ti guarda dal Grande Inquisitor

Anna Netrebko & Piotr Beczala - Verdi

Anna Netrebko en Piotr Beczala hebben elk een CD uitgebracht met de veelzeggende titel "Verdi". Het Verdi-repertoire van de beide zangers beperkte zich tot nu toe hoofdzakelijk tot hun respectievelijke rollen in Rigoletto en La traviata. Ze hebben nog altijd een lyrische stem, maar ze proberen de deur naar het grote spinto-repertoire open te duwen... met gemengd resultaat.

FotoNa Violetta en Gilda, zou je op de CD van Anna Netrebko aria's van bijvoorbeeld Luisa Miller of Desdemona verwachten. Maar in een moment van zinsverbijstering heeft ze besloten om te beginnen met Lady Macbeth. Ik kan nauwelijks een minder geschikte Verdi-rol bedenken voor haar stem... tenzij Abigaille of Odabella.

Lady Macbeth vraagt een dramatische stem met een stevige diepte - het is niet voor niets dat mezzo's Lady Macbeth als opstapje gebruiken naar het sopraanrepertoire - en laat dat nu net een kwaliteit zijn die Netrebko totaal mist. Ze begint haar eerste aria met de briefscène en meteen probeert ze haar stem dramatisch te verdonkeren. Het klinkt zo fake als maar zijn kan. Op het moment dat ze dan "Ambizioso spirto" zingt, is er geen continuïteit van de klank tussen haar spreek- en zangstem. Vieni t'affretta ligt rampzalig laag. Af en toe weerklinkt een onstabiel vibrato, in de laagte klinkt alles als opgeblazen lucht. De climax "qui la notte" is gewoon luid, zonder dat er ook maar de minste autoriteit vanuit gaat.

De twee andere aria's uit Mabeth zijn meer van hetzelfde. Het begin van La luce langue ligt nog ongemakkelijker. "Al trapassati regnar non cale" zingt ze niet meer, maar dan ademt ze enkel de noten. Als je naar deze uitvoering luistert, zou je ook niet kunnen vermoeden dat Verdi hier en daar piano's en pianissimo's geschreven heeft... bij Netrebko wordt het eenheidsworst. De slaapwandelscène Una macchia è qui tuttora is echt niet iets om bang van te worden. Luister ter vergelijking bijvoorbeeld naar Julia Varady: haar wil je écht niet 's nachts tegenkomen.

De rest van de opname ligt iets beter binnen haar mogelijkheden. Giovanna d'Arco is zelfs een opera die ze momenteel ook al buiten een studio zingt. O fatidica foresta klinkt best wel mooi - weliswaar saai en met één constante expressie - maar mooi. De aria's van Elena uit I vespri siciliani zijn zelfs het beste van de hele CD. Elisabetta zou haar ook moeten liggen, maar voor Tu che le vanità wil ik af en toe toch iets meer gewicht.

Ze eindigt met de uitgebreide kerkerscène van Il trovatore. In het begin van D'amor sull'ali rosee is er weer even die opgeblazen klank, maar ze zingt wel alle trillers. Voor Quel son, quelle preci maakt ze haar stem weer groot. Maar als Manrico tussenkomt in de persoon van Rolando Villazon breekt plots de zon door de wolken. Alhoewel Manrico niet meteen een rol is voor hem, is er eindelijk de opwinding van een Verdi-opera met de expressie waar ik een uur heb op zitten wachten...

FotoPiotr Beczala blijft op zijn CD veel dichter bij zijn huidige stem. De Hertog uit Rigoletto kan hij waarschijnlijk in zijn slaap zingen. En dat merk je aan alles. De vrijheden die hij neemt in Parmi veder le lagrime zijn stijlvol, hij zingt met mooie portamenti en gevoel en weet zelfs een triller te produceren. Ook als Alfredo is hij op bekend terrein. Hij vleit zijn stem perfect in de tekst van De' miei bollenti spiriti.

La mia letizia infondere en Macduffs Ah, la paterna mano behoren tot het standaardrepertoire van zijn stemtype. Riccardo uit Un ballo in maschera kan ook overtuigend door een lyrische tenor gezongen worden. In Ma se m'è forza perderti laat hij zijn piano-cultuur bewonderen. Radamès is nog een maat te groot, alhoewel Celeste Aida in het algemeen aanvaardbaar is, al vergeet hij de morendo op het einde.

Voor de uitgebreide scène met Azucena, Condotta ell'era in ceppi, krijgt hij repliek van Ewa Podles. Podles zingt tegenwoordig met twee stemmen, waaronder een rauwe borststem waar ze veel gebruik van maakt met angstwekkend effect. In Mal reggendeo vallen Beczala's legato en oneindige adem op. Samen met Mariusz Kwiecien zingt hij het duet uit Don Carlo, Dio, che nell'alma infondere. Kwiecien is (nog) geen grote Verdi-bariton, maar voor Posa heeft hij wel voldoende gewicht en een mooi timbre.

Publicatie: dinsdag 27 augustus 2013 @ 22:58
Rubriek: CD's

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen