ti guarda dal Grande Inquisitor

Andreas Schmidt in Schwarzenberg

Het is al meer dan tien jaar geleden dat ik de bariton Andreas Schmidt nog gehoord heb, in de tijd dat de Vlaamse Opera nog liedrecitals programmeerde. Als ik me niet vergis, viel hij toen in voor een zieke Susan Graham. Maar na de manier waarop hij zich gisteren doorheen Schuberts Winterreise worstelde, had het gerust nog een paar tientallen jaren mogen duren vooraleer hij nog eens mijn pad kruist.

Foto
foto © Schubertiade Schwarzenberg

Ik twijfel niet aan zijn goede bedoelingen. Maar met een versleten stem die niet mee wil, wordt Winterreise een wel heel lange cyclus. Het eerste lied, Gute Nacht, was al een teken aan de wand. Met dit lied kan een zanger de krijtlijnen uitzetten van zijn visie op het werk. In het geval van Andreas Schmidt viel er niets uit te zetten. Elke strofe was identiek qua uitdrukking of dynamiek, tekstinterpretatie was onbestaande. Elke zanger weet wel iets te doen met bijvoorbeeld de frase "Fein Liebchen, gute Nacht" - en dat kan variëren van liefde tot sarcarsme - behalve Schmidt.

Als hij dan toch eens iets doet, dan is het vaak misplaatst... zoals zijn huilende-wolf-in-het-bos op het einde van Wasserflut. Er is ook geen enkele reden waarom Rückblick volledig staccato zou moeten gezongen worden, tenzij eventueel het gejaagde van "Ich möcht' nicht wieder Atem holen, bis ich nicht mehr die Türme seh'". Maar om dat dan een heel lied vol te houden, is enigszins overdreven.

Maar het grootste probleem is zijn intonatie. Vanaf Gefrorne Tränen zat in zowat elk lied wel iets fout, soms zelfs heel veel. Hij werd wel heel creatief met zijn nootkeuzes toen hij de melismen van "Der Reif hatt' einen weißen Schein mir übers Haar gestreuet" uit Der greise Kopf probeerde te zingen.

Af en toe ging er toch eens iets goed. Gezien de rest van de avond waren Frühlingstraum en Der Leiermann zelfs uitmuntend te noemen. Wat hij ook fantastisch doet, is met pierende ogen in de verte kijken: op een bepaald moment denk je echt dat er ergens een wegwijzer onder het balkon staat of dat een draaiorgelman in de hoek van de zaal opduikt. Dit soort extraatjes zijn gewoonlijk de kers op de taart. Het is heel mager als er enkel een kers en geen taart is. Gelukkig was er nog Helmut Deutsch. Zijn pianobegeleiding had alle details en kleuren die zo schromelijk ontbraken bij Schmidt.

Publicatie: maandag 17 juni 2013 @ 18:44
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Nabucco in Mönchengladbach

Ik kan begrijpen dat een klein stadstheater als dat van Mönchengladbach ook wel eens Nabucco wil uitvoeren. Maar als ze meer dan de helft van de rollen niet min of meer deftig kunnen bezetten, dan hadden ze misschien beter een andere Verdi-opera gekozen...

Opera, 24-6-2018 8:24
1 opmerking

Hans Heiling in Essen

Het is misschien nog wat vroeg om van een Marschner-revival te spreken na de verschillende producties van Der Vampyr in Koblenz, Berlijn of Genève de afgelopen seizoenen. De opera van Essen draagt er in alle geval toe bij om het gat tussen Freischütz en Holländer op te vullen met een nieuwe productie van Hans Heiling.

Opera, 23-6-2018 10:07
0 opmerkingen

Der Graf von Luxemburg in Duisburg

Het is nog eens tijd voor een streepje operette. Twee jaar geleden ging een nieuwe productie van Der Graf von Luxemburg in Düsseldorf in première en wordt dit seizoen hernomen in Duisburg.

Operette, 22-6-2018 10:11
0 opmerkingen

Der fliegende Holländer in Düsseldorf

De Holländer-productie van Adolf Dresen dateert al van 2000, maar ik had ze nog nooit gezien. Het is een tijdloze enscenering, ideaal voor een repertoirevoorstelling.

Opera, 21-6-2018 9:31
1 opmerking

Iris Hendrickx - French Opera Arias

De Belgische sopraan Iris Hendrickx heeft haar debuut-CD gelanceerd. Het is een collectie van Franse opera-aria's geworden, begeleid door Patrick Fournillier en het Orchestra Sinfonica di Milano Giuseppe Verdi.

CD's, 19-6-2018 21:05
4 opmerkingen

Ilker Arcayürek - Der Einsame

Als een jonge tenor zijn eerste Schubert-CD opneemt, dan is de verleiding groot om met Die schöne Müllerin te beginnen. De Weense tenor Ilker Arcayürek en de pianist Simon Lepper zijn iets origineler.

CD's, 18-6-2018 18:55
0 opmerkingen

Carolyn Sampson - A Soprano's Schubertiade

Ik heb de sopraan Carolyn Sampson enkel nog maar live in oratorium gehoord, nog nooit als liedzangeres. Ze heeft de afgelopen jaren wel al een aantal mooie lied-CD's opgenomen, vooral met Franse muziek. Nu waagt ze zich voor de eerste keer aan Schubert, ook nu weer met haar vaste pianist Joseph Middleton. Een fantastische CD!

CD's, 16-6-2018 16:05
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in de Munt

Het afgelopen Muntseizoen was een seizoen van tweeluiken en ook de laatste productie bestond uit twee werken. Voor de pauze was dat Bartoks opera Hertog Blauwbaards burcht en na de pauze De wonderbaarlijke mandarijn... een pantomime-ballet, dat in de productie van Christophe Coppens meer pantomime dan ballet was waarbij de overacting niet geschuwd werd.

Opera, 14-6-2018 17:15
0 opmerkingen

Macbeth in Luik

De Luikse Opéra sluit het seizoen af met Macbeth in een nieuwe productie van Stefano Mazzonis di Pralafera. Paolo Arrivabeni dirigeert de gebruikelijke "Franse" versie, inclusief het totaal overbodig heksenballet, maar wel met het slot van de eerste versie.

Opera, 13-6-2018 15:29
2 opmerkingen

La clemenza di Tito in Antwerpen

Het kan toch nog, zelfs bij Opera Vlaanderen... een productie die er gewoon mooi uitziet. Mozarts laatste opera La clemenza di Tito heeft daarenboven een degelijke bezetting meegekregen, geleid door dirigent Stefano Montanari.

Opera, 2-6-2018 10:18
7 opmerkingen

Juni en juli 2018

Zowel Opera Vlaanderen als De Munt eindigen het seizoen met een opera die dateert uit het begin van de 20ste eeuw, respectievelijk De Speler van Prokofiev en Hertog Blauwbaards burcht van Bartok. Ondertussen komt Leo Nucci nog eens naar Luik, deze keer voor Macbeth. En het Brussels Mozartiade-festival begint de zomer met Cosi fan tutte.

Toekomstmuziek, 31-5-2018 19:28
0 opmerkingen