liefde tussen Vladimir en Konchakovna verdwijnt naar het achterplan, de rol van Konchak wordt ingekort, ... Ik kan het enkel maar betreuren dat voor deze gelegenheid niet de optie genomen werd om een volledige Prins Igor uit de grond te stampen. Want wat overbleef, viel wel mee met een paar mooie beelden - het veld met rode klaprozen bijvoorbeeld - en een gedegen personenregie.

Ook de bezetting was van het niveau dat we van de Met mogen verwachten... in de eerste plaats de drie diepe mannenstemmen. Ildar Abdrazakov is een zoetgevooisde Igor. Mikhail Petrenko leeft zich uit als Galitsky met een zeer gedetailleerd kleurenpalet. Stefan Kocán had wat moeite met de allerdiepste noten van Konchak, maar hij zong met uitstraling. Sergey Semishkur zong Vladimir met een mooie tenor.

Bij de vrouwen viel in de eerste plaats Anita Rachvelishvili op als Konchakovna, met haar warme mezzo van donkere chocolade. Oksana Dyka is dan weer een typische Slavische sopraan met heldere en nasale klanken waarmee ze een ontroerende Yaroslavna zong.

Publicatie: zondag 2 maart 2014 @ 20:44
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen